uyuyamıyorum diyorum kimse anlamıyor yatağa girsen uyursun diyolar ama sorun yatağa girmekte değil uzansam da kafamdaki düşünceler beni hiç yalnız bırakmıyor ne zaman normale donucem bilmiyorum herkez beni gamsız kedersiz umursamaz biri olarak görüyor ama ne anlatırsam inanmiyolar da artık kimseye birşey aciklamiyorum konuşmuyorum soylediklerini dinlemiyorum bu yaptığım da iyi birşey değil ama 27 yaşındayım hayalini kurduğum şeylerin neredeyse hicbiri olmadi hiç üzülmedim canımdan çok sevdiğim kadınla evlendim sevgili olduk birbirimizi büyüttük birlikte hayaller kurduk dünyada beni en mutlu eden biri oydu biride ikimizden bir can olucakti ama nasip olmadı... hayat bunca şeye rağmen yaşamaya değer ama çok yorgunum toparlanamiyorum
uyuyamıyorum her gece birbirinden kötü her gün farklı şeyler takmaktan kafama uyku uyuyamıyorum rabbim ne olursun bir çıkış yolu göster bana
2026-02-15 20:23:40
1
Hande Hancer :
o işte
2026-02-04 18:02:44
1
Dertayıcığı🧸 :
Yarın iş görüşmem güzel geçicekmi diye
2026-02-03 20:31:00
0
Mehmet Blb :
Özel
2026-02-05 02:44:29
0
. :
Ne mesala😊
2026-02-13 08:33:16
0
Arda.17380 :
"Kafama taktığım bazı şeyler var..."
2026-02-24 20:56:59
0
emo :
vault tekrar paylaşmış
2026-02-04 11:33:48
0
F. :
Gönül rahatlığıyla kafamı yastığa koymayalı uzun zaman oldu :)
2026-02-07 00:26:31
2
🇹🇷 :
uykumdan uyandırıyo bu dert beni
2026-02-03 01:53:35
2
𝐉𝐀𝐏𝐎𝐍 𝐌𝐔̈𝐑𝐒𝐄𝐋 🦅 :
Birgün uyandım ve kendime dedim ki bende bir ev sahibi
olmalıyım, gel zaman git zaman çok aradım ettim baktım sordum soruşturdum güvenilir mi diye sonra bir gün şans eseri karşıma yol kenarında metruk eski yıkık kırık dökük bir binaya denk geldim.
Sordum soruşturdum nedir ne değildir diye, öğrendim ki o evin kimsesi yokmuş evet dedim bu ev benim olmalı. Ben yeniden inşa etmeliyim yeniden hiç yıkılmamış gibi ayağa kalk sın istedim evi aldım başladım tadilata tabiki kolay bir iş değildi sonuçta yıkık dökük bir evi inşa ediyordum baştan özenle sıvadım alçıladım boyadım seçtim ki hiçbir şey hiçbir ev ondan daha güzel ve görkemli gözükmesin diye güzelce boyadım ben boyadıkça o yıkık dökük eski ev anlam kazanmaya başladı. Başladıkça ben daha çok üstüne gittim daha çok emek sarf ettim. İçinizde bir güzel kendi emeğimle kazandığım parayla dayadım döşedim o ev artık benim vazgeçemeyeceğim tek yer haline geldi o sicak evden sokağa çıkmak bile istemedim ben içimde kahkaha attıkça o kendimi huzurlu ve daha anlamı hissetsin diye şarkılar açtım söyledim birgün dışarıya çıktım işlerim vardi hemen geleceğim diye temkin verdim evime kendini asla yalnız hissetmesin diye dışarıya adım attığımda baktım gitmeden hemen önce evet dedim benim evim başta dediğim gibi herkesin evinden daha görkemli bir hal aldı evet emeklerim buna değmişti gururla evimin karşısından ayrıldım geri döndüğümde evime doğru yürüdüm çok sürmedi evime girdim girdiğinde her zaman ki hissettiğim o sıcaklık yoktu bir soğukluk
Vard hemen Sobay yaktim Isinsin diye ama o sobada sondi evin
soğukluğundan gel zaman glit zaman çok çaba harcadım evim isınsın diye ama o evim asla ısınmadı meğerse evim zaten benden
çoktan uzaklaşmıştı.
Benim' hikayemin devamı kursakta, öyle işte...