Basit çözüm, yeni birini ruhsal olarak ihtiyaç duyana kadar hiç tanıma. Karnın aç değilse yemek yemek işkence ve israftır. Sorunun temeli: "İhtiyaç Meselesi".Bir de şu yönü var tabi ki , karnın acıktığında ya paran (güzelliğin kalmaz) yoktur ya her yer (aradığını hiç bulamazsın) kapalıdır.