@khin.yadanar1194: အသက်လဲအရမ်းမကြီးနေပေမဲ့ ကျွန်မ ကလေးလဲမဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အချစ်ရေးအပေါ်ထားတဲ့သဘောတရားတွေ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဒါကတော့ စကားလုံးချိုချိုတွေထက် လက်တွေ့ကိုပဲ ပိုကြည့်လာတယ်။ ကျွန်မ အသက်မငယ်တော့ဘူး ခံစားမိလို့ပါ။ ဆယ်ကျော်သက်လို ချစ်တယ်လို့ ဖွင့်ပြောခံရတာနဲ့ တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ဘဲ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေရမယ့် အရွယ်မဟုတ်တော့ဘူး။ သစ်ရွက်လှုပ်တိုင်း ရင်ခုန်ရမယ့် အရွယ်လည်း ကျော်လွန်လာခဲ့ပြီ။ ချစ်တယ်ပြောပြီးရင် နှလုံးသားထက် ဦးနှောက်က စတင်အလုပ်လုပ်လာတယ်။ ဒီလူက ငါနဲ့ ရေရှည် အဆင်ပြေလောက်လား။ Brain level တူရဲ့လား၊ အတွေးအခေါ်ပိုင်းကော ဘယ်လိုရှိလဲ။ မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်းကော ကောင်းမွန်ရဲ့လား၊ လူပီသရဲ့လား။ ဒါတွေ အရင်ကြည့်ပါတော့တယ်။ အဆင်ပြေလို့ တွဲကြည့်တယ်ထား၊ ကိုယ့်အပေါ် ဘာစကားပြောခဲ့လဲဆိုတာထက် ကိုယ့်အတွက်နဲ့ ဘာလုပ်ပေးမလဲပဲ ပိုစိတ်ဝင်စားတယ်။ ပန်းတွေ ကြိုက်မိတယ် ပြောရင် တကယ်ကော ကျွန်မမျက်စိရှေ့ ပန်း ရောက်လာဖူးလား။ ကျွန်မအတွက်နဲ့ စေတနာရှိရဲ့လား။ အချစ်ကို ပါးစပ်ဖျားပေါ်မှာပဲ ဆက်ရှိနေရင် ဒီလူကို ဘယ်လောက်ပဲ ချစ်နေပါစေ ရအောင်ဖြတ်စဲဖို့ပဲ ရွေးချယ်ပါတယ်။ ကျွန်မ အချစ်ကို လက်တွေ့ဆန်ဆန်ပဲ သဘောကျလို့ပါ။ သေချာတာတစ်ခုက ကျွန်မရော လက်တွေ့ကျကျ ချစ်ပေးတတ်လို့ပါပဲ။ အချစ်အတွက်ဆို ခြေဖဝါးနာတဲ့အထိ တစ်ဈေးလုံးပတ်ပြီး သူနဲ့ လိုက်မယ့် အင်္ကျီ ရှာဖွယ်ပေးတဲ့ မိန်းမမျိုးပဲ။ ကျွန်မ တွေ့ချင်တဲ့လူမျိုး ကျွန်မ အရင်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားပြီး အနေအထားတစ်ခု ရောက်လာတာမို့ တော်ရုံလူကို ကျွန်မ မချစ်နိုင်ပါဘူး။ မိခင်မေတ္တာစိတ် ကြီးပြီး အချစ်တစ်ခုတည်းပဲ မက်မောတဲ့ မိန်းမမျိုး ထပ်မလုပ်ချင်တော့လို့ပါ။ အချစ်နဲ့စေတနာဟာ ခွဲလို့ မရဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်မအပေါ် စေတနာရှိပြီး အနစ်နာခံတဲ့ယောက်ျားကိုပဲ ရွေးချယ်ပါမယ်။ ငါက လိုချင်တဲ့အပိုင်းပဲယူထားတာမို့လို့ အပြည့်အစုံချပေးလိုက်တယ်နော် 🥰