Everest Summit – Top of The World 8,848.86 เมตร 10 ปีแห่งความฝัน สิ้นสุดที่วันที่ 23 พฤษภาคม 2567 เวลา 11.59 น. ผมได้ยืนบนยอดเขาที่สูงที่สุดในโลก – Everest ใช้เวลาการปีน 27 วันจากเมืองไทย แบบ Without Rotation เหตุผลที่เริ่มต้นไม่ใช่เพื่อชื่อเสียง แต่เพื่อ “พลังในการใช้ชีวิต” จากการเดินป่าเมืองไทยลูกเล็ก ๆ ที่เติมพลังบวกให้ใจและกาย จนถามตัวเองว่า...ถ้าไปถึงจุดสูงสุดของโลก จะได้พลังขนาดไหน สิ่งที่ต้องใช้ในการเดินทางนี้ไม่ใช่แค่แรงกาย แต่คือ 5 แกนหลัก 1️⃣ เงิน – เก็บและสร้างด้วย “ผลงาน” ไม่ใช่เงินเดือน 2️⃣ ประสบการณ์ – ฝึกจากป่าไทย สู่ยอดเขาในเนปาล ฝึกการต่อสู้กับความกลัว ความหนาว และเรียนรู้ภัยธรรมชาติ 3️⃣ เวลา – ปรับวิธีคิด สร้างเส้นทางของตัวเอง จนทำได้ใน 27 วัน 4️⃣ กำลังกาย กำลังใจ – ฝึกหนักในยิม + พลังจากมิตรภาพ 5️⃣ ทีมที่รู้ใจ – เลือก Sherpa ที่ไว้ใจได้ และร่วมทุกข์สุขมาด้วยกัน เส้นทางสู่ยอดไม่ง่าย เราผ่านศพบนเขา ความหนาว -40°C และความเสี่ยง Frostbite แต่ทุกก้าวคือการวัดใจ สิ่งที่ทำให้รอดไม่ใช่ความเร็ว แต่คือ ความช้าและความอึด “ช้าไปถึง ดีกว่ารีบแล้วไม่ถึง” สำคัญสุดคือ ต้องกลับลงมาให้ได้ เมื่อถึงยอด Everest สิ่งแรกที่ผมทำ ไม่ใช่ถ่ายรูปฉลอง แต่คือ ก้มลงกราบเชอร์ปา และบอกเขาว่า “Thank you, I love you. Without you I can’t do it.” สิ่งต่อมาคือ คิดในใจว่า "ขึ้นมาซะสูงเลย แล้วจะลงยังไงเนี่ย..." ขอบคุณทุกกำลังใจและทุกการสนับสนุน ขอบคุณตัวเองที่ไม่เคยหยุดเชื่อในความฝัน และอยากส่งพลังนี้ให้กับทุกคน Everest ของแต่ละคน อาจไม่เหมือนกัน แต่ถ้ามีความเชื่อ ความมุ่งมั่น และลงมือทำเต็มที่ ความฝันก็จะเป็นจริง “ฝันให้ไกล แล้วปีนไปให้ถึง” — สิริพงศ์ สุพรรณพงศ์ (เมฆ) #Everest #ปีนเขา #เดินป่า #ผจญภัย - @cansmile