@embecicisayhi: Sữa chua nguội nhà Arla, ngon miệng, tiện lợi @Arla Việt Nam #embecici #MomsofTikTok #arla #suachuaarla #suachuanguoi

EmbeCici🪿
EmbeCici🪿
Open In TikTok:
Region: VN
Monday 08 December 2025 07:55:57 GMT
6485
76
11
37

Music

Download

Comments

k_nganle
Mẹ Bonnie :
Quá ngon lunnnn
2025-12-08 12:20:22
1
nhacoriovamiune
Nhà có Rio & Miu 🌸 :
Vị này có chua khum măm
2025-12-09 10:39:55
0
nho.xin.chao
Nho Xin Chào :
Đợi sữa chua này mãi
2025-12-08 09:41:36
1
thtam_210901
Mẹ Bối - Mật Ong 👧🏻 🎶 :
Chua k bà
2025-12-11 04:20:09
0
mebapiuday261
𝙼𝚎̣ 𝙱𝚊̆́𝚙 𝚒𝚞 𝚍𝚊̂𝚢🌽 :
Ngonnn vá
2025-12-13 02:59:01
0
iamnhileee
Medaudiary🍓 :
Ci chịu ăn mấy này hen
2025-12-08 12:59:06
1
thanhthanhthuy_
Mẹ Win đây🐉 :
Nhon nhon 🤤
2025-12-11 12:48:07
0
embenivaken
Mẹ Nị Ken-Nhà có hai em bé ✿ :
Ngon ghê á
2025-12-08 08:00:06
1
saiuiuu
Saiuu :
Ngon quá đi
2025-12-08 08:14:10
1
lethunga_mecamchuoi
Mẹ Cam Chuối :
Vị Cherry cũng ngon xỉu lun
2025-12-08 08:24:20
1
To see more videos from user @embecicisayhi, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

ამ ერთმა წელმა ჩემს ცხოვრებაში თითქმის ყველაფერი შეცვალა...  ყველაზე მეტად კი — მე შემცვალა... ადამიანებს სხვანაირი თვალით შევხედე... ზოგმა იმედები გამიცრუა, ზოგმა კი კიდევ ერთხელ დამარწმუნა, რომ ჩემს ცხოვრებაში მათი არსებობა ნამდვილი საჩუქარია... აღარ მეშინია იმ ადამიანების გაშვების, რომლებიც ჩემს გვერდით ყოფნას არ აფასებდნენ...  თითოეულის მადლიერი ვარ — ზოგმა ბედნიერი მოგონებები დამიტოვა, ზოგმა კი ყველაზე ძვირფასი ცხოვრებისეული გაკვეთილები მასწავლა...  სწორედ ამ ყველაფერმა გამხადა უფრო ძლიერი, უფრო ფრთხილი და საკუთარი თავის ფასის მცოდნე... ერთ დროს ადამიანებს მთელი ძალით ვეჭიდებოდი...  მეშინოდა სიცარიელის, მეშინოდა მარტო დარჩენის და სიჩუმეს სხვისი ყოფნით ვავსებდი...  მეგონა, თუ ვინმეს შევინარჩუნებდი, ყველაფერს გადავარჩენდი...  მაგრამ ამ წელმა მასწავლა, რომ ის, ვინც ნამდვილად შენია, ძალით დასაჭერი არასოდეს არის, ხოლო ვინც შენი არ არის, თავისით მიდის, როგორც კი მის დაჭერას შეწყვეტ... საკუთარი გარემოს გაფილტვრა სისასტიკე არ არის, ეს საკუთარი თავის პატივისცემაა...  ეს სიმწიფეა...  ეს საკუთარი სულის მშვიდად და ღირსეულად სიყვარულია... დღეს აღარ ვცდილობ სხვისი გულგრილობის გამართლებას...  აღარ ვხარჯავ საკუთარ დროსა და გულს იმ ადამიანებზე, რომლებსაც მხოლოდ მაშინ ვახსენდები, როცა მოწყენილები არიან ან რამე სჭირდებათ...  ჩემი დრო ძალიან ძვირფასი გახდა, ჩემი შინაგანი სამყარო კი — ზედმეტად ფასეული, რომ იქ ყველას დავუთმო ადგილი... ვინც ჩემს გვერდით დარჩა — გულით და მადლიერებით ვუფრთხილდები... ვინც წავიდა — მშვიდობით გავუშვი, წყენისა და ბოღმის გარეშე... ამ ერთმა წელმა ვარდისფერი სათვალე მომხსნა, მაგრამ სანაცვლოდ ყველაზე დიდი საჩუქარი მაჩუქა — რეალობის ნათლად დანახვის უნარი... დღეს მომავალს აღარ ვუყურებ დაკარგვის შიშით... ვუყურებ სიმშვიდით...  რადგან უკვე ვიცი: რაც ნამდვილად ჩემია, ჩემთან დარჩება. დანარჩენი კი მხოლოდ დროებითი ადამიანები და ეპიზოდები იყვნენ, რომლებმაც საკუთარი კვალი უკვე დატოვეს და მასწავლეს როგორ გავაგრძელო ცხოვრება.........................💜🩷 ✍️  ქისტაური-ბექაური
ამ ერთმა წელმა ჩემს ცხოვრებაში თითქმის ყველაფერი შეცვალა... ყველაზე მეტად კი — მე შემცვალა... ადამიანებს სხვანაირი თვალით შევხედე... ზოგმა იმედები გამიცრუა, ზოგმა კი კიდევ ერთხელ დამარწმუნა, რომ ჩემს ცხოვრებაში მათი არსებობა ნამდვილი საჩუქარია... აღარ მეშინია იმ ადამიანების გაშვების, რომლებიც ჩემს გვერდით ყოფნას არ აფასებდნენ... თითოეულის მადლიერი ვარ — ზოგმა ბედნიერი მოგონებები დამიტოვა, ზოგმა კი ყველაზე ძვირფასი ცხოვრებისეული გაკვეთილები მასწავლა... სწორედ ამ ყველაფერმა გამხადა უფრო ძლიერი, უფრო ფრთხილი და საკუთარი თავის ფასის მცოდნე... ერთ დროს ადამიანებს მთელი ძალით ვეჭიდებოდი... მეშინოდა სიცარიელის, მეშინოდა მარტო დარჩენის და სიჩუმეს სხვისი ყოფნით ვავსებდი... მეგონა, თუ ვინმეს შევინარჩუნებდი, ყველაფერს გადავარჩენდი... მაგრამ ამ წელმა მასწავლა, რომ ის, ვინც ნამდვილად შენია, ძალით დასაჭერი არასოდეს არის, ხოლო ვინც შენი არ არის, თავისით მიდის, როგორც კი მის დაჭერას შეწყვეტ... საკუთარი გარემოს გაფილტვრა სისასტიკე არ არის, ეს საკუთარი თავის პატივისცემაა... ეს სიმწიფეა... ეს საკუთარი სულის მშვიდად და ღირსეულად სიყვარულია... დღეს აღარ ვცდილობ სხვისი გულგრილობის გამართლებას... აღარ ვხარჯავ საკუთარ დროსა და გულს იმ ადამიანებზე, რომლებსაც მხოლოდ მაშინ ვახსენდები, როცა მოწყენილები არიან ან რამე სჭირდებათ... ჩემი დრო ძალიან ძვირფასი გახდა, ჩემი შინაგანი სამყარო კი — ზედმეტად ფასეული, რომ იქ ყველას დავუთმო ადგილი... ვინც ჩემს გვერდით დარჩა — გულით და მადლიერებით ვუფრთხილდები... ვინც წავიდა — მშვიდობით გავუშვი, წყენისა და ბოღმის გარეშე... ამ ერთმა წელმა ვარდისფერი სათვალე მომხსნა, მაგრამ სანაცვლოდ ყველაზე დიდი საჩუქარი მაჩუქა — რეალობის ნათლად დანახვის უნარი... დღეს მომავალს აღარ ვუყურებ დაკარგვის შიშით... ვუყურებ სიმშვიდით... რადგან უკვე ვიცი: რაც ნამდვილად ჩემია, ჩემთან დარჩება. დანარჩენი კი მხოლოდ დროებითი ადამიანები და ეპიზოდები იყვნენ, რომლებმაც საკუთარი კვალი უკვე დატოვეს და მასწავლეს როგორ გავაგრძელო ცხოვრება.........................💜🩷 ✍️ ქისტაური-ბექაური

About