@paigespamy67: crying

whospaige 🙂‍↕️
whospaige 🙂‍↕️
Open In TikTok:
Region: US
Thursday 05 February 2026 20:39:52 GMT
2662
114
1
2

Music

Download

Comments

mar_moneyyyy
mar_moneyyyy :
i love my babies
2026-02-05 21:27:45
1
To see more videos from user @paigespamy67, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

توکي ته زندگيءَ جا سڀ ڏک ٻڌايا هئم، تنهنجو ته حق ئي نه هو مون کي ڏک ڏيڻ جو ڪڏهن ڪڏهن انسان پنهنجي دل جا سڀ کان اوندها ڪمرا به ڪنهن هڪ شخص آڏو کولي ڇڏيندو آهي. اهي ڪمرا، جن ۾ سالن جا زخم، اڻچيل سسڪيون، اڌ راتين جا ڳوڙها ۽ خاموشيءَ ۾ دفن ٿيل صدائون قيد هونديون آهن. هو اهو سڀ ڪجهه ان يقين سان ٻڌائيندو آهي ته شايد هاڻي سندس دردن جو سفر ختم ٿيندو، شايد هاڻي ڪو اهڙو هٿ ملي ويو آهي، جيڪو زخمن تي مرهم رکندو، نه ڪي انهن کي وڌيڪ کوٽيندو. مون به توکي پنهنجي زندگيءَ جا سڀ ڏک ٻڌايا هئا. مون توکي اهو به ٻڌايو هو ته ڪيئن وقت منهنجي وجود تي بي رحميءَ سان گذريو هو. ڪيئن ماڻهن جي بي وفائين منهنجي روح کي زخمي ڪيو هو. ڪيئن هر پنهنجو ماڻهو هڪ ڏينهن اجنبي بڻجي ويو هو. مون پنهنجي دل جو هر اهو ورق تنهنجي سامهون کوليو، جنهن تي رڳو ڏک لکيل هو. مون تنهنجي اکين ۾ همدردي ڏٺي، تنهنجي لفظن ۾ آسرو محسوس ڪيو، ۽ تنهنجي موجودگيءَ ۾ هڪ نئين صبح جو خواب ڏٺو. پر شايد منهنجي سڀ کان وڏي غلطي اها هئي ته مون توکي پنهنجو سمجهي ورتو. جنهن شخص کي انسان پنهنجي زخمن جي خبر ڏئي ٿو، ان کي زخم ڏيڻ جو حق نه هوندو آهي. جنهن کي تنهنجي ڪمزورين جو پتو هجي، ان جو فرض هوندو آهي ته هو تنهنجي حفاظت ڪري، نه ڪي انهن ڪمزورين کي تنهنجي خلاف هٿيار بڻائي. پر تو ائين نه ڪيو. تو منهنجي اعتماد جي قبر تي بي حسيءَ جا گل پوکيا ۽ منهنجي محبت جي درياهه ۾ بي وفائيءَ جا پٿر اڇلايا. اڄ به جڏهن تنهنجي ياد اوچتو دل جي ڪنهن ڪنڊ مان اڀري اچي ٿي، تڏهن ڏک تنهنجي وڃڻ جو گهٽ ۽ تنهنجي بدلجڻ جو وڌيڪ محسوس ٿيندو آهي. ڇاڪاڻ⁠تہ وڃڻ ته قسمت به ڪرائي سگهي ٿي، پر دل ٽوڙڻ هڪ شعوري عمل هوندو آهي. تو کي خبر هئي ته مان اڳ ئي ٽٽل آهيان، تو کي خبر هئي ته مان اڳ ئي زخمن سان ڀريل آهيان، پوءِ به تو منهنجي دل تي اهو وار ڪيو، جيڪو ڪنهن دشمن به شايد نه ڪري ها. محبت جو سڀ کان وڏو الميو اهو ناهي ته ماڻهو وڇڙي وڃن؛ محبت جو سڀ کان وڏو الميو اهو آهي ته جنهن کي پنهنجي دردن جو امين بڻايو وڃي، اهو ئي دردن جو سبب بڻجي وڃي. جڏهن مرهم ڏيڻ وارو ئي زخم ڏئي، تڏهن شڪايت لفظن ۾ نه پر خاموشين ۾ جنم وٺندي آهي. ۽ اڄ منهنجي خاموشي به توکان اهو ئي سوال پڇي ٿي:
توکي ته زندگيءَ جا سڀ ڏک ٻڌايا هئم، تنهنجو ته حق ئي نه هو مون کي ڏک ڏيڻ جو ڪڏهن ڪڏهن انسان پنهنجي دل جا سڀ کان اوندها ڪمرا به ڪنهن هڪ شخص آڏو کولي ڇڏيندو آهي. اهي ڪمرا، جن ۾ سالن جا زخم، اڻچيل سسڪيون، اڌ راتين جا ڳوڙها ۽ خاموشيءَ ۾ دفن ٿيل صدائون قيد هونديون آهن. هو اهو سڀ ڪجهه ان يقين سان ٻڌائيندو آهي ته شايد هاڻي سندس دردن جو سفر ختم ٿيندو، شايد هاڻي ڪو اهڙو هٿ ملي ويو آهي، جيڪو زخمن تي مرهم رکندو، نه ڪي انهن کي وڌيڪ کوٽيندو. مون به توکي پنهنجي زندگيءَ جا سڀ ڏک ٻڌايا هئا. مون توکي اهو به ٻڌايو هو ته ڪيئن وقت منهنجي وجود تي بي رحميءَ سان گذريو هو. ڪيئن ماڻهن جي بي وفائين منهنجي روح کي زخمي ڪيو هو. ڪيئن هر پنهنجو ماڻهو هڪ ڏينهن اجنبي بڻجي ويو هو. مون پنهنجي دل جو هر اهو ورق تنهنجي سامهون کوليو، جنهن تي رڳو ڏک لکيل هو. مون تنهنجي اکين ۾ همدردي ڏٺي، تنهنجي لفظن ۾ آسرو محسوس ڪيو، ۽ تنهنجي موجودگيءَ ۾ هڪ نئين صبح جو خواب ڏٺو. پر شايد منهنجي سڀ کان وڏي غلطي اها هئي ته مون توکي پنهنجو سمجهي ورتو. جنهن شخص کي انسان پنهنجي زخمن جي خبر ڏئي ٿو، ان کي زخم ڏيڻ جو حق نه هوندو آهي. جنهن کي تنهنجي ڪمزورين جو پتو هجي، ان جو فرض هوندو آهي ته هو تنهنجي حفاظت ڪري، نه ڪي انهن ڪمزورين کي تنهنجي خلاف هٿيار بڻائي. پر تو ائين نه ڪيو. تو منهنجي اعتماد جي قبر تي بي حسيءَ جا گل پوکيا ۽ منهنجي محبت جي درياهه ۾ بي وفائيءَ جا پٿر اڇلايا. اڄ به جڏهن تنهنجي ياد اوچتو دل جي ڪنهن ڪنڊ مان اڀري اچي ٿي، تڏهن ڏک تنهنجي وڃڻ جو گهٽ ۽ تنهنجي بدلجڻ جو وڌيڪ محسوس ٿيندو آهي. ڇاڪاڻ⁠تہ وڃڻ ته قسمت به ڪرائي سگهي ٿي، پر دل ٽوڙڻ هڪ شعوري عمل هوندو آهي. تو کي خبر هئي ته مان اڳ ئي ٽٽل آهيان، تو کي خبر هئي ته مان اڳ ئي زخمن سان ڀريل آهيان، پوءِ به تو منهنجي دل تي اهو وار ڪيو، جيڪو ڪنهن دشمن به شايد نه ڪري ها. محبت جو سڀ کان وڏو الميو اهو ناهي ته ماڻهو وڇڙي وڃن؛ محبت جو سڀ کان وڏو الميو اهو آهي ته جنهن کي پنهنجي دردن جو امين بڻايو وڃي، اهو ئي دردن جو سبب بڻجي وڃي. جڏهن مرهم ڏيڻ وارو ئي زخم ڏئي، تڏهن شڪايت لفظن ۾ نه پر خاموشين ۾ جنم وٺندي آهي. ۽ اڄ منهنجي خاموشي به توکان اهو ئي سوال پڇي ٿي: "جڏهن توکي منهنجي هر ڏک جي خبر هئي، جڏهن توکي معلوم هو ته مان ڪهڙين تڪليفن مان گذريو آهيان، تڏهن تنهنجو ته حق ئي نه هو مون کي ڏک ڏيڻ جو." ڇاڪاڻ⁠تہ دنيا جا ڏک ته اجنبي ڏيندا آهن، پر جيڪي ڏک پنهنجا ڏين ٿا، اهي سڄي عمر روح جي ڪنهن اونداهي ڪنڊ ۾ سسڪندا رهندا آهن، جتي وقت به پهچي نٿو سگهي ۽ وسارڻ به. 💔 #foryouofficial #اداس_ڪهاڻيون #udaskahanyon #foryou #

About