@.bin.attaf1: مسكين ياناس من شلو عليه المره 😂😂#ذوووق_ابدااع_نايس الاخفش الصغير #🇾🇪🇾🇪🇾🇪🇾🇪🇾🇪اليمن

الــزعٌيــٌم🫡💙
الــزعٌيــٌم🫡💙
Open In TikTok:
Region: SA
Thursday 14 December 2023 13:31:53 GMT
53712
1251
62
281

Music

Download

Comments

.bin.attaf1
الــزعٌيــٌم🫡💙 :
مشكله 😂😂😂
2023-12-14 15:38:07
4
abdokafi0
وسيم /عبد القوي الحميري :
والله إنه مسكين ياصلاح
2024-01-31 08:07:28
1
www.yfhjuygg
مريومه😉 :
قويه 😂
2024-06-11 05:13:02
1
trehgfh
ابو صقر للشيش ومعسلات :
😂😂😂😂😂ربي يسعدك
2024-03-08 07:38:10
1
user6018212798355
شعب اليمن :
هههه😂
2024-01-21 16:23:08
1
user1518545939767
ابويحي الحجوري :
منور ياغالي ربنا يسعدك ويحفظك
2024-06-10 15:32:49
1
user6840022627905
أبو رعد البرطي :
نندع واحده جديده
2024-03-06 10:47:49
1
skloodhj7
نجمه 🩷 :
وليش مسكين
2024-01-15 05:11:55
1
user8436676915766
الاسوديليق بي :
لمن هذه الاغنيه يااستاذصلاااح ☺️☺️
2024-02-10 17:18:21
1
user4240830610608
AMANY_ALNAFEAE :
هههههههههههه قوت القوه والعدو بالزوه ابداعاتك يالغالي
2024-02-28 18:32:14
1
user6350010440656
صّـمًتٌـيِّ حـڴآيهہ :
هههههههههه قويه
2024-01-31 23:01:12
1
isjsdlod4af
بائعة ورد الرياض :
ههههههه
2024-01-04 16:34:52
1
user9932176000599
تعزيه لا تقهر 😎🥂. :
ههههههه ايوه والله ههههههه
2023-12-27 06:38:12
0
user6018212798355
شعب اليمن :
والله انه قوه😉
2024-01-21 16:24:00
1
user5311304063846
نبيل زاهر :
🥰
2025-09-30 04:32:38
1
user8587076910291
عـ❤ـشـ❤ـقــ ريــآلَ مــدريــد :
😂
2025-10-05 06:23:06
1
user1a6hthvanq
المعلم ابوالمعتصم السامعي :
😘
2025-08-11 06:08:57
1
user1a6hthvanq
المعلم ابوالمعتصم السامعي :
2025-08-11 06:08:57
1
user1a6hthvanq
المعلم ابوالمعتصم السامعي :
🥰
2025-08-11 06:08:57
1
alnimr9692
آلَنـــــــٌمِــــــــر :
💖💖💖
2024-12-22 00:13:55
1
ridwan_bakir
رضوان باكر :
😂😂😂😂
2024-04-19 17:47:48
1
user81167184827006
ما&فيا :
😂😂😂
2023-12-14 16:33:25
3
user56734329677574
:الـ𓄌ـزعـ✯͜͡👑ـيـ𝄞ـمه :
🤭🤭🤭
2024-03-08 14:36:50
1
user4611440328101
محمد الشبامي :
😁😁😁
2024-02-29 20:16:37
1
To see more videos from user @.bin.attaf1, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Spoiler 26 | บทที่ 728.4 ห้าสูงสุด สี่กระบี่เซียน หนึ่งป๋ายเหย่ . . . . . จดหมายลับในมือหนิงเหยาที่มอบให้เหนี่ยนซินเก็บรักษาฉบับนี้ คือฉบับที่ตอนนั้นอิ่นกวานหนุ่มยกพู่กันขึ้นเขียนก่อนฉบับใด แต่กลับเขียนเสร็จช้าที่สุด หนิงเหยาแกะจดหมายออก พออ่านประโยคแรกหนิงเหยาก็รีบหันตัวไปอีกด้านทันที เหนี่ยนซินถอนหายใจเบาๆ อิ่นกวานหนุ่มผู้นั้น ไม่รู้ว่าเขียนประโยคทุเรศอะไรบนจดหมาย ถึงทำให้สตรีอย่างหนิงเหยาต้องหลบเลี่ยงเช่นนี้ เหนี่ยนซินลุกขึ้นยืนเงียบๆ นำตะเกียงดวงที่อยู่บนโต๊ะไปด้วย ทิ้งห้องไว้ให้หนิงเหยาอยู่คนเดียว หนิงเหยายังคงอยู่ในท่าเดิม อ่านประโยคแรกบนจดหมายที่อ่านไปแล้วรอบหนึ่งซ้ำอีกครั้ง ‘หนิงเหยาวางใจเถอะ ข้าคิดถึงเจ้าตลอดเวลา ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตก็จะยังคงเป็นเช่นนี้’ เนื้อหาต่อจากนั้นบนจดหมาย บางส่วนหนิงเหยาก็อ่านน้อยหน่อย บางส่วนหนิงเหยาก็อ่านหลายรอบ ‘ขอโทษนะ ทั้งๆ ที่สถานการณ์ใหญ่เป็นเช่นนี้ แต่ข้ากลับยังทำอะไรตามแต่ใจ สภาพการณ์ของชีวิตเหมือนยามเยาว์ ตอนขึ้นไปบนเก็บสมุนไพรบนภูเขาแล้วยืนอยู่ข้างลำธารอีกครั้ง เพียงแต่ว่าปีนั้นข้ามผ่านไปได้แล้ว จากนั้นก็โชคดีได้เจอกับเจ้า ครั้งนี้ทำไม่ได้ ทำให้เจ้าเสียใจแล้ว หากรู้แต่แรกว่าจะเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ควรไปหาเจ้าที่กำแพงเมืองปราณกระบี่แล้ว เพียงแต่ว่าจะเป็นไปได้อย่างไร จะไม่ไปหาเจ้าได้อย่างไร ต่อให้ข้ามีโอกาสอีกหมื่นครั้ง ข้าก็จะยังไปหาเจ้าหมื่นครั้ง’ ‘ช่วยไม่ได้ เฉินผิงอันไม่มีทางเป็นเด็กกำพร้าในตรอกหนีผิงไปได้ตลอดกาล แล้วก็ไม่มีทางเป็นลูกศิษย์เตาเผาที่ไม่ว่าเรียนรู้อะไรก็เชื่องช้าไปได้ตลอดกาล ไม่อาจเป็นเจ้าขุนเขาของภูเขาลั่วพั่วเขตการปกครองหลงเฉวียนต้าหลีไปได้ตลอดกาลเช่นกัน แน่นอนว่ายิ่งไม่อาจเป็นอิ่นกวานของกำแพงเมืองปราณกระบี่ไปได้ตลอด สิ่งเดียวที่พอจะทำได้ก็คือเป็นเฉินผิงอันที่ชอบหนิงเหยา อันที่จริงนับตั้งแต่เติบใหญ่มา ช่วงเวลาหลายปีที่ออกเดินทางไกลก็ดี ช่วงที่ได้หยุดพักก็ช่าง ล้วนไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองไม่มีอิสระ ไม่เคยรู้สึกว่าลำบากอะไร ความผิดหวังนั้นย่อมต้องมีบ้างอย่างเลี่ยงไม่ได้ ก็แค่ว่ามีความหวังมากกว่าเท่านั้น’ ‘เพียงแต่ว่ามีคำพูดจากใจจริงบางอย่างที่เจ้าฟังแล้วมักจะเขินอายจนพานเป็นโกรรอยู่เสมอ ข้าเลยได้แต่เหลือค้างไว้ เจ้าเคยถามข้าว่าชอบคนคนหนึ่ง มีอะไรร้ายกาจนักหนา? ข้าอยากบอกกับเจ้ามาโดยตลอดว่าเฉินผิงอันชอบหนิงเหยา หนิงเหยาชอบเฉินผิงอัน แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ร้ายกาจที่สุดในใต้หล้านี้แล้ว เวลาหมื่นหมื่นปีในโลกมนุษย์ก็จะมีเพียงพวกเราที่ชอบกันและกันไงล่ะ’ ได้พบเจอหนิงเหยา คือเรื่องที่เฉินผิงอันมีความสุขที่ สุดหลังจากอายุสี่ขวบ สวัสดีแม่นางหนิง พ่อข้าแซ่เฉิน แม่ข้าแซ่เฉิน เพราะฉะนั้นข้าจึงชื่อเฉินผิงอัน หนิงเหยาเจ้าต้องสงบสุขปลอดภัยตลอดไปนะ หนิงเหยาเก็บจดหมาย หลับตาเงียบงันเนิ่นนาน สุดท้ายก็ลุกขึ้นยืนเดินมาที่หน้าประตู นางยื่นนิ้วไปกดหว่างคิ้วอีกครั้ง เหนี่ยนซินเดินออกมาจากห้องด้านข้าง ใช้เสียงในใจถามว่า “นี่ก็คือสาเหตุที่เจ้าไม่สามารถฝ่าทะลุคอขวดขอบเขตเซียนเหรินได้หรือ?” หนิงเหยาพยักหน้ารับ “เทียนเจิน” กระบี่เซียนเล่มนี้ถูกบำรุงด้วยความอบอุ่นมานานหลายปี กลับถึงขึ้นคิดอยากจะให้หนิงเหยากลายเป็นคนถือกระบี่ แล้วให้นางที่เดิมทีควรเป็นวิญญาณกระบี่มาเป็นนายแห่งกระบี่แทน ดังนั้นหลังจากเลื่อนเป็นขอบเขตเซียนเหรินได้แล้ว หนิงเหยาจึงเกือบจะกักขังอีกฝ่ายไว้ในจิตใจของตัวเองโดยตรง หลายปีมานี้ “เทียนเจิน“ เล่มนั้นก็เหมือนแม่นางน้อยซุกซนเกเรคนหนึ่งที่คอยหลบหนีไปทั่ว ต่อให้เป็นหนิงเหยาก็ยังยากจะตามหาร่องรอยของมันได้พบ ส่วนเหตุการณ์ผิดปกติที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ก็เป็นเพราะ “ไท่ป๋าย” ที่เป็นกระบี่เซียนของวิญญาณกระบี่เหมือนกันได้เกิดการขานรับที่ลี้ลับมหัศจรรย์กับเทียนเจิน เชื่อว่ากระบี่เซียนอีกสองเล่มอย่าง “ว่านฝ่า” ที่อยู่ในภูเขามังกรพยัคฆ์และ “เต้าจ้าง” ของป้ายอวี้จิงก็น่าจะมีสภาพการณ์ไม่ต่างกัน เหนี่ยนซินเอ่ย “ค่อยเป็นค่อยไปเถอะ” หนิงเหยาเงียบไม่ต่อคำ เหนี่ยนซินมองหนิงเหยาแล้วก็พลันยิ้มเอ่ยว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ได้เสียใจอย่างที่ข้าคิดไว้” หนิงเหยาเอ่ย “เพราะข้าเชื่อใจเขา
Spoiler 26 | บทที่ 728.4 ห้าสูงสุด สี่กระบี่เซียน หนึ่งป๋ายเหย่ . . . . . จดหมายลับในมือหนิงเหยาที่มอบให้เหนี่ยนซินเก็บรักษาฉบับนี้ คือฉบับที่ตอนนั้นอิ่นกวานหนุ่มยกพู่กันขึ้นเขียนก่อนฉบับใด แต่กลับเขียนเสร็จช้าที่สุด หนิงเหยาแกะจดหมายออก พออ่านประโยคแรกหนิงเหยาก็รีบหันตัวไปอีกด้านทันที เหนี่ยนซินถอนหายใจเบาๆ อิ่นกวานหนุ่มผู้นั้น ไม่รู้ว่าเขียนประโยคทุเรศอะไรบนจดหมาย ถึงทำให้สตรีอย่างหนิงเหยาต้องหลบเลี่ยงเช่นนี้ เหนี่ยนซินลุกขึ้นยืนเงียบๆ นำตะเกียงดวงที่อยู่บนโต๊ะไปด้วย ทิ้งห้องไว้ให้หนิงเหยาอยู่คนเดียว หนิงเหยายังคงอยู่ในท่าเดิม อ่านประโยคแรกบนจดหมายที่อ่านไปแล้วรอบหนึ่งซ้ำอีกครั้ง ‘หนิงเหยาวางใจเถอะ ข้าคิดถึงเจ้าตลอดเวลา ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตก็จะยังคงเป็นเช่นนี้’ เนื้อหาต่อจากนั้นบนจดหมาย บางส่วนหนิงเหยาก็อ่านน้อยหน่อย บางส่วนหนิงเหยาก็อ่านหลายรอบ ‘ขอโทษนะ ทั้งๆ ที่สถานการณ์ใหญ่เป็นเช่นนี้ แต่ข้ากลับยังทำอะไรตามแต่ใจ สภาพการณ์ของชีวิตเหมือนยามเยาว์ ตอนขึ้นไปบนเก็บสมุนไพรบนภูเขาแล้วยืนอยู่ข้างลำธารอีกครั้ง เพียงแต่ว่าปีนั้นข้ามผ่านไปได้แล้ว จากนั้นก็โชคดีได้เจอกับเจ้า ครั้งนี้ทำไม่ได้ ทำให้เจ้าเสียใจแล้ว หากรู้แต่แรกว่าจะเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ควรไปหาเจ้าที่กำแพงเมืองปราณกระบี่แล้ว เพียงแต่ว่าจะเป็นไปได้อย่างไร จะไม่ไปหาเจ้าได้อย่างไร ต่อให้ข้ามีโอกาสอีกหมื่นครั้ง ข้าก็จะยังไปหาเจ้าหมื่นครั้ง’ ‘ช่วยไม่ได้ เฉินผิงอันไม่มีทางเป็นเด็กกำพร้าในตรอกหนีผิงไปได้ตลอดกาล แล้วก็ไม่มีทางเป็นลูกศิษย์เตาเผาที่ไม่ว่าเรียนรู้อะไรก็เชื่องช้าไปได้ตลอดกาล ไม่อาจเป็นเจ้าขุนเขาของภูเขาลั่วพั่วเขตการปกครองหลงเฉวียนต้าหลีไปได้ตลอดกาลเช่นกัน แน่นอนว่ายิ่งไม่อาจเป็นอิ่นกวานของกำแพงเมืองปราณกระบี่ไปได้ตลอด สิ่งเดียวที่พอจะทำได้ก็คือเป็นเฉินผิงอันที่ชอบหนิงเหยา อันที่จริงนับตั้งแต่เติบใหญ่มา ช่วงเวลาหลายปีที่ออกเดินทางไกลก็ดี ช่วงที่ได้หยุดพักก็ช่าง ล้วนไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองไม่มีอิสระ ไม่เคยรู้สึกว่าลำบากอะไร ความผิดหวังนั้นย่อมต้องมีบ้างอย่างเลี่ยงไม่ได้ ก็แค่ว่ามีความหวังมากกว่าเท่านั้น’ ‘เพียงแต่ว่ามีคำพูดจากใจจริงบางอย่างที่เจ้าฟังแล้วมักจะเขินอายจนพานเป็นโกรรอยู่เสมอ ข้าเลยได้แต่เหลือค้างไว้ เจ้าเคยถามข้าว่าชอบคนคนหนึ่ง มีอะไรร้ายกาจนักหนา? ข้าอยากบอกกับเจ้ามาโดยตลอดว่าเฉินผิงอันชอบหนิงเหยา หนิงเหยาชอบเฉินผิงอัน แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ร้ายกาจที่สุดในใต้หล้านี้แล้ว เวลาหมื่นหมื่นปีในโลกมนุษย์ก็จะมีเพียงพวกเราที่ชอบกันและกันไงล่ะ’ ได้พบเจอหนิงเหยา คือเรื่องที่เฉินผิงอันมีความสุขที่ สุดหลังจากอายุสี่ขวบ สวัสดีแม่นางหนิง พ่อข้าแซ่เฉิน แม่ข้าแซ่เฉิน เพราะฉะนั้นข้าจึงชื่อเฉินผิงอัน หนิงเหยาเจ้าต้องสงบสุขปลอดภัยตลอดไปนะ หนิงเหยาเก็บจดหมาย หลับตาเงียบงันเนิ่นนาน สุดท้ายก็ลุกขึ้นยืนเดินมาที่หน้าประตู นางยื่นนิ้วไปกดหว่างคิ้วอีกครั้ง เหนี่ยนซินเดินออกมาจากห้องด้านข้าง ใช้เสียงในใจถามว่า “นี่ก็คือสาเหตุที่เจ้าไม่สามารถฝ่าทะลุคอขวดขอบเขตเซียนเหรินได้หรือ?” หนิงเหยาพยักหน้ารับ “เทียนเจิน” กระบี่เซียนเล่มนี้ถูกบำรุงด้วยความอบอุ่นมานานหลายปี กลับถึงขึ้นคิดอยากจะให้หนิงเหยากลายเป็นคนถือกระบี่ แล้วให้นางที่เดิมทีควรเป็นวิญญาณกระบี่มาเป็นนายแห่งกระบี่แทน ดังนั้นหลังจากเลื่อนเป็นขอบเขตเซียนเหรินได้แล้ว หนิงเหยาจึงเกือบจะกักขังอีกฝ่ายไว้ในจิตใจของตัวเองโดยตรง หลายปีมานี้ “เทียนเจิน“ เล่มนั้นก็เหมือนแม่นางน้อยซุกซนเกเรคนหนึ่งที่คอยหลบหนีไปทั่ว ต่อให้เป็นหนิงเหยาก็ยังยากจะตามหาร่องรอยของมันได้พบ ส่วนเหตุการณ์ผิดปกติที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ก็เป็นเพราะ “ไท่ป๋าย” ที่เป็นกระบี่เซียนของวิญญาณกระบี่เหมือนกันได้เกิดการขานรับที่ลี้ลับมหัศจรรย์กับเทียนเจิน เชื่อว่ากระบี่เซียนอีกสองเล่มอย่าง “ว่านฝ่า” ที่อยู่ในภูเขามังกรพยัคฆ์และ “เต้าจ้าง” ของป้ายอวี้จิงก็น่าจะมีสภาพการณ์ไม่ต่างกัน เหนี่ยนซินเอ่ย “ค่อยเป็นค่อยไปเถอะ” หนิงเหยาเงียบไม่ต่อคำ เหนี่ยนซินมองหนิงเหยาแล้วก็พลันยิ้มเอ่ยว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ได้เสียใจอย่างที่ข้าคิดไว้” หนิงเหยาเอ่ย “เพราะข้าเชื่อใจเขา" #เฉินผิงอัน #swordcoming #กระบี่จงมา #หนิงเหยา #fyp

About