@xme_29: streets x vacation bible school // #dojacat #ayeshaerotika

Unknöwn.
Unknöwn.
Open In TikTok:
Region: ID
Saturday 04 January 2025 13:16:03 GMT
645394
33845
130
7709

Music

Download

Comments

katalinaa_19
𝒦𝒶𝓉𝒾𝓉𝒶.🤍 :
streets x vacation bible school
2025-04-21 22:53:59
75
.aqsas
aqsa★ :
if eye contact was a song
2025-01-04 18:41:19
902
mcgrande03
່ :
2021 vibes 😫
2025-06-27 05:17:18
118
scissorcityrulerr
࣪ ˖ ⊹ casslyn ˖ܱܰ݊݉ ࿔ :
2022 ahh roblox vibes
2025-05-11 00:47:15
101
reedusv_
reedusv :
This song is so me when I have an unhealthy obsession
2025-03-30 12:11:21
83
its_mgl_0_0
Spider-Man 🕷 :
2025-08-28 19:30:30
33
crl.dlrsr
c✮rl𖦹 :
hi, can you make a version of this that starts from pre chorus? pls pls pls🙏🙏🙏
2025-05-09 06:36:14
1
phsynsis
SCREW IT :
what a magic melody
2025-03-25 16:37:06
15
moon113430
moon113430 :
I cant find this anywhere
2025-10-25 21:35:47
6
yooooooooooyoooooooo2
Mr.AuraTungtung67 :
Comments on the bottom are something else
2025-08-18 21:29:03
1
fannydivol2
ⓐⓨⓞⓤⓑ :
first
2025-01-04 13:28:16
5
caiobmb
C.B | 𝗧𝗛̸𝗜͟𝗦 & 𝗧𝗛𝝙̶ׄ𝗧 :
i was addicted to this song
2025-12-22 16:14:05
0
wynrick1
riccardo :
remix do século
2025-01-04 16:52:45
29
noahz_account1
❤️Noah❤️ :
2022-2023🥹
2025-03-26 22:16:02
7
m.laura.03
m.laura.03 :
AMAVA ESSA DMS
2025-04-20 20:48:24
4
dynomorjrck
Şheridan.إنتظر :
сразу вспоминаю под эту песню Ксавье..
2025-01-05 10:50:31
13
kaelysilva2060
MKLY :
Amo essa
2025-09-05 02:30:00
1
skate_3_enthusiast
the_bronze_jade :
@prin_xx1 eto oh, ka vibe mo gid
2025-05-01 13:24:55
0
kanjitori
ngoc_ha`୨୧ :
@chocopieˇ.Ϟ
2026-01-29 16:17:13
1
kidzecki
Ezequiel :
この歌を聞くとあなたを思い出します @佐藤 芹菜(せりな)
2026-02-02 17:08:55
1
csys_222
chlorine :
@yes idk why it reminds me of him 😁
2025-05-23 05:34:26
1
shamma_l
𝐒𝐇🌷 :
✨✨✨
2025-01-05 12:59:02
2
alanabsnts_
alanabsnts_ :
📍
2025-01-05 01:02:23
1
alanncstt
alanncstt :
😻😻😻
2025-01-05 23:19:24
0
To see more videos from user @xme_29, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

[ពិសោធន៍បេះដូងទេពអប្សរ]★⟨EP26⟩ +“សឺហាន! បងខឹងខ្ញុំមែនទេ?” Y/nភ័យណាស់ពេលគេមិននិយាយអ្វី ទើបនាងលុតជង្គង់នៅពីមុខគេហើយឱបដៃឱនមុខចុះសឹងដល់ស្មៅ “សុំទោសៗ!សឺហាន-ជាកំហុសខ្ញុំទេ-ដើមឈើទាំងនោះខ្ញុំឃើញមែកវា បែកមែកខ្លាំងក៏គិតថាអាចកាប់បាន តែបើនាំទុកដល់បង! ខ្ញុំសុំទោស-បើ លោកអគ្គនាយកបន្ទោសខ្ញុំអ្នកទទួលខុសត្រូវមិនឲ្យពិបាកដល់បង ឡើយ-” សឺហានពិបាកមើលនាងពេកក៏ទប់ស្មានាងមិនឲ្យនាងឱន- ងើបសុំទោសគេទៀតហើយគេក៏និយាយកាត់ភ្លាម៖ “បានហើយៗ! Y/n បងមិនបាននិយាយថាបងខឹងអូន ឬខ្លាចលោក អគ្គនាយកខឹងឡើយ តែបងកំពុងតែបន្ទោសខ្លួនឯងទៅវិញទេ! បើអូន ធ្លាក់ចុះមកឲ្យបងធ្វើយ៉ាងមិច? អូនកំពុងតែមិនស្រួលខ្លួនស្រាប់- Y/n មានតែមួយទេ បើបាត់Y/nម្នាក់នេះ ឲ្យបងទៅរកនៅឯណាបានទៀត- បាត់អូន ក៏ដូចជាបាត់ស្នាមញញឹមរបស់បងដែរអុីចឹង!” សឺហាននិយាយយ៉ាងលឿនដូចខ្លាចនាងដណ្តើមនិយាយអុីចឹង ហើយគេក៏បានឃើញស្នាមញញឹមរបស់នាងមែន។ “អូនញញឹមអី? បងភ័យស្ទើរស្លាប់ទៅហើយ!” និយាយតែប៉ុណ្ណឹងគេក៏ចាប់ទាញនាងមកឱបជាប់នឹងទ្រូង តែស្នាមញញឹមរបស់នាងនៅតែមាន  “បើថ្ងៃក្រោយចង់បានវាប្រាប់បងមក បងនឹងកាប់វាឲ្យអូន ទោះបីបងមិន ដែលធ្វើក៏ដោយ តែសុំអូនកុំធ្វើខ្លួនឯង” អូយ៎! ស្របពេលដែលគេនិយាយ ដៃគេក៏អង្អែកខ្នងនាងចៃដន្យក៏បានប៉ះ ស្នាមឈាមដែលដានជាប់លើអាវនាងក៏បានស្រែកបន្តិច ដែលធ្វើឲ្យគេ ដកដៃចេញ និងឱនមើលខ្នងរបស់នាង។ “ឈាម? - អូនមានរបួស?” គ្រាន់តែបានឃើញភ្លាម គេរំកិលខ្លួនមក ក្រោយនាង និងលាត់អាវនាងនៅកណ្តាលវាលដើម្បីមើលឲ្យច្បាស់ទើប ដឹងថាខ្នងនាងមានស្នាមឆូតប្រហែលបីថ្នាំងដៃ ជាមួយនឹងស្នាមឈាម ដែលកក ។ “របួស?-ចឹងតើបានជាឈឺផ្សាៗ” ចម្លើយរបស់នាង និងទឹកមុខមិនដឹងអីរបស់នាង ពេលដែលគេប្រាប់ថានាងមានរបួសវាពិតជាធម្មតាពេលដែលឈឺហើយមិនបង្ហាញការភ័យអីបន្តិចសោះ ហេតុអីនាងមិនចេះស្រលាញ់ខ្លួនឯងសោះអុីចឹងហេតុអីនាង ធ្វើខ្លួនល្ងឺល្ងឺបែបនេះ? “មោះ!ទៅពេទ្យ លាងរបួសចេញ មិនដឹងថាវាឆ្លងមេរោគឬអត់ទេ?”សឺហានបានក្រោកឡើងចង់លើកបីនាង តែនាងក្រាញននាលមិនព្រមឲ្យគេបី ហើយនាងក៏ក្រោកឈរឆ្ងាយពីគេបន្តិច។ “ខ្ញុំមិនទៅពេទ្យទេ នាំតែខ្លះខ្ជាយ របួសប៉ុណ្ណឹងបន្តិចទៀតក៏លែងអី ហើយ” នាងបានដើរចេញពីគេ ពេលដែលគេចង់ចូលមកក្បែរខ្លួន។  “លុយបងជាអ្នកចេញឲ្យ?-ទោះបីត្រូវទៅរើសកំប៉ុងបានលុយបន្ថែមក៏បងធ្វើ តែអូនត្រូវទៅលាងរបួសជាមួយបង” សឺហានកាន់តែដើរទៅក្បែរនាងប៉ុណ្ណា នាងកាន់តែព្យាយាមរត់។ គេបារម្ភពីនាងណាស់ បើនាងជំពប់ជើងដួលកាន់តែយ៉ាប់ហើយ។ “បងទុកលុយរបស់បងទៅ! ថ្ងៃនេះបងចំណាយច្រើនហើយ-ខ្ញុំមិនអីទេ- លាបថ្នាំតែបន្ដិចក៏ជាហើយ” នាងឈរធ្វើមុខស្មើ ហើយនិយាយបែប មែនទែនទើបសឺហាន គេចូលមកក្បែរនាងទាំងជ្រួញចិញ្ចើម និងដក ដង្ហើមធំ បើនាងដឹងថាគេមិនខ្វះលុយឲ្យនាងទៅពេទ្យ តើនាងនឹងសប្បាយចិត្តទេ? “ចឹង! បងលាបថ្នាំឲ្យ” គេបិទភ្នែក និយាយដើម្បីទប់អារម្មណ៍កុំឲ្យគេ ធ្លោយមាត់ប្រាប់នាងថាគេមិនខ្វះលុយនោះទេ។ “សុំទោសៗ-ធ្វើឲ្យបងលំបាកហើយ” នាងមិនមែនគ្រាន់តែនិយាយទេនៅឱនមុខចុះទៀត ទើបគេប្រញ៉ាប់ស្ទុះទៅក្បែរនាង និងទប់នាងមិនឲ្យ ធ្វើបែបនេះ។ “ជំនួសឲ្យពាក្យសុំទោស-កុំធ្វើរឿងចម្លែកៗឲ្យបងបារម្ភទៀតឮទេ?” គេចាប់ដៃនាងមកកាន់ ហើយនិយាយរាងទន់ភ្លន់បន្តិច។ “សុំទោស លើកក្រោយឈប់ធ្វើឲ្យបងបារម្ភទៀតហើយ” នាងបានធ្វេីមុខកំសត់ដាក់គេ ។ ទឹកមុខបែបនេះ តើឲ្យគេនិយាយអ្វីទៀតបានទៅ គឺមានតែតាមនាងសិនទៅ ណាមួយគេគ្រាន់តែនិយាយៗ ទៅគ្មានយកចិត្តទុកដាក់នឹងនាងប្រាកដផង នាងចង់ធ្វើរឿងឆ្កួតឡប់អីជារឿងរបស់នាងទេ។ .…… ងឺត!! មានរថយន្តពណ៌សមួយគ្រឿង បានបើកមកចតនៅពីមុខផ្ទះពណ៌ស ដែលY/nកំពុងតែនៅនោះ ហើយទ្វាឡានក៏រំកិលបើកឡើងមុននឹង បង្ហាញជារូបរាងស្ត្រីចំណាស់ម្នាក់ចុះចេញមកដោយឫកពារថ្លៃថ្នូរបំផុត ជាពិសេសនោះការតុបតែងខ្លួនរបស់គាត់។ “អ្នកស្រីហ៊ីតា! ឲ្យខ្ញុំទៅផ្តល់ដំណឹងឲ្យអ្នកប្រុសមុនទេ?” លោកសេម បានចូលមកក្បែរអ្នកស្រី និងនិយាយទាំងឱនលំទោន។  “មិនបាច់ទេ!” គាត់និយាយហើយក៏បន្តដើរទៅមុខ ដោយមានលោកសេមជាអ្នកបើកទ្វារបងជូន។ អ្នកស្រីមិនទាន់បានចូលទៅក្នុងនោះទេ តែគាត់បានដើរទៅមើលមែកម៉ាផល និងមែកខាមីលៀរ៍ ដែលY/nកាប់ហាលនៅមុខផ្ទះនោះជាមុនសិន ។ “...” អ្នកស្រីឈរមើលកំណាត់ឈើនោះទាំងជ្រួញចិញ្ចើមឆ្ងល់។ “វាជាមែករបស់ដើមម៉ាផល និងដើមខាមីលៀរ៍អ្នកស្រី” លោកសេមបានយកវាមកហិត មុននឹងជម្រាបទៅម្ចាស់ស្រី ខ្លាចថាគាត់មិនដឹងតែទឹកមុខរបស់គាត់ ដូចកំពុងតែបង្ហាញនូវចម្ងល់នៅឡើយទេ។ “អ្នកជាអ្នកណាទៅ?” ភ្លាមៗនោះលោកយាយចាងមី ក៏បានដើរមកតិចៗ រកអ្នកស្រីហ៊ីតា ដោយក្នុងដៃគាត់មានកាន់នូវស្លឹករុក្ខជាតិទាំងពីរមុខនោះ ដើម្បីយកមកហាលថ្ងៃ។ “ខ្ញុំមករក...Ling Y/n” អ្នកស្រីហ៊ីតា បានឆ្លើយទាំងញញឹមត្រជាក់។  “ចៅស្រីខ្ញុំ?” លោកយាយចាងមី បើកភ្នែកធំៗដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។  …… នៅក្នុងផ្ទះដល់កក់ក្តៅឯនេះវិញ សឺហានបានឲ្យY/nអង្គុយនៅលើសាឡុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ រួចគេក៏រត់ទៅរកថ្នាំខ្លះៗមកលាបឲ្យនាង។ “នៅឲ្យស្ងៀមឮទេ?” #CHENSIHAN_陈思罕 #NOVEL #TFFAMILY_4TH_GENERATION #TF家族四代 #tf家族练习生
[ពិសោធន៍បេះដូងទេពអប្សរ]★⟨EP26⟩ +“សឺហាន! បងខឹងខ្ញុំមែនទេ?” Y/nភ័យណាស់ពេលគេមិននិយាយអ្វី ទើបនាងលុតជង្គង់នៅពីមុខគេហើយឱបដៃឱនមុខចុះសឹងដល់ស្មៅ “សុំទោសៗ!សឺហាន-ជាកំហុសខ្ញុំទេ-ដើមឈើទាំងនោះខ្ញុំឃើញមែកវា បែកមែកខ្លាំងក៏គិតថាអាចកាប់បាន តែបើនាំទុកដល់បង! ខ្ញុំសុំទោស-បើ លោកអគ្គនាយកបន្ទោសខ្ញុំអ្នកទទួលខុសត្រូវមិនឲ្យពិបាកដល់បង ឡើយ-” សឺហានពិបាកមើលនាងពេកក៏ទប់ស្មានាងមិនឲ្យនាងឱន- ងើបសុំទោសគេទៀតហើយគេក៏និយាយកាត់ភ្លាម៖ “បានហើយៗ! Y/n បងមិនបាននិយាយថាបងខឹងអូន ឬខ្លាចលោក អគ្គនាយកខឹងឡើយ តែបងកំពុងតែបន្ទោសខ្លួនឯងទៅវិញទេ! បើអូន ធ្លាក់ចុះមកឲ្យបងធ្វើយ៉ាងមិច? អូនកំពុងតែមិនស្រួលខ្លួនស្រាប់- Y/n មានតែមួយទេ បើបាត់Y/nម្នាក់នេះ ឲ្យបងទៅរកនៅឯណាបានទៀត- បាត់អូន ក៏ដូចជាបាត់ស្នាមញញឹមរបស់បងដែរអុីចឹង!” សឺហាននិយាយយ៉ាងលឿនដូចខ្លាចនាងដណ្តើមនិយាយអុីចឹង ហើយគេក៏បានឃើញស្នាមញញឹមរបស់នាងមែន។ “អូនញញឹមអី? បងភ័យស្ទើរស្លាប់ទៅហើយ!” និយាយតែប៉ុណ្ណឹងគេក៏ចាប់ទាញនាងមកឱបជាប់នឹងទ្រូង តែស្នាមញញឹមរបស់នាងនៅតែមាន “បើថ្ងៃក្រោយចង់បានវាប្រាប់បងមក បងនឹងកាប់វាឲ្យអូន ទោះបីបងមិន ដែលធ្វើក៏ដោយ តែសុំអូនកុំធ្វើខ្លួនឯង” អូយ៎! ស្របពេលដែលគេនិយាយ ដៃគេក៏អង្អែកខ្នងនាងចៃដន្យក៏បានប៉ះ ស្នាមឈាមដែលដានជាប់លើអាវនាងក៏បានស្រែកបន្តិច ដែលធ្វើឲ្យគេ ដកដៃចេញ និងឱនមើលខ្នងរបស់នាង។ “ឈាម? - អូនមានរបួស?” គ្រាន់តែបានឃើញភ្លាម គេរំកិលខ្លួនមក ក្រោយនាង និងលាត់អាវនាងនៅកណ្តាលវាលដើម្បីមើលឲ្យច្បាស់ទើប ដឹងថាខ្នងនាងមានស្នាមឆូតប្រហែលបីថ្នាំងដៃ ជាមួយនឹងស្នាមឈាម ដែលកក ។ “របួស?-ចឹងតើបានជាឈឺផ្សាៗ” ចម្លើយរបស់នាង និងទឹកមុខមិនដឹងអីរបស់នាង ពេលដែលគេប្រាប់ថានាងមានរបួសវាពិតជាធម្មតាពេលដែលឈឺហើយមិនបង្ហាញការភ័យអីបន្តិចសោះ ហេតុអីនាងមិនចេះស្រលាញ់ខ្លួនឯងសោះអុីចឹងហេតុអីនាង ធ្វើខ្លួនល្ងឺល្ងឺបែបនេះ? “មោះ!ទៅពេទ្យ លាងរបួសចេញ មិនដឹងថាវាឆ្លងមេរោគឬអត់ទេ?”សឺហានបានក្រោកឡើងចង់លើកបីនាង តែនាងក្រាញននាលមិនព្រមឲ្យគេបី ហើយនាងក៏ក្រោកឈរឆ្ងាយពីគេបន្តិច។ “ខ្ញុំមិនទៅពេទ្យទេ នាំតែខ្លះខ្ជាយ របួសប៉ុណ្ណឹងបន្តិចទៀតក៏លែងអី ហើយ” នាងបានដើរចេញពីគេ ពេលដែលគេចង់ចូលមកក្បែរខ្លួន។ “លុយបងជាអ្នកចេញឲ្យ?-ទោះបីត្រូវទៅរើសកំប៉ុងបានលុយបន្ថែមក៏បងធ្វើ តែអូនត្រូវទៅលាងរបួសជាមួយបង” សឺហានកាន់តែដើរទៅក្បែរនាងប៉ុណ្ណា នាងកាន់តែព្យាយាមរត់។ គេបារម្ភពីនាងណាស់ បើនាងជំពប់ជើងដួលកាន់តែយ៉ាប់ហើយ។ “បងទុកលុយរបស់បងទៅ! ថ្ងៃនេះបងចំណាយច្រើនហើយ-ខ្ញុំមិនអីទេ- លាបថ្នាំតែបន្ដិចក៏ជាហើយ” នាងឈរធ្វើមុខស្មើ ហើយនិយាយបែប មែនទែនទើបសឺហាន គេចូលមកក្បែរនាងទាំងជ្រួញចិញ្ចើម និងដក ដង្ហើមធំ បើនាងដឹងថាគេមិនខ្វះលុយឲ្យនាងទៅពេទ្យ តើនាងនឹងសប្បាយចិត្តទេ? “ចឹង! បងលាបថ្នាំឲ្យ” គេបិទភ្នែក និយាយដើម្បីទប់អារម្មណ៍កុំឲ្យគេ ធ្លោយមាត់ប្រាប់នាងថាគេមិនខ្វះលុយនោះទេ។ “សុំទោសៗ-ធ្វើឲ្យបងលំបាកហើយ” នាងមិនមែនគ្រាន់តែនិយាយទេនៅឱនមុខចុះទៀត ទើបគេប្រញ៉ាប់ស្ទុះទៅក្បែរនាង និងទប់នាងមិនឲ្យ ធ្វើបែបនេះ។ “ជំនួសឲ្យពាក្យសុំទោស-កុំធ្វើរឿងចម្លែកៗឲ្យបងបារម្ភទៀតឮទេ?” គេចាប់ដៃនាងមកកាន់ ហើយនិយាយរាងទន់ភ្លន់បន្តិច។ “សុំទោស លើកក្រោយឈប់ធ្វើឲ្យបងបារម្ភទៀតហើយ” នាងបានធ្វេីមុខកំសត់ដាក់គេ ។ ទឹកមុខបែបនេះ តើឲ្យគេនិយាយអ្វីទៀតបានទៅ គឺមានតែតាមនាងសិនទៅ ណាមួយគេគ្រាន់តែនិយាយៗ ទៅគ្មានយកចិត្តទុកដាក់នឹងនាងប្រាកដផង នាងចង់ធ្វើរឿងឆ្កួតឡប់អីជារឿងរបស់នាងទេ។ .…… ងឺត!! មានរថយន្តពណ៌សមួយគ្រឿង បានបើកមកចតនៅពីមុខផ្ទះពណ៌ស ដែលY/nកំពុងតែនៅនោះ ហើយទ្វាឡានក៏រំកិលបើកឡើងមុននឹង បង្ហាញជារូបរាងស្ត្រីចំណាស់ម្នាក់ចុះចេញមកដោយឫកពារថ្លៃថ្នូរបំផុត ជាពិសេសនោះការតុបតែងខ្លួនរបស់គាត់។ “អ្នកស្រីហ៊ីតា! ឲ្យខ្ញុំទៅផ្តល់ដំណឹងឲ្យអ្នកប្រុសមុនទេ?” លោកសេម បានចូលមកក្បែរអ្នកស្រី និងនិយាយទាំងឱនលំទោន។ “មិនបាច់ទេ!” គាត់និយាយហើយក៏បន្តដើរទៅមុខ ដោយមានលោកសេមជាអ្នកបើកទ្វារបងជូន។ អ្នកស្រីមិនទាន់បានចូលទៅក្នុងនោះទេ តែគាត់បានដើរទៅមើលមែកម៉ាផល និងមែកខាមីលៀរ៍ ដែលY/nកាប់ហាលនៅមុខផ្ទះនោះជាមុនសិន ។ “...” អ្នកស្រីឈរមើលកំណាត់ឈើនោះទាំងជ្រួញចិញ្ចើមឆ្ងល់។ “វាជាមែករបស់ដើមម៉ាផល និងដើមខាមីលៀរ៍អ្នកស្រី” លោកសេមបានយកវាមកហិត មុននឹងជម្រាបទៅម្ចាស់ស្រី ខ្លាចថាគាត់មិនដឹងតែទឹកមុខរបស់គាត់ ដូចកំពុងតែបង្ហាញនូវចម្ងល់នៅឡើយទេ។ “អ្នកជាអ្នកណាទៅ?” ភ្លាមៗនោះលោកយាយចាងមី ក៏បានដើរមកតិចៗ រកអ្នកស្រីហ៊ីតា ដោយក្នុងដៃគាត់មានកាន់នូវស្លឹករុក្ខជាតិទាំងពីរមុខនោះ ដើម្បីយកមកហាលថ្ងៃ។ “ខ្ញុំមករក...Ling Y/n” អ្នកស្រីហ៊ីតា បានឆ្លើយទាំងញញឹមត្រជាក់។ “ចៅស្រីខ្ញុំ?” លោកយាយចាងមី បើកភ្នែកធំៗដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។ …… នៅក្នុងផ្ទះដល់កក់ក្តៅឯនេះវិញ សឺហានបានឲ្យY/nអង្គុយនៅលើសាឡុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ រួចគេក៏រត់ទៅរកថ្នាំខ្លះៗមកលាបឲ្យនាង។ “នៅឲ្យស្ងៀមឮទេ?” #CHENSIHAN_陈思罕 #NOVEL #TFFAMILY_4TH_GENERATION #TF家族四代 #tf家族练习生

About