@hermoneymastery: Do you know exactly where your money is? 🧐 A budget is essential 😉 #Budgeting #budget #budgetingtiktok #budgetingforbeginners #moneymindset

Her Money Mastery
Her Money Mastery
Open In TikTok:
Region: US
Monday 20 October 2025 18:43:31 GMT
8128
539
10
28

Music

Download

Comments

skmaren
skmaren :
the hair untangling analogy is appreciated 👏
2025-10-20 19:02:30
4
preciouslyintertwined
Precious | Property & Finance :
Love your content , been following for a long time ☺️finally I started my own account where I speak about personal finance and Property, keep the hardwork 🙌
2025-10-21 10:28:12
1
troy_finance
Troy Finance 💲 :
Thanks for the content!
2025-10-22 04:24:38
0
1995tag
Stay young :
My bills
2025-10-21 11:55:54
1
rb2022rn
RhondaB :
Can you do dopamine ideas to help not spend.
2025-10-21 11:07:47
1
sandraempowerhercoach
SandraEmpowerHerCoach :
So many don't track the money but just spend without any budget. Thank you for sharing this 💖
2025-10-22 10:44:21
0
budgetsandcents1
BudgetsAndCents1 :
😁😁😁
2025-10-20 20:01:06
0
lindseymarie79
Lindsey Marie :
❤
2025-10-23 00:19:31
0
To see more videos from user @hermoneymastery, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

نری باران ورېده، يخه هوا وه، د هر تېرېدونکي موټر څراغونو ته څاڅکي ښکلي ښکارېدل. پۀ دې خوږه صحنه کې مې سترګې ګنډلې وې، خوند یې راکاوۀ، ورسره جوړه مې وه. يو وخت مې پر اوږه چا لاس راکېښود، د تخيل لۀ نړۍ یې را بهر کړم. چې مخ مې ورواړاوۀ، هغه وو. ويل: ځانته دې پام دی، لوند شوې، پاڅه ګوښه کېنه تر څنګ مې کېناست، چای مې ورته واچاوۀ، هېڅ یې نه ويل. ما غوښتل بیا د باران په لور خپل نظر ور واړوم، چې ده ته مې پام شو. د چایو پر پياله یې شونډې ايښې وې، لۀ ګيلاسه یې تاو خوت، مخامخ یې په کوم څه کې سترګې ښخې کړې وې، خو پوهېدم چې ذهن یې بل ځای دی. لۀ څهرې یې دا هر څۀ مالومېدل. غږ مې پرې وکړ: څۀ چورتونه وهې؟ مخ یې راواړاوه، ویې ويل: هېڅ، څۀ شي ته بۀ سړی چورت ووهي؟ ومې ويل: ښۀ، خؤ پام دې بل ځای ؤ، ځکه مې وپوښتل. يو سوړ آسوېلی یې ووېست، د چایو پياله یې پۀ دواړو لاسونو کې نوره هم ټينګه کړه، شېبه یې راته وکتل، بيا یې مخ بل خوا واړاوۀ. طاقت مې ونۀ شو، بيا مې ترې وپوښتل: لکه چې کومه ستونزه لرې، ملګريه؟ پرته لۀ دې چې راته وګوري، ویې ويل: نۀ، خاص څۀ نشته، خو ډېرو سوچونو نور لېونی کړم! پۀ کيسه مې سر خلاص شوی ؤ، دۀ هم د بې‌ځايه فکرونو پۀ سمندر کې غوټې وهلې، لار ترې ورکه وه، لالهانده ؤ. وروسته مې زړۀ را غټ کړ. پۀ هغه سهار مې پۀ دې اړه د استاد أسامه جوهري صیب ويډيو کتلې وه، خبرې مې یې پۀ ذهن کې وې. هغه پۀ دې غږېدلی و چې څنګه لۀ ناڅاپي او بې‌ګټو فکرونو څخه ځان وژغورو؟ ما یې هم ټولې خبرې دۀ ته وکړې. رډ رډ یې راته کتل، ژور یې غوږ نيولی و، لکه باور یې نۀ کېده چې د بندې دروازې کيلي دې یې لۀ ما سره وي. زما د خبرو لۀ ختمېدو سره د دۀ چای هم ختم شوی و. لۀ څنګ مې پاڅېد، غاړۀ یې راکړه، پۀ سترګو کې یې د مننې اوښکې ځلېدې، دعا یې پر خوله وۀ، نور لاړ. باران لا هم ورېدۀ، او ما بیا د تخيل پۀ سمندر کې خپله کښتۍ روانه کړه…!
نری باران ورېده، يخه هوا وه، د هر تېرېدونکي موټر څراغونو ته څاڅکي ښکلي ښکارېدل. پۀ دې خوږه صحنه کې مې سترګې ګنډلې وې، خوند یې راکاوۀ، ورسره جوړه مې وه. يو وخت مې پر اوږه چا لاس راکېښود، د تخيل لۀ نړۍ یې را بهر کړم. چې مخ مې ورواړاوۀ، هغه وو. ويل: ځانته دې پام دی، لوند شوې، پاڅه ګوښه کېنه تر څنګ مې کېناست، چای مې ورته واچاوۀ، هېڅ یې نه ويل. ما غوښتل بیا د باران په لور خپل نظر ور واړوم، چې ده ته مې پام شو. د چایو پر پياله یې شونډې ايښې وې، لۀ ګيلاسه یې تاو خوت، مخامخ یې په کوم څه کې سترګې ښخې کړې وې، خو پوهېدم چې ذهن یې بل ځای دی. لۀ څهرې یې دا هر څۀ مالومېدل. غږ مې پرې وکړ: څۀ چورتونه وهې؟ مخ یې راواړاوه، ویې ويل: هېڅ، څۀ شي ته بۀ سړی چورت ووهي؟ ومې ويل: ښۀ، خؤ پام دې بل ځای ؤ، ځکه مې وپوښتل. يو سوړ آسوېلی یې ووېست، د چایو پياله یې پۀ دواړو لاسونو کې نوره هم ټينګه کړه، شېبه یې راته وکتل، بيا یې مخ بل خوا واړاوۀ. طاقت مې ونۀ شو، بيا مې ترې وپوښتل: لکه چې کومه ستونزه لرې، ملګريه؟ پرته لۀ دې چې راته وګوري، ویې ويل: نۀ، خاص څۀ نشته، خو ډېرو سوچونو نور لېونی کړم! پۀ کيسه مې سر خلاص شوی ؤ، دۀ هم د بې‌ځايه فکرونو پۀ سمندر کې غوټې وهلې، لار ترې ورکه وه، لالهانده ؤ. وروسته مې زړۀ را غټ کړ. پۀ هغه سهار مې پۀ دې اړه د استاد أسامه جوهري صیب ويډيو کتلې وه، خبرې مې یې پۀ ذهن کې وې. هغه پۀ دې غږېدلی و چې څنګه لۀ ناڅاپي او بې‌ګټو فکرونو څخه ځان وژغورو؟ ما یې هم ټولې خبرې دۀ ته وکړې. رډ رډ یې راته کتل، ژور یې غوږ نيولی و، لکه باور یې نۀ کېده چې د بندې دروازې کيلي دې یې لۀ ما سره وي. زما د خبرو لۀ ختمېدو سره د دۀ چای هم ختم شوی و. لۀ څنګ مې پاڅېد، غاړۀ یې راکړه، پۀ سترګو کې یې د مننې اوښکې ځلېدې، دعا یې پر خوله وۀ، نور لاړ. باران لا هم ورېدۀ، او ما بیا د تخيل پۀ سمندر کې خپله کښتۍ روانه کړه…!

About