@f.fahhhh_01: "ขอโทษนะ…คุณโอเคไหม" เสียงนั้นไม่ดัง ไม่แข็ง แต่แฝงความระมัดระวังอย่างคนแปลกหน้าที่ไม่อยากล่วงล้ำ เขาไม่ได้ตอบในทันที เพียงสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามกลั้นสะอื้น แต่กลับล้มเหลว ชายคนนั้นจึงนั่งลงบนทรายห่างออกไปหนึ่งช่วงแขน ไม่ใกล้เกินไป ไม่ไกลเกินไป แสงไฟสลัวกับเงามืดทำให้ทั้งคู่มองไม่เห็นหน้ากันชัดเจน มีเพียงเงาร่างเลือนราง และเสียงลมหายใจที่บอกว่ามีใครอีกคนอยู่ตรงนั้นจริงๆ "ถ้าไม่อยากพูดก็ไม่เป็นไรนะ" ชายคนนั้นเอ่ยเบาๆ "แค่อยากให้รู้ว่า…คุณไม่ได้นั่งอยู่ตรงนี้คนเดียว" คำพูดธรรมดา แต่กลับทำให้บางอย่างในอกเขาหลุดออกมา น้ำตาไหลแรงกว่าเดิม ไหลเหมือนเขื่อนที่พังทลายหลังพยายามฝืนมาทั้งคืน "ผม…แค่ไม่รู้จะไปไหนแล้ว" เสียงเขาสั่น เศษประโยคนั้นหลุดออกมาราวกับคำสารภาพที่ไม่ตั้งใจ ชายแปลกหน้าเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังเลือกคำพูดอย่างระมัดระวัง "บางคืน…การไม่รู้จะไปไหน ก็แปลว่าอย่างน้อยเรายังหยุดอยู่ตรงที่ไม่เจ็บกว่าเดิมได้" "ถึงตรงนี้จะเห็นหน้าคุณไม่ค่อยชัด" "แต่ก็เดาได้ว่าหน้าคุณน่าจะเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่านะ" เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผลอยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา ความเจ็บในอกเหมือนคลายลงเล็กน้อย "คุณพูดเหมือนรู้จักผมเลย" "เปล่าเลย" อีกฝ่ายหัวเราะเบาๆ "แค่เดาจากน้ำเสียง" ทั้งสองคุยกันอีกนิด เรื่องไร้สาระเล็กๆ เกี่ยวกับเสียงคลื่น ลมทะเล และคืนที่ดูยาวกว่าปกติ ไม่มีคำถามลึกซึ้ง ไม่มีคำปลอบที่ยิ่งใหญ่ แต่บรรยากาศกลับเบาสบายอย่างน่าประหลาด ราวกับความเศร้าได้พักหายใจบ้างแล้ว ไม่นาน ชายคนนั้นก็ขยับตัวลุกขึ้น "ผมต้องไปแล้วล่ะ มีธุระนิดหน่อย" เขาพูดอย่างเสียดายเล็กๆ "แต่อยากให้คุณจำไว้นะ…คืนนี้คุณไม่ได้อยู่คนเดียว" ______________________________________________ #tlefirstone #เติ้ลเฟิร์สวัน #ฟิค #readawrite #ฟิคเติ้ลเฟิร์สวัน

หมึกหมดแรง

Open In TikTok:

Region: TH

Wednesday 28 January 2026 17:22:45 GMT