30 Ağustos 1922… Türk milletinin bağımsızlık için attığı en büyük adım, Dumlupınar’da tarihe kazındı. O büyük zaferin ardında ise nice isimsiz kahraman, nice fedakârlık ve nice yürek burkan hikâye vardı. Onlardan biri de Çetmili Kara Ali Çavuş ve oğlu Mehmet Onbaşı’ydı. Kara Ali Çavuş, yıllarca Balkan’dan Yemen’e, Kafkasya’dan Hicaz’a cephelerde savaşmış; oğlunu küçük yaşta köyde bırakmıştı. Büyük Taarruz’da ise karşısına sancak taşıyan genç bir asker çıktı. Yıllar sonra cephede bulduğu bu yiğit, öz oğlu Mehmet’ti. Baba ile oğul, 30 Ağustos Zaferi’nin en şiddetli anlarında yan yana savaştılar. Ancak kavuşmaları uzun sürmedi. Kara Ali Çavuş, Dumlupınar’da şehit düşerken, oğlunun kollarındaydı. Mehmet Onbaşı ise birkaç gün sonra, 9 Eylül’de İzmir’e girerken şehitlik mertebesine ulaştı. İşte 30 Ağustos, yalnızca bir zafer değil; böylesine derin acıların, özverilerin ve fedakârlıkların üst üste yazıldığı bir destandır. Bugün özgürce dalgalanan bayrağımız, Kara Ali Çavuş ve Mehmet Onbaşı gibi baba-oğulların emanetiyle göklerdedir.#gelsinhayatbildiğigibi - @numanintavsiyesi