@gofteh: #گفته صادق هدایت: من صادق هدایتم. از انزوای خودخواسته‌ام در پاریس سخن می‌گویم. «افسوس که تمام روابط انسانی نیاز به نوعی نقاب دارند، و تنهایی، آخرین گریزگاه انسان‌های صادق است.» «در طی تجربیات زندگی به این مطلب برخوردم که چه ورطه‌ی هولناکی میان من و دیگران وجود دارد... » این شکاف، نه فقط میان من و دیگران، که میان حقیقت و آن چیزی است که جامعه می‌خواهد باور کند. «در این مملکت، مردم چیزی را که نفهمند فوراً مقدس می‌کنند.» «هرچه چرندتر باشد، بیشتر طرفدار دارد.» خانه‌ای‌ست پر از تاریکی، که کسی پنجره‌اش را باز نمی کند. «من از این جامعه وحشت دارم؛ وحشت...» این وحشت، نه از آدم‌ها، که از سایه‌ی سنگین جهل و عادت است؛ «مثل اینکه روی زندگی من سایه‌ای افتاده است؛ سایه‌ای که همیشه دنبال من می‌آید.» #تاریخ #ایران