⁨ تا حالا شده توی یک جمع نا آشنا شروع کنی به اسکرول کردن توی گوشی؟ وقتی با اضطراب اجتماعی یا همون Social anxiety دست و پنجه نرم میکنی ممکنه ورود به یک جمع نا آشنا (یا حتی آشنا) مثل ورود به میدان جنگی باشه که داری برای بقا میجنگی چرا که همون مکانیزم دفاعی اجداد ما،در ما بیدار میشه زمانی که در محیطی نا آشنا قرار میگرفتند یا در حال شکار بودند چرا که افراد جدید رو خطر قلمداد میکنه و ممکنه حتی سیگنال تهدید فیزیکی به مغز ما بفرسته اما چقدر این پیش‌گویی مغز ما درسته؟ اضطراب اجتماعی از شایع‌ترین اختلالات روانی هست که حدود ۷٪ جمعیت جهان رو در طول زندگی تحت تأثیر قرار میده این وضعیت فراتر از خجالت معمولیه درواقع یک ترس عمیق و مداوم از قضاوت، تحقیر یا طرد شدن توسط دیگران که تعاملات روزمره رو فلج می‌کنه. تصور کنید توی یک مهمونی قلبتون تند بزنه ،عرق کنید و ذهنتون پر از افکار ویرانگر بشه: “همه به من می‌خندن” یا “حرفم احمقانه‌ست” این “زندان نامرئی” ریشه در مغز آمیگدالا داره جایی که واکنش “جنگ یا گریز” بیش‌فعال میشه و هورمون‌های استرس مانند کورتیزول را سرازیر می‌کنه گویی بدن برای بقا در برابر یک تهدید خیالی آماده میشه. از منظر روانشناختی، اضطراب اجتماعی اغلب از تجربیات کودکی مانند قلدری، والدین بیش‌حساس یا ژنتیک نشات میگیره. پژوهش ها نشون دادن که افراد مبتلا، فعالیت بیش‌ازحد در قشر پیش‌پیشانی (مسئول ارزیابی خطر) دارن که این ترس را به یک “پیش‌گویی خودتحقق‌بخش” تبدیل میکنه و هرچی بیشتر اجتناب کنید، جهان واقعی ترسناک‌تر به نظر می‌رسه. اما اضطراب اجتماعی نه ضعف شخصیتی، بلکه یک الگوی مغزی قابل تغییر هست که با تمرین ذهن‌آگاهی یا mindfulness افراد میتونن از “ناظر درونی” قضاوت‌گر رها بشن و روابط واقعی بسازن. در نهایت، این اختلال یادآوری می‌کند که انسان بودن یعنی رقصیدن در لبه‌ی آسیب پذیری و غلبه بر آن، آزادی واقعی است. راهکار شما براش چیه؟ #اضطراب_اجتماعی #جمعیت #لایف_کوچ #لایف_کوچینگ #socialanxiety ⁩ - @bobcoach98