hhuseynli.0 :
Varlığın məni həmişə sakit və xoşbəxt edirdi.Səninlə olan hər anın bu qədər qiymətli olduğunu anlayırdım, amma yoxluğunun bu qədər ağır olacağını heç düşünməzdim. Elə bilirdim ki, insan öyrəşər, zaman keçdikcə boşluq dolarmış kimi görünər. Amma sənin yoxluğun nə dolur, nə də unudulur.Sən yanımda olanda həyat daha yüngül idi, nəfəs almaq belə asan gəlirdi. İndi isə yoxluğun sanki içimdə səssiz bir ağrıya çevrilib – nə tam ifadə edə bilirəm, nə də ondan qaça bilirəm.Düşünürdüm ki, uzaq olsan, sadəcə darıxaram amma bu darıxmaq deyil, bu, sənsizliyin içimdə qoyduğu dərin izdir.Bəzən insan ən çox dəyər verdiyi şeyin yoxluğunda anlayır hər şeyi. Mən də indi anlayıram ki, sən sadəcə bir varlıq deyildin, sən mənim sevincim, rahatlığım, hətta bəzən susaraq belə məni anlayan bir hissəm idin.İndi isə yoxsan və bu yoxluq düşündüyümdən də çox yandırır.
2026-04-18 17:04:25