@ilhamputrayuda: puncak vlog

amam
amam
Open In TikTok:
Region: ID
Thursday 28 March 2024 14:42:09 GMT
576400
50846
135
307

Music

Download

Comments

abcdeofside
ban serp :
gua dari 2026
2026-06-03 08:26:05
21
ppyccicliaag
aiciciliaa :
itu baju ratu kalo yang make gw bakal dikira gembel sih😔😔🙏
2024-03-28 15:21:29
2002
sarahaboulnasr
sarah :
you look so happy🥺
2024-06-08 15:38:11
1
nisa_poluan
نساء :
jangan lupa banyakin vlog ny mamm
2024-03-28 14:56:17
35
ciaaaja_56
ciaaa :
minimal durasi nya ampe nikah😭 gakuat gemess banget pasangann inii woii
2024-03-28 15:00:01
722
pernahgaready_
Cindo :
Bajunya😭
2024-03-28 15:08:19
642
rey95368
Rey🐰 :
percayalah diantara kalian berdua aku yg paling gamon😭
2025-10-17 16:39:41
4
thisrockey
rockey :
kek film dokumenter yaa bun
2024-03-28 14:57:14
180
bungaamitha
pasutri_random :
aman kalau sama ratu vibe nua humoris bngt anjay😅
2024-03-28 14:57:13
410
ffvrytzyyy_
ffvrtzyy :
bikin vlog ytb yg durasinya sampai kalian nikah
2024-03-28 15:10:01
74
amel78744
mel :
seneng banget liat pasangan inii, happy terus ya kalian🥺
2024-03-28 17:34:38
39
widyalestarii13
widya💋 :
lucuuuuu syekaliii kapel akuuu🥹🤍
2024-03-28 14:47:26
110
galuhbanjarrrrrrrrrr
Iya💗 :
Tulung bikin youtube berdua
2024-03-28 14:54:18
20
jaehyuniiie_17
Mom Tamashii :
ngakakkk sendal kakek kakekk 🤣🤣🤣 amam selera lo emang bedaaa
2024-03-28 15:15:17
19
lee.haechan74
🐮 :
lucuuu bangettt kalian
2024-03-28 14:46:55
35
_exo.planet12
D.O_exo🐧 :
tu,amamnya buat aku aja,kamu cari yg lain yaa
2024-03-29 04:06:31
6
bttrscth27
🥐 ell :
kgn bgt hmz
2025-08-25 04:54:29
1
shakiraxyn_
kiraa #KecintaanNjann :
lucuuu bnget
2024-03-28 14:52:25
12
nuelbyyyyy
☆☆ʚɞ_mikasa♡⃛ :
kapal akuuu
2024-03-28 16:22:24
4
nzznt
nat :
iih hrud bkin vloggg in mah
2024-03-28 15:18:11
4
raraririruruuuuuu
Rara :
Kalian bikin ytb si plisssss
2024-03-28 14:58:29
3
randatapak5
randa tapak :
seru bgtttttt
2024-03-28 18:34:22
2
yan_calista15
yan_taaa :
haloo kakkk
2024-03-28 14:49:01
1
iyueew
/ :
Sandal amam sama kaya yg udah gw keranjang in di sp😭🤣
2024-03-29 12:21:29
1
r.0_64
Rsty_wbl :
lipstik nya cocok bngett ama ratu
2024-03-29 07:47:15
1
To see more videos from user @ilhamputrayuda, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Κάθε πρωί, πριν ακόμη ξημερώσει, η Μαρία άνοιγε την πόρτα του σπιτιού και κοιτούσε τον δρόμο. Δεν περίμενε κανέναν. Περίμενε ένα θαύμα. Ο γιος της, ο Νίκος, ήταν είκοσι δύο χρονών όταν ένα βράδυ ένα τροχαίο άλλαξε για πάντα τη ζωή τους. Από τότε βρισκόταν στο νοσοκομείο, σε βαθύ κώμα. Οι γιατροί δεν της έδιναν πολλές ελπίδες. «Πρέπει να είστε προετοιμασμένη», της είχε πει ένας γιατρός. Η Μαρία τον κοίταξε στα μάτια. «Εγώ, γιατρέ, δεν θα προετοιμαστώ για να χάσω το παιδί μου. Θα προετοιμαστώ να το δω να ανοίγει τα μάτια του.» Και κάθε μέρα καθόταν δίπλα του. Του μιλούσε. Του έλεγε για το χωριό, για τη γάτα που είχε ανέβει στη σκεπή, για τον γείτονα που είχε χαλάσει πάλι το αυτοκίνητό του. Μερικές φορές γελούσε μόνη της. «Νίκο, ξέρεις πόσο ακριβό έχει γίνει το ψωμί; Θα σηκωθείς και θα με βοηθήσεις, γιατί εγώ δεν τα βγάζω πέρα!» Ύστερα του έπιανε το χέρι. Και ψιθύριζε: «Μη φοβάσαι. Η μάνα σου είναι εδώ.» Πέρασαν εβδομάδες. Μετά μήνες. Οι συγγενείς άρχισαν να της λένε να γυρίσει λίγο στο σπίτι. «Μαρία, πρέπει να κοιμηθείς.» «Πώς να κοιμηθώ; Αν ανοίξει τα μάτια του και δεν είμαι εδώ;» Κανείς δεν μπορούσε να της αλλάξει γνώμη. Ένα βράδυ, όμως, κάτι παράξενο συνέβη. Η Μαρία είχε αποκοιμηθεί στην καρέκλα δίπλα στο κρεβάτι. Κρατούσε ακόμα το χέρι του. Ξαφνικά ένιωσε μια μικρή κίνηση. Άνοιξε τα μάτια της. «Νίκο;» Τίποτα. «Νίκο, αγόρι μου;» Και τότε το χέρι του έσφιξε απαλά το δικό της. Η Μαρία πετάχτηκε όρθια. «Γιατρέ!» Οι γιατροί έτρεξαν. Ύστερα από λίγες ώρες, ο Νίκος άνοιξε τα μάτια του. Η πρώτη εικόνα που αντίκρισε ήταν η μητέρα του. Προσπάθησε να μιλήσει, αλλά η φωνή του δεν έβγαινε. Η Μαρία έσκυψε πάνω του. «Μη μιλάς. Είμαι εδώ.» Εκείνος την κοίταξε για αρκετή ώρα. Και με μεγάλη δυσκολία ψιθύρισε: «Μαμά… περίμενες;» Η Μαρία άρχισε να κλαίει. Του φίλησε το μέτωπο. «Κάθε μέρα.» «Πόσο;» Εκείνη χαμογέλασε μέσα στα δάκρυά της. «Όσο χρειαστεί.» Ο Νίκος χρειάστηκε πολλούς μήνες αποκατάστασης. Δεν ήταν εύκολο. Υπήρχαν μέρες που πονούσε, μέρες που απογοητευόταν και ήθελε να τα παρατήσει. Και τότε η Μαρία του έλεγε πάντα το ίδιο: «Θυμάσαι που σου είπα ότι θα περιμένω;» «Ναι…» «Ε, τώρα σειρά σου. Να περιμένεις κι εσύ. Κάθε μέρα θα είναι ένα μικρό βήμα.» Χρόνια αργότερα, ο Νίκος περπατούσε ξανά μόνος του. Μια Κυριακή πρωί γύρισαν μαζί στο ίδιο νοσοκομείο. Η Μαρία στάθηκε έξω από την πόρτα. Ο Νίκος την αγκάλιασε. «Μαμά, τελικά έγινε το θαύμα.» Εκείνη τον κοίταξε και χαμογέλασε. «Όχι, αγόρι μου. Το θαύμα δεν ήταν που άνοιξες τα μάτια σου.» «Τότε ποιο ήταν;» «Που δεν έκλεισα ποτέ τα δικά μου από την ελπίδα.» Και καθώς έφευγαν μαζί, η Μαρία κοίταξε για λίγο πίσω της. Ίσως τα θαύματα να μην έρχονται πάντα όπως τα περιμένουμε. Μερικές φορές έρχονται αργά. Μερικές φορές έρχονται μέσα από δάκρυα. Και μερικές φορές έχουν ένα όνομα. Το όνομα του παιδιού μας.......!!!!!! #μάνα #παιδιμουυ😍😍😍😍  #πονος #ελπιδα #θαυμα
Κάθε πρωί, πριν ακόμη ξημερώσει, η Μαρία άνοιγε την πόρτα του σπιτιού και κοιτούσε τον δρόμο. Δεν περίμενε κανέναν. Περίμενε ένα θαύμα. Ο γιος της, ο Νίκος, ήταν είκοσι δύο χρονών όταν ένα βράδυ ένα τροχαίο άλλαξε για πάντα τη ζωή τους. Από τότε βρισκόταν στο νοσοκομείο, σε βαθύ κώμα. Οι γιατροί δεν της έδιναν πολλές ελπίδες. «Πρέπει να είστε προετοιμασμένη», της είχε πει ένας γιατρός. Η Μαρία τον κοίταξε στα μάτια. «Εγώ, γιατρέ, δεν θα προετοιμαστώ για να χάσω το παιδί μου. Θα προετοιμαστώ να το δω να ανοίγει τα μάτια του.» Και κάθε μέρα καθόταν δίπλα του. Του μιλούσε. Του έλεγε για το χωριό, για τη γάτα που είχε ανέβει στη σκεπή, για τον γείτονα που είχε χαλάσει πάλι το αυτοκίνητό του. Μερικές φορές γελούσε μόνη της. «Νίκο, ξέρεις πόσο ακριβό έχει γίνει το ψωμί; Θα σηκωθείς και θα με βοηθήσεις, γιατί εγώ δεν τα βγάζω πέρα!» Ύστερα του έπιανε το χέρι. Και ψιθύριζε: «Μη φοβάσαι. Η μάνα σου είναι εδώ.» Πέρασαν εβδομάδες. Μετά μήνες. Οι συγγενείς άρχισαν να της λένε να γυρίσει λίγο στο σπίτι. «Μαρία, πρέπει να κοιμηθείς.» «Πώς να κοιμηθώ; Αν ανοίξει τα μάτια του και δεν είμαι εδώ;» Κανείς δεν μπορούσε να της αλλάξει γνώμη. Ένα βράδυ, όμως, κάτι παράξενο συνέβη. Η Μαρία είχε αποκοιμηθεί στην καρέκλα δίπλα στο κρεβάτι. Κρατούσε ακόμα το χέρι του. Ξαφνικά ένιωσε μια μικρή κίνηση. Άνοιξε τα μάτια της. «Νίκο;» Τίποτα. «Νίκο, αγόρι μου;» Και τότε το χέρι του έσφιξε απαλά το δικό της. Η Μαρία πετάχτηκε όρθια. «Γιατρέ!» Οι γιατροί έτρεξαν. Ύστερα από λίγες ώρες, ο Νίκος άνοιξε τα μάτια του. Η πρώτη εικόνα που αντίκρισε ήταν η μητέρα του. Προσπάθησε να μιλήσει, αλλά η φωνή του δεν έβγαινε. Η Μαρία έσκυψε πάνω του. «Μη μιλάς. Είμαι εδώ.» Εκείνος την κοίταξε για αρκετή ώρα. Και με μεγάλη δυσκολία ψιθύρισε: «Μαμά… περίμενες;» Η Μαρία άρχισε να κλαίει. Του φίλησε το μέτωπο. «Κάθε μέρα.» «Πόσο;» Εκείνη χαμογέλασε μέσα στα δάκρυά της. «Όσο χρειαστεί.» Ο Νίκος χρειάστηκε πολλούς μήνες αποκατάστασης. Δεν ήταν εύκολο. Υπήρχαν μέρες που πονούσε, μέρες που απογοητευόταν και ήθελε να τα παρατήσει. Και τότε η Μαρία του έλεγε πάντα το ίδιο: «Θυμάσαι που σου είπα ότι θα περιμένω;» «Ναι…» «Ε, τώρα σειρά σου. Να περιμένεις κι εσύ. Κάθε μέρα θα είναι ένα μικρό βήμα.» Χρόνια αργότερα, ο Νίκος περπατούσε ξανά μόνος του. Μια Κυριακή πρωί γύρισαν μαζί στο ίδιο νοσοκομείο. Η Μαρία στάθηκε έξω από την πόρτα. Ο Νίκος την αγκάλιασε. «Μαμά, τελικά έγινε το θαύμα.» Εκείνη τον κοίταξε και χαμογέλασε. «Όχι, αγόρι μου. Το θαύμα δεν ήταν που άνοιξες τα μάτια σου.» «Τότε ποιο ήταν;» «Που δεν έκλεισα ποτέ τα δικά μου από την ελπίδα.» Και καθώς έφευγαν μαζί, η Μαρία κοίταξε για λίγο πίσω της. Ίσως τα θαύματα να μην έρχονται πάντα όπως τα περιμένουμε. Μερικές φορές έρχονται αργά. Μερικές φορές έρχονται μέσα από δάκρυα. Και μερικές φορές έχουν ένα όνομα. Το όνομα του παιδιού μας.......!!!!!! #μάνα #παιδιμουυ😍😍😍😍 #πονος #ελπιδα #θαυμα

About