Yavuz Sultan Selim, 1512–1520 arasındaki yalnızca sekiz yıllık saltanatında Osmanlı tarihinin en hızlı ve en yıkıcı güç genişlemesini gerçekleştiren hükümdar olarak kabul edilir; özellikle Güney fetihleriyle imparatorluğun kaderini bütünüyle değiştirmiştir. Tahta geçtiğinde Osmanlı’nın nüfusu yaklaşık 11,3 milyondu ve sınırları bugünün ölçüleriyle sınırlı bir Orta Doğu etkisine sahipti, ancak Yavuz’un Suriye, Filistin, Mısır ve Hicaz üzerine yürüttüğü seferler sonucunda topraklar 1,8 milyon kilometrekare genişleyerek nüfusun kısa süre içinde 13 milyona yaklaşmasına yol açtı. 1516’daki Mercidabık Seferi’nde 55 bin kişilik Osmanlı ordusu, 40 bin Memlük askerini yalnızca dokuz saat süren muharebede yoğun topçu ateşiyle dağıtmış, Memlüklerde yüzde kırklara varan kayıplar yaşanırken Osmanlı kaybı yüzde beşi aşmamıştı; bu zaferle Halep, Şam ve Hama gibi büyük şehirler yirmi gün içinde direnişsiz Osmanlı idaresine alınmıştı. Ardından 1517’deki Ridaniye Seferi’nde yaklaşık 60 bin kişilik Osmanlı kuvveti, Mısır’ın 50 binin üzerindeki Memlük ordusunu Kahire kapılarında on iki saatlik sert bir çarpışmayla mağlup etti; Yavuz’un İstanbul’dan Kahire’ye uzanan 1.900 kilometrelik fetih yürüyüşü toplamda 450 gün sürdü ve savaş sonrası Memlük süvarisinin yüzde altmışından fazlası etkisiz hâle geldi. Mısır’ın, Kudüs’ün, Filistin’in, Hicaz’ın ve Kızıldeniz kıyılarının Osmanlı’ya bağlanmasıyla imparatorluk İslam dünyasının siyasi, ekonomik ve dini merkezini tek çatı altında toplamış; bu bölgelerden gelen vergi artışı Osmanlı maliyesinde yüzde otuz beşlik bir sıçrama yaratmış, Nil havzasının yıllık dört yüz bin tonluk tahıl üretimi Osmanlı depolarına aktığında İstanbul’dan Halep’e kadar tüm lojistik zinciri güçlendirmişti. Kahire’nin o dönem 400 binlik nüfusuyla İstanbul’dan sonra ikinci büyük Osmanlı şehri hâline gelmesi, Kızıldeniz ticaret yollarının kontrolünün yıllık 25–30 milyon akçelik gelir sağlaması ve yeni kurulan yaklaşık otuz garnizonla Suriye–Mısır hattının on iki bin askerle korunması, Yavuz döneminin askeri idaresinin ne kadar sistemli olduğunu gösterir. Mekke ve Medine’nin bağlanmasıyla hac yollarındaki güvenlik yüzde doksanın üzerine çıkmış, Mukaddes Emanetlerin İstanbul’a taşınmasıyla hilafet Osmanlı’ya geçmiş, böylece dünya Müslümanlarının siyasi liderliği doğrudan padişahın otoritesine girmişti. Sekiz yıl içinde üç büyük savaş, onlarca bölgesel operasyon, yüzü aşkın şehrin Osmanlı’ya katılması ve tek bir yenilgi almadan ilerleyen bir fetih zinciri, Yavuz Sultan Selim’in yalnızca toprak kazandıran bir hükümdar değil; Osmanlı’yı Balkan ağırlıklı bir devletten Asya–Afrika ekseninde küresel bir imparatorluğa dönüştüren kişi olarak görülmesinin temel sebebidir. #yavuzsultanselim #yavuz #osmanlı - @mahsusa.tr