@amanullahofficial15: #ILovePakistan💖🇵🇰👈⚔️⚔️⚔️🇵🇰🇵🇰🇵🇰⚔️⚔️⚔️ #Markhor #foryou @sk1orkz @younaskhan17785 @hafeez___badshah___136 @saeedgul25

Mr President
Mr President
Open In TikTok:
Region: PK
Monday 25 July 2022 17:14:30 GMT
279
31
0
1

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @amanullahofficial15, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Vaxtilə, 1990-cı illərin sonlarında, Bakının mərkəzində, Lev Tolstoy, Rəsul Rza, Həzi Aslanov və Mərdanov qardaşları küçələri ilə əhatə olunan məhəllədə əsl Bakı tarixi tikililəri yerləşirdi.   Lakin 2010-cu illərin əvvəllərində şəhərin o vaxtkı merinin göstərişi ilə memarlıq abidələri söküldü və burada çoxmərtəbəli yaşayış kompleksi tikmək qərarına gəlindi — hətta iki eybəcər bina tikməyə də macal tapdılar.   Xoşbəxtlikdən, həm bizim, həm də şəhərimiz üçün, 2018-ci ildə ölkə rəhbərliyi Dövlət Şəhərsalma və Arxitektura Komitəsində bir «silkələnmə» həyata keçirdi, Komitəyə yeni komanda gəldi və eybəcər layihəni dəfn etdi. Gördüyünüz kimi, bəzən dövlət orqanının fəaliyyətində müsbət məqamlar da olur).   Layihəyə yenidən baxıldı, artıq tikilmiş binalar isə söküldü.   Sonra naməlum investorlar bu ərazidə 6 mərtəbəli yaşayış kompleksi tikmək qərarına gəldilər — buna görə onların qarşısında baş əyirəm. Yeri gəlmişkən, bu, yeni tikilinin öz mərtəbəliliyi ilə seçilmədiyi, ətrafdakı tarixi məkana hörmətlə yanaşmanın nadir nümunələrindən biridir.   Bina, görünür, prestijli tikilir, mənzillər də yəqin ki, bahadır. Amma axı «bahalı» özü-özlüyündə hələ «lüks» demək deyil. Mənim — orta səviyyəli adi bir mütəxəssisin — anlayışımda əsl lüks, ilk növbədə, keyfiyyət, detallara diqqət və üslub vəhdətidir. Hər şeyin — ümumi kompozisiyadan tutmuş qapı dəstəyinədək — vahid bir ideyaya tabe olmasıdır.   Axı memarlıqda da geyimdə olduğu kimidir. Məsələn, 1890-cı ildə əsası qoyulmuş əfsanəvi lüks kişi ayaqqabısı brendi «Edward Green» kimi. Niyə də yox? Bu marka klassik ingilis üslubunun simvollarından biridir və bütün dünyada keyfiyyətinə, ənənələrə sadiqliyinə və ən yüksək səviyyəli əl əməyinə görə qiymətləndirilir.   Yəqin ki, investorlar da memarların qarşısına eyni vəzifəni qoyublar: bahalı, lüks yaşayış kompleksi layihələndirmək və tikmək.   Bu günlərdə Lev Tolstoy küçəsi ilə gedərkən və «Zara»dan 120 manata aldığım büzüşmüş mokasinlərimə baxaraq bu barədə düşünürdüm, amma birdən… birdən yeni tikilinin fasadının bir çox yerində aqressiv şəkildə yerləşdirilmiş, bəyan edilən klassika fonunda tamamilə yad görünən üçbucaq emblemi gördüm. Təəssüf…   Gözəl layihə sifariş etmək, fasadı təbii daşla üzləmək, bahalı döymə metal məhəccərlər hazırlatmaq, karnizləri, pəncərə haşiyələrini və digər memarlıq detallarını diqqətlə işləmək olar. Hətta müasir Bakı üçün nadir sayılan tarixi mühitə hörmət nümayiş etdirib, iyirmi beş mərtəbə ilə bütün şəhərə öz maliyyə qüdrətini sübut etməyə çalışmamaq da olar.   Sonra isə klassik fasadın hər yerinə onun üslubuna tamamilə yad olan müasir, primitiv bir emblemi səxavətlə düzüb-qoşmaq olar).   Nəticədə təxminən «Edward Green» ayaqqabısının altından ağ idman «Adidas» corabları geyinib Filarmoniyada konsertə getmək kimi bir şey alınar.   Heyif, mən isə sizə hələ danışmaq istəyirdim ki, müxtəlif dövrlərdə «Edward Green» ayaqqabılarını Vindzor Hersoqu, Ernest Heminquey və Koul Porter seçiblər…   Amma görünür, burada söhbəti «Edward Green»dən deyil, yerli zövqsüzlükdən aparmaq lazımdır.   Yaxşı zövq — ən bahalı olan hər şeyi seçməyi bacarmaq deyil. Yaxşı zövq — nəyi nə ilə geyinməyin mümkün olmadığını anlamağı bacarmaqdır.   Söhbət ayaqqabıdan deyil, memarlıqdan gedəndə belə.
Vaxtilə, 1990-cı illərin sonlarında, Bakının mərkəzində, Lev Tolstoy, Rəsul Rza, Həzi Aslanov və Mərdanov qardaşları küçələri ilə əhatə olunan məhəllədə əsl Bakı tarixi tikililəri yerləşirdi. Lakin 2010-cu illərin əvvəllərində şəhərin o vaxtkı merinin göstərişi ilə memarlıq abidələri söküldü və burada çoxmərtəbəli yaşayış kompleksi tikmək qərarına gəlindi — hətta iki eybəcər bina tikməyə də macal tapdılar. Xoşbəxtlikdən, həm bizim, həm də şəhərimiz üçün, 2018-ci ildə ölkə rəhbərliyi Dövlət Şəhərsalma və Arxitektura Komitəsində bir «silkələnmə» həyata keçirdi, Komitəyə yeni komanda gəldi və eybəcər layihəni dəfn etdi. Gördüyünüz kimi, bəzən dövlət orqanının fəaliyyətində müsbət məqamlar da olur). Layihəyə yenidən baxıldı, artıq tikilmiş binalar isə söküldü. Sonra naməlum investorlar bu ərazidə 6 mərtəbəli yaşayış kompleksi tikmək qərarına gəldilər — buna görə onların qarşısında baş əyirəm. Yeri gəlmişkən, bu, yeni tikilinin öz mərtəbəliliyi ilə seçilmədiyi, ətrafdakı tarixi məkana hörmətlə yanaşmanın nadir nümunələrindən biridir. Bina, görünür, prestijli tikilir, mənzillər də yəqin ki, bahadır. Amma axı «bahalı» özü-özlüyündə hələ «lüks» demək deyil. Mənim — orta səviyyəli adi bir mütəxəssisin — anlayışımda əsl lüks, ilk növbədə, keyfiyyət, detallara diqqət və üslub vəhdətidir. Hər şeyin — ümumi kompozisiyadan tutmuş qapı dəstəyinədək — vahid bir ideyaya tabe olmasıdır. Axı memarlıqda da geyimdə olduğu kimidir. Məsələn, 1890-cı ildə əsası qoyulmuş əfsanəvi lüks kişi ayaqqabısı brendi «Edward Green» kimi. Niyə də yox? Bu marka klassik ingilis üslubunun simvollarından biridir və bütün dünyada keyfiyyətinə, ənənələrə sadiqliyinə və ən yüksək səviyyəli əl əməyinə görə qiymətləndirilir. Yəqin ki, investorlar da memarların qarşısına eyni vəzifəni qoyublar: bahalı, lüks yaşayış kompleksi layihələndirmək və tikmək. Bu günlərdə Lev Tolstoy küçəsi ilə gedərkən və «Zara»dan 120 manata aldığım büzüşmüş mokasinlərimə baxaraq bu barədə düşünürdüm, amma birdən… birdən yeni tikilinin fasadının bir çox yerində aqressiv şəkildə yerləşdirilmiş, bəyan edilən klassika fonunda tamamilə yad görünən üçbucaq emblemi gördüm. Təəssüf… Gözəl layihə sifariş etmək, fasadı təbii daşla üzləmək, bahalı döymə metal məhəccərlər hazırlatmaq, karnizləri, pəncərə haşiyələrini və digər memarlıq detallarını diqqətlə işləmək olar. Hətta müasir Bakı üçün nadir sayılan tarixi mühitə hörmət nümayiş etdirib, iyirmi beş mərtəbə ilə bütün şəhərə öz maliyyə qüdrətini sübut etməyə çalışmamaq da olar. Sonra isə klassik fasadın hər yerinə onun üslubuna tamamilə yad olan müasir, primitiv bir emblemi səxavətlə düzüb-qoşmaq olar). Nəticədə təxminən «Edward Green» ayaqqabısının altından ağ idman «Adidas» corabları geyinib Filarmoniyada konsertə getmək kimi bir şey alınar. Heyif, mən isə sizə hələ danışmaq istəyirdim ki, müxtəlif dövrlərdə «Edward Green» ayaqqabılarını Vindzor Hersoqu, Ernest Heminquey və Koul Porter seçiblər… Amma görünür, burada söhbəti «Edward Green»dən deyil, yerli zövqsüzlükdən aparmaq lazımdır. Yaxşı zövq — ən bahalı olan hər şeyi seçməyi bacarmaq deyil. Yaxşı zövq — nəyi nə ilə geyinməyin mümkün olmadığını anlamağı bacarmaqdır. Söhbət ayaqqabıdan deyil, memarlıqdan gedəndə belə.

About