Language
English
عربي
Tiếng Việt
русский
français
español
日本語
한글
Deutsch
हिन्दी
简体中文
繁體中文
API
Home
How To Use
Language
English
عربي
Tiếng Việt
русский
français
español
日本語
한글
Deutsch
हिन्दी
简体中文
繁體中文
Home
Detail
@sumayang.kenth: HAHAHAH distansya or ambyulansya?
sumayang Kenth
Open In TikTok:
Region: PH
Sunday 27 October 2024 13:47:44 GMT
15
2
0
1
Music
Download
No Watermark .mp4 (
1.26MB
)
No Watermark(HD) .mp4 (
1.26MB
)
Watermark .mp4 (
0MB
)
Music .mp3
Comments
There are no more comments for this video.
To see more videos from user @sumayang.kenth, please go to the Tikwm homepage.
Other Videos
Viên pha lê trắng đắt giá dành cho các nàng yêu thích nét đẹp nhẹ nhàng 🥰 #bvl #nuochoa #apaniche
#الشعب_الصيني_ماله_حل😂😂 #عبارات #اكسبلورexplore #اكسبلور #ضحك
#quynhanhphamngo
"အမေချည်တဲ့ ကြိုး" "အဖေဆင်တဲ့ ငြမ်း" ဘယ်သားသမီး တက်တက် အန္တရာယ်ကင်းစွာ နေနိုင်ပါတယ် ဒီစကားလေးဟာ ရိုးရိုးလေးထင်ရပေမယ့် မိဘမေတ္တာရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး အဓိပ္ပါယ်တွေကို သယ်ဆောင်ထားပါတယ်။ သားသမီးတွေ မသိလိုက်တဲ့အရာက သူတို့လျှောက်နေတဲ့ လမ်းတိုင်းမှာ မိဘတွေရဲ့ ချွေးစက်တွေရှိတယ်။ သားသမီးတွေ တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အဖေက ငြမ်း ဆင်ပေးတယ် သားသမီးတွေ မလဲကျအောင် အမေက ကြိုး ချည်ပေးတယ် အဲ့ဒီကြိုးက သာမန်ကြိုးတစ်ချောင်း မဟုတ်ဘူး။ အမေ့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အမေ့ရဲ့ ဆုတောင်းမေတ္တာ သားသမီးအတွက် အိပ်မပျော်ခဲ့တဲ့ညတွေနဲ့ ချည်ထားတဲ့ ကြိုး ပါ။ အဖေဆင်ပေးတဲ့ ငြမ်း ကလည်း သာမန် ငြမ်း တစ်ခုမဟုတ်ဘူး အဖေ့ရဲ့ ပင်ပန်းမှု အဖေ့ရဲ့ ချွေးစက် အဖေ့ရဲ့ စွန့်လွှတ်မှုတွေနဲ့ ဆောက်ထားတဲ့ ငြမ်း ပါ။ သားသမီးတွေကတော့ အဲ့ဒီ ငြမ်း ပေါ်တက်ပြီးအမြင့်ကိုမျှော်ကြည့်ကြတယ် အိမ်မက်တွေကို အကောင်ထည်ဖော်ကြတယ် ဒါပေမယ့်...ကိုယ်တက်နေတဲ့ ငြမ်း ရဲ့အောက်မှာ ဘယ်သူကခြေထောက်တွေ နာနေခဲ့လည်းဆိုတာ တစ်ခါတလေ မကြည့်မိကြဘူး။ သားတို့သမီးတို့ရေ မင်းတို့ငယ်ငယ်တုန်းက လမ်းမလျှောက်တတ်သေးတဲ့ အချိန်မှာ အမေက လက်ကလေးကိုင်ပြီး တစ်လှမ်းချင်း သင်ပေးခဲ့တယ်။ လဲကျရင် အမေက အရင်ငိုတယ် ဖျားရင် အမေက အိပ်မပျော်ဘူး အဖေကတော့ အပြင်ထွက်ပြီး မင်းတို့ စားဖို့ ဝတ်ဖို့ နေဖို့အတွက် နေ့တိုင်းရုန်းကန် ရှာဖွေခဲ့တယ်။ ကိုယ်မစားရလည်း ရတယ် ကိုယ်မဝတ်ရလည်း ရတယ် ဒါပေမယ့်... မလိုအပ် ပဲသားသမီးတွေကို မမြင်စေချင်ဘူး။ ကိုယ်ပင်ပန်းတာကို အဖေက မပြောဘူး တစ်ခါတလေ မျက်ရည်ကျလာရင်တောင် သားသမီးတွေ မမြင်အောင် တိတ်တိတ်ကလေး သုတ်ပြစ်လိုက်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဖေက အားနည်းလို့မရဘူး ငါအားနည်းသွားရင် ငါ့သားသမီးတွေ ဘယ်သူ့ကိုအားကိုးမလဲဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ပါ။ အမေကတော့ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ အပူငွေ့တွေကြား သားသမီးတွေအတွက် ဟင်းချက်နေတယ် အဖေကတော့ နေပူ မိုးရွာမရှောင်ပဲ သားသမီးတွေရဲ့ အနာဂါတ်အတွက် အပြင်မှာ ရုန်းကန်နေတယ်။ အဲ့ဒီ ထမင်းပန်းကန်ရဲ့နောက်မှာ အမေ့ရဲ့ ချွေးစက်တွေရှိတယ် အဖေ့ရဲ့ ပင်ပန်းမှုတွေရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီ စာအုပ်တစ်အုပ်ရဲ့နောက်မှာ အဖေ့ရဲ့ မနက်စောစော ထခဲ့ရတဲ့အချိန်တွေ အမေ့ရဲ့ ဆုတောင်းပေးခဲ့ရတဲ့ ညတွေရှိတယ်။ အချိန်တွေကြာလာတော့ သားသမီးတွေ အရွယ်ရောက်လာကြတယ် အတောင်ပံတွေ စုံလာကြတယ် အမေ ချည် ပေးထားတဲ့ကြိုးကို မလိုတော့သလို ထင်လာတယ်။ အဖေဆင်ပေးထားတဲ့ ငြမ်း ကိုလည်း မမြင်တော့သလို ဖြစ်လာတယ် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကိုယ့်ဘဝနဲ့ကိုယ် ထွက်သွားကြတယ် အိမ်ကတော့ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်လာတယ်။ တစ်ချိန်က သားသမီးတွေ ရယ်သံနဲ့ပြည့်နေခဲ့တဲ့အိမ်မှာ အခုတော့ အမေ့ရဲ့ ချောင်းဟန့်သံ အဖေ့ရဲ့ သက်ပြင်းချသံလေးပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ မှ အမေ့ကြိုးက တင်းတင်းမချည်တော့ဘူး အဖေ့ ငြမ်း ကအရင်လိုမခိုင်တော့ဘူး။ သူတို့ရဲ့လက်တွေက အိုမင်းလာပြီ ခြေထောက်တွေက မသန်တော့ဘူး မျက်လုံးတွေက သားသမီးပြန်လာမလားဆိုပြီး တံခါးဝကိုပဲ မျှော်နေကြတယ်။ သားတို့သမီးတို့ရေ မင်းတို့ဘဝမှာ အောင်မြင်မှုတွေ ရလာတဲ့အခါ အဲ့ဒီအောင်မြင်မှုရဲ့ အောက်ခြေမှာ မိဘနှစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံး ငြမ်း တစ်ခုလိုခံပေးခဲ့တယ်ဆိုတာ မမေ့လိုက်ပါနဲ့။ မင်းတို့အန္တရာယ် ကင်းကင်းနဲ့ မြင့်မြင့်တက်နိုင်ခဲ့တာဟာ အမေချည်ထားတဲ့ မေတ္တာကြိုးနဲ့ အဖေဆင်ထားတဲ့ စွန့်လွှတ်ခြင်း ငြမ်း ကြောင့်ပါ။ ဘယ်သားသမီး တက်တက် အဲ့ဒီ ငြမ်း ကခံပေးတယ် ဘယ်သားသမီး လဲလဲ အဲ့ဒီးကြိုးက ဆွဲထိန်းပေးတယ်။ ဒါပေမယ့် မိဘတွေက အမြဲတမ်း ငြမ်း အဖြစ်နဲ့ ခံနိုင်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ တစ်နေ့မှာ အဖေ့ ငြမ်း ဟာအိုမင်းသွားလိမ့်မယ် တစ်နေ့မှာ အမေ့ ကြိုး ဟာချည်နိုင်တဲ့ အင်အားမရှိတော့ဘူး။ အဲ့ဒီနေ့မတိုင်ခင် မိဘတွေရှိနေတုန်း သူ့အနားကိုပြန်လာပါ လက်ကလေးကို ကိုင်ပေးပါ အမေ့ကို အမေနေကောင်းလားလို့ မေးပါ အဖေ့ကို အဖေပင်ပန်းနေပြီလားလို့ မေးပါ။ အဲ့ဒီစကားလေးတွေဟာ မိဘတွေအတွက် ကမ္ဘာပေါ်မှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံး လက်ဆောင်တွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အမေ ချည်တဲ့ကြိုးဟာ မေတ္တာနဲ့ ချည်ထားတာ အဖေဆင်တဲ့ ငြမ်း ဟာ ဘဝနဲ့ရင်းပြီး ဆင်ထားတာ။ သားသမီးတွေ အန္တရာယ်ကင်းဖို့ မိဘတွေက ကိုယ့်ဘဝကိုတောင် အောက်မှာ ခံပေးခဲ့ကြတာပါ။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ မြင့်လာတဲ့အခါ မိဘတွေကို မမေ့ပါနဲ့။ မင်းတို့အောင်မြင်လာတဲ့အခါ မိဘတွေရဲ့ အိုမင်းလာတဲ့လက်တွေကို ပြန်ကိုင်ပေးပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့ဘဝရဲ့ အမြင့်ဆုံးနေရာကို တက်နိုင်အောင် အောက်ကနေ တစ်ဘဝလုံး ငြမ်းအဖြစ်ခံပေးခဲ့သူတွေဟာ မင်းတို့ရဲ့ မိဘတွေဖြစ်နေလို့ပါ။ တစ်နေ့ မိဘတွေမရှိတော့တဲ့အခါ ဘယ်လောက် မြင့်မြင့် ရောက်ပါစေ ပြန်ဆင်းပြီး အဖေ အမေလို့ ခေါ်ချင်တဲ့အခါ ပြန်ထူးပေးမဲ့အသံ မရှိတော့ပါဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ မျက်ရည်တွေနဲ့ နောင်တရတာထက် ရှိနေတုန်း တန်ဖိုးထားပါ အသက်ရှင်နေတုန်း ချစ်ပြပါ အနားမှာရှိနေတုန်း မိဘမေတ္တာကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ပါ။ Kyaw Oo ချယ်ရီမြေ#
#MSIJIFANYE HAMJAONAAA 😂😂😂😂
About
Robot
API
Legal
Privacy Policy