@iskenova_ayd: Тіл тас жарады... Тас жармаса бас жарады. Жүректі жаралап, жанға жара салады. Тәніңе із қалдырмасада, көңілден кетуі қиын ауыздан шыққан сөздің. Филфакта жүріп сөз құдіретін жақсы түсінсемде кейде өз өмірімде қолдану кейде бұйырмай жатады... Кейде ойлаймыз маған неге ренжіп қалды деп. Сені жақын тартпаса, саған сенбесе, сені өзіне жақын көрмесе адам адамға ренжімейді. Адам өзі сенген, өзі кіршіксіз сүйген адамға ғана ренжиді. Ауыздан шыққан әрбір сөз алдыңызда отырған жанның жүрегіне оқ болып барып қадалуы мүмкін. Сіз байқамай қойған сұрақ пен сіз байқамай айтқан ақыл жаныңыздағы жақын жанның хақысына кіріп кетпегені абзал ғой... Осы оразада тіліме де ниет етіп тағы ұстауды бұйыртқан Аллаға шүкір...