Көлмен көлдей, таумен таудай теңдесе, Белдесуге талап қылдым мен неше. Елу бір жыл ғашық болдым Қорланға, Елу бір жыл өмір сүрдім, ендеше. Қорланды ойлап қиял қостым тағдарға, Қорланды ойлап шықтым қанша заңғарға. Сірә, мендей ғашықтықтан бақ тауып, Сірә, мендей мұңға батқан жан бар ма? Дүниенің өзге бақыт, шаттығын Менсінбеген Менің мұңым тәтті мұң. Тәтті емей не? Он сегізге ой салып, Жиырма бесті таңдандырса қарттығым?! Әттең, тағдыр қоса алмадым Сорым ба? Заман — жылан. Жатып алды - ау жолымда. Бірақ менің бақытым да, барым да Қорлан берген алтын жүзік жарқырап, Елу бір жыл сәуле шашты қолымда. Өр толқынға қарсы жүзген әр кеме Мен болыппын. Оһо, қандай мәртебе! Бұл жүзікке елу бір жыл әйелім Қызғанышпен қарап келді өртене. Десе - дағы ел дәстүрі ерге сын, Қарттарға ескерт, Қарсыласа көрмесін. Қорланымның көзі болған жүзікті, Өтінемін, Өзіммен бір жерлесін! Серт пен сөзге ұмытшақтау өлкеде Ғашық болып өлу қандай мәртебе. Тірлігіме шабыт берген бұл жүзік, Жарық беріп жатсын маған көрде де!" Шаршатпаған арман шіркін, арман ба? Әне, солай қайсар ақын көз жұмды. Бұл туралы айтқан кезде Қорланға: "Егер олай етпесе, Естай Естай бола ма?! Естай Естай бола ма?! Онсыздағы жаны сұлу балаңа Сұлу өлім сыйлапсың - ау, Жер-ана!" – Деп жылапты кемпір байғұс еңкілдеп, Ақ жаулығы ай нұрымен желкілдеп. Нағыз ғашық қарттығына көнер ме?! Қорлан өзі кейінірек қылтамақтан өлерде, Әжімді жүзі қуарып, түнеріп, Күйеуін сыртқа шығарып жіберіп, Ақпалап, қозып делебесі де, Бойжетіп қалған немересіне Естайдың әнін салдырып, Жанарын шоқтай жандырып, "Бақыттымын, бақыттымын", — депті де, Көз жұмыпты мәңгілік. Ғашық жүрек сүйгені үшін бола алмайды жазалы. Адам азса ғашықтықтың жоқтығынан азады. Ғашық жыры — тіршіліктің көкейтесті өлеңі. Ешбір геометриямен Өлшенбейтін көлемі#broject #рееекккк #recommendations #on #🥹 - @kymbat_101