🕸️ :
Adını çəkmirəm, gözəlim… amma hər dəfə içimdən keçən sözlər səni çağırır. Sanki dilim susur, ürəyim danışır səninlə. Nə qədər gizlətmək istəsəm də, hər cümləmin içində bir az sən varsan, əzizim.
Gecələr olur… hamı yatanda mən səni xatırlayıram. Səninlə danışır kimi oluram yenə. Deyirəm ki, “gözəlim, kaş indi yanımda olaydın… kaş bu qədər uzaqlaşmasaydın…” Amma bilirəm, bu sözlər sadəcə mənim içimdə qalır. Sən eşitmirsən, amma mən yenə də deməkdən vaz keçə bilmirəm.
Əzizim… mən səni unutmağa çalışdım, həqiqətən çalışdım. Özümü məcbur etdim ki, səni düşünməyim. Amma olmadı. Çünki insan sevdiyini ağlından yox, ürəyindən silməlidir… mən isə bunu bacarmadım.
Adını çəkmirəm… çünki qorxuram. Qorxuram ki, bir dəfə desəm, hər şey yenidən canlanacaq. Amma bilmirsən ki, mən səni onsuz da hər gün yaşadıram içimdə. Hər sözüm, hər susmağım, hər baxışım səni deyir.
Gözəlim… sən bəlkə çoxdan məni unutdun. Amma mən hələ də səni “gözəlim ” deyə sevən o adam kimi qalmışam. Sadəcə fərq ondadır ki, indi səni səssizcə sevirəm… adını çəkmədən, amma hər cümləmlə sənə çataraq.
2026-05-28 17:55:58