@marame.sognane2:

marame sognane

Open In TikTok:

Region: SN

Sunday 13 April 2025 12:44:33 GMT

228

24

3

1

Music

Download

No Watermark .mp4 (2.23MB) No Watermark(HD) .mp4 (2.23MB) Watermark .mp4 (0MB) Music .mp3

Comments

user :

🥰🥰✌️

2025-04-21 08:30:34

0

zo boss 70 :

🥰🥰🥰

2025-05-06 22:17:54

0

To see more videos from user @marame.sognane2, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Masha Allah xildhiband gobsan oo arooska pa shidatey 🔥❤️🎥#maanka4k #viraltiktok #foryoupage #somalitiktok #foryou

Masha Allah xildhiband gobsan oo arooska pa shidatey 🔥❤️🎥#maanka4k #viraltiktok #foryoupage #somalitiktok #foryou

this was painful and hot but the glutes are there #fypシ #GymTok #alphalete #motivation #physique #workout #Fitness #fitnessmotivation #workoutmotivation #glutes #glutesworkout #legs #legsworkout #legday #Vlog

this was painful and hot but the glutes are there #fypシ #GymTok #alphalete #motivation #physique #workout #Fitness #fitnessmotivation #workoutmotivation #glutes #glutesworkout #legs #legsworkout #legday #Vlog

#fyp #acc

VỀ QUÊ V286

NAKITA KO MISMO ANG BIYENAN KONG NILALAGYAN NG LASON ANG PAGKAIN KO—KAYA IPINADALA KO ITO SA ASAWA KONG MAY KABIT AT SA BUNTIS NIYANG KERIDA… AT BAGO SUMAPIT ANG UMAGA, NABUNYAG ANG KANILANG KASINUNGALINGAN, INSURANCE FRAUD, AT ANG PAMILYANG GUSTONG BURAHIN AKO… Eksaktong alas-dose kuwarante y siyete ng madaling araw nang makita ko ang biyenan kong si Doña Liza na nagtatago sa fire exit ng condo namin sa BGC habang may hawak na maliit na kutsarang pilak. Halos madilim ang hallway sa labas ng unit namin. Patay na ang motion sensor light kaya tanging berdeng ilaw mula sa EXIT sign ang nagbibigay ng manipis na liwanag sa paligid. Bumaba lang sana ako para itapon ang basura dahil masyadong malansa at mabigat sa tiyan ko ang seafood soup na inorder ko. Ayoko ring manatili ang paper bag sa kusina buong gabi. Pag-akyat ko… May narinig akong mahinang kaluskos ng plastik. Mahina. Maingat. At mali. Natigilan ako sa gitna ng hagdan. Dahan-dahan akong sumilip sa pagitan ng fire door. At doon ko nakita si Doña Liza. Nakayuko siya sa ibabaw ng paper bag ko na parang magnanakaw na nagdadasal sa altar. Suot niya ang kupas niyang tsinelas at floral robe na lagi niyang tinatawag na “simple,” kahit suot niya iyon na parang costume ng isang mapagpakumbabang ina. Nakabukas ang lalagyan ng soup. At sa isang kamay niya… May maliit na kutsarang may puting pulbos. Dahan-dahan niya iyong ibinuhos sa pagkain ko. Hindi padalos-dalos. Hindi aksidente. Maingat. Pagkatapos ay hinalo niya ito, pinunasan ang gilid ng lalagyan gamit ang daliri niya, isinara ang takip, at itinago ang kutsara sa bulsa ng robe niya. Nanlamig agad ang buong katawan ko bago pa naintindihan ng isip ko ang nakita ko. Isa akong pharmacist sa ospital. Kabisado ko ang amoy ng gamot. Dinurog na tableta. Binuksang capsule. Mapait na syrup. At iyong tuyong amoy ng ilang gamot kapag nahalo sa init. Nang lumayo si Doña Liza sa bag… Naamoy ko agad iyon. Mapait. Maalikabok. Tuyong kemikal. At pamilyar. Hindi iyon sirang seafood. Gamot iyon. At hindi basta gamot lang. Iyong klase ng gamot na delikado kapag nahalo sa alak. Hindi ako gumalaw. Naririnig ko ang tibok ng puso ko sa tenga ko. Tumingin si Doña Liza sa kanan. Pagkatapos sa kaliwa. Hindi niya ako nakita sa dilim ng hagdan. Kinuha niya ang paper bag at maingat itong ibinalik sa tapat ng pintuan ng condo namin na parang normal na delivery lang para sa pagod na manugang. Pagkatapos… Tahimik siyang pumasok sa loob. At nag-click ang lock. Halos isang minuto akong nakatayo roon. Tahimik ang buong building. May tunog ng aircon. May bumabang elevator sa malayo. May batang umiiyak sa kabilang unit bago agad pinatahan. Normal na gabi. Normal na condo. Normal na krimen. Nang makagalaw ako, parang hindi ko na pag-aari ang mga paa ko. #fyppppppppppppppppppppppp

NAKITA KO MISMO ANG BIYENAN KONG NILALAGYAN NG LASON ANG PAGKAIN KO—KAYA IPINADALA KO ITO SA ASAWA KONG MAY KABIT AT SA BUNTIS NIYANG KERIDA… AT BAGO SUMAPIT ANG UMAGA, NABUNYAG ANG KANILANG KASINUNGALINGAN, INSURANCE FRAUD, AT ANG PAMILYANG GUSTONG BURAHIN AKO… Eksaktong alas-dose kuwarante y siyete ng madaling araw nang makita ko ang biyenan kong si Doña Liza na nagtatago sa fire exit ng condo namin sa BGC habang may hawak na maliit na kutsarang pilak. Halos madilim ang hallway sa labas ng unit namin. Patay na ang motion sensor light kaya tanging berdeng ilaw mula sa EXIT sign ang nagbibigay ng manipis na liwanag sa paligid. Bumaba lang sana ako para itapon ang basura dahil masyadong malansa at mabigat sa tiyan ko ang seafood soup na inorder ko. Ayoko ring manatili ang paper bag sa kusina buong gabi. Pag-akyat ko… May narinig akong mahinang kaluskos ng plastik. Mahina. Maingat. At mali. Natigilan ako sa gitna ng hagdan. Dahan-dahan akong sumilip sa pagitan ng fire door. At doon ko nakita si Doña Liza. Nakayuko siya sa ibabaw ng paper bag ko na parang magnanakaw na nagdadasal sa altar. Suot niya ang kupas niyang tsinelas at floral robe na lagi niyang tinatawag na “simple,” kahit suot niya iyon na parang costume ng isang mapagpakumbabang ina. Nakabukas ang lalagyan ng soup. At sa isang kamay niya… May maliit na kutsarang may puting pulbos. Dahan-dahan niya iyong ibinuhos sa pagkain ko. Hindi padalos-dalos. Hindi aksidente. Maingat. Pagkatapos ay hinalo niya ito, pinunasan ang gilid ng lalagyan gamit ang daliri niya, isinara ang takip, at itinago ang kutsara sa bulsa ng robe niya. Nanlamig agad ang buong katawan ko bago pa naintindihan ng isip ko ang nakita ko. Isa akong pharmacist sa ospital. Kabisado ko ang amoy ng gamot. Dinurog na tableta. Binuksang capsule. Mapait na syrup. At iyong tuyong amoy ng ilang gamot kapag nahalo sa init. Nang lumayo si Doña Liza sa bag… Naamoy ko agad iyon. Mapait. Maalikabok. Tuyong kemikal. At pamilyar. Hindi iyon sirang seafood. Gamot iyon. At hindi basta gamot lang. Iyong klase ng gamot na delikado kapag nahalo sa alak. Hindi ako gumalaw. Naririnig ko ang tibok ng puso ko sa tenga ko. Tumingin si Doña Liza sa kanan. Pagkatapos sa kaliwa. Hindi niya ako nakita sa dilim ng hagdan. Kinuha niya ang paper bag at maingat itong ibinalik sa tapat ng pintuan ng condo namin na parang normal na delivery lang para sa pagod na manugang. Pagkatapos… Tahimik siyang pumasok sa loob. At nag-click ang lock. Halos isang minuto akong nakatayo roon. Tahimik ang buong building. May tunog ng aircon. May bumabang elevator sa malayo. May batang umiiyak sa kabilang unit bago agad pinatahan. Normal na gabi. Normal na condo. Normal na krimen. Nang makagalaw ako, parang hindi ko na pag-aari ang mga paa ko. #fyppppppppppppppppppppppp

Khối Pin Hoàn Thiện 5S 21V Xả Cao Tặng jack Sạc Xả #QuảngCáo #khoipin #pin5s #pinloa21v #pindongkhoi

Khối Pin Hoàn Thiện 5S 21V Xả Cao Tặng jack Sạc Xả #QuảngCáo #khoipin #pin5s #pinloa21v #pindongkhoi

About

Robot
API

Legal

Privacy Policy