Part 13 | Y/n:លោកបង្រៀនកូនខ្ញុំអោយនិយាយចឹងមែនទេ? Jake:មានណា បងមានបានបង្រៀនណា៎ អូនកុំចេះតែចោទបង! Y/n:អោយតែប្រាកដ Y/n:តោះជេជូនពួកយើងទៅ June:បាទម៉ាក់! និយាយហើយពីរនាក់ម្ដាយកូនក៏បានឡើងជិះឡានតាក់ស៊ីដើម្បីធ្វើដំណើរបន្តទៅព្រលានយន្តហោះ +កាត់ៗ ដោយចំណាយពេលជាងមួយថ្ងៃធ្វើដំណើរចាកចេញពីប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូងមកកាន់សហរដ្ឋអាមេរិក មកដល់មេឃក៏ភ្លឺល្មម ។ ពេលនេះពីរនាក់ម្ដាយកូនក៏បានមកដល់ផ្ទះរបស់សុងហ៊ុនដែលជាទីលំនៅខ្លួនធ្លាប់ជ្រកកោននោះឯង។ មកដល់ផ្ទះក៏មិនបានឃើញថាសុងហ៊ុននៅផ្ទះនោះទេ ក្នុងចិត្តក៏គិតច្បាស់ហើយថាប្រហែលអ្នកកម្លោះនៅកន្លែងការងារ។ ប៉ុន្តែយ៉ាងណាក៏ដោយដើម្បីអោយប្រាកដចិត្តy/nក៏បានទូរស័ព្ទដើម្បីខលទៅបញ្ជាក់។ ‹ ក្នុងប្រព័ន្ធទូរស័ព្ទ › Sunghoon:ហាឡូy/n? Y/n:សុងហ៊ុនអូនមកដល់ផ្ទះហើយ ( សហរដ្ឋអាមេរិក ) Sunghoon:អោវ,ម៉េចក៏មកលឿនម្លេះ? បងថាល្ងាចនេះហើយដៃនឹងទៅកូរ៉េវិញហើយតើ Y/n:អូនអត់ចង់នៅ ព្រោះអត់សប្បាយចិត្តណាមួយក៏នឹកបង Sunghoon:ហាសហា...ក្បាលខូចណាស់អូនឯង! Sunghoon:ណ្ហើយល្ងាចចង់ញ៉ាំអីអត់? ចាំបងទិញផ្ញើរ ញ៉ាំអាហារសម្រន់អត់ទេ? Y/n:ចាសមិនបាច់ទេបង ណាមួយក្នុងទូរទឹកកកសុទ្ធតែរបស់ញ៉ាំហើយនឹង មិនបាច់ទេណា Sunghoon:បាទតាមចិត្តអូនហើយចឹង Y/n:ចា៎ ចុះបងមកផ្ទះវិញស្មើណា ចាំអូនធ្វើម្ហូបចាំបង Sunghoon:ហ្ហឹម អាចនឹងល្ងាចដូចតែរាល់ដងនឹង Y/n:ចាស៎បើចឹងបងធ្វើការបន្តចុះណា ល្ងាចជួបគ្នាណាបង Sunghoon:បាទ! និយាយគ្នាហើយប្រព័ន្ធទូរស័ព្ទក៏ត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់។ ខណៈពេលនេះy/nក៏បានរើលើកយកវ៉ាលីដើម្បីរៀបចំសម្លៀកបំពាក់ទុកដាក់តាមកន្លែងរបស់វា ស្របពេលដែលខ្លួនកំពុងតែរវល់ក៏ស្រាប់តែ June:ម៉ាក់តើខ្ញុំអាចសុំមើលទូរស័ព្ទបន្តិចបានទេ? Y/n:មើលតែមួយភ្លែតទេណាស៎? June:បាទតែមួយភ្លែតទេ Y/n:កូនទៅយកទៅ ម៉ាក់បានដាក់វានៅក្នុងកាបូប មិនចាំយូរជេជូនក៏បានយកទូរស័ព្ទរបស់ម្ដាយខ្លួនដើម្បីយកមកមើល។ ក្រោយពីរកទូរស័ព្ទបានហើយជេជូនក៏ចុះមកខាងក្រោមដើម្បីរកកន្លែងស្ងាត់ល្អដើម្បី...... ‹ ក្នុងប្រព័ន្ធទូរស័ព្ទ › June:ហាឡូប៉ា? Jake:ជេជូន? ជាកូនមែនទេ? June:បាទប៉ាគឺកូនណាប៉ា ពេលនេះកូននឹងម៉ាក់មកដល់សហរដ្ឋអាមេរិកវិញហើយ Jake:បាទ! តែថាហេតុអ្វីក៏ស្គាល់លេខប៉ាចឹង? June:គឺលោកប៉ាប្រាប់កូនលើកមុននោះអី ខ្ញុំចាំវាបានណាប៉ា Jake:ហ្ហីយ៉ាកូនប្រុស ពូកែចាំម្ល៉េះ ប៉ាប្រាប់តែម្ដងកូនក៏ចាំបានយ៉ាងល្អ Jake:បានកូនទៅដល់ទីនោះដោយសុវត្ថិភាពបែបនេះប៉ាសប្បាយចិត្តណាស់ June:បាទ! ប៉ុន្តែតើពេលណាទើបប៉ាមកទទួលខ្ញុំវិញទៅប៉ា? Jake:ប៉ាជាប់ការងារបន្តិចបន្តួច រួចរាល់ហើយពេលណាប៉ានឹងប្រញាប់ទៅ ចាំប៉ាណាកូន June:បាទលោកប៉ា! Jake:បើចឹងប៉ុណ្ណឹងសិនណាកូន និយាយគ្នារួចរាល់ហើយ ការសន្ទនារវាងពីរនាក់ឪពុកកូនក៏ត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់។ សាច់រឿងក៏ត្រូវបានកាត់មកដល់ពេលយប់វិញ នៅម៉ោងប្រមាណជា៧យប់ អ្នកកម្លោះសុងហ៊ុនក៏បានត្រលប់មកពីកន្លែងការងារវិញ ដោយគេមិនបានមកដោយដៃទទេនោះទេ គឺមានមកជាមួយនឹងរបស់ បញ្ញើរប្រពន្ធកូនដូចគ្នា June:លោកប៉ា....ប៉ាមកវិញហើយ! និយាយហើយកូនតូចក៏រត់ទៅអោបប៉ាចិញ្ចឹមរបស់គេ ហើយអ្នកកម្លោះសុងហ៊ុនក៏លើកកូនពរឡើងទាំងស្នាមញញឹម Sunghoon:នឹកប៉ាទេកូន? June:បាទនឹក! Y/n:បងមកដល់ហើយហេស៎? Sunghoon:បាទ នេះរបស់ផ្ញើរអូននឹងកូន Y/n:ហ្ហីយ៉ា អូនថាមិនបាច់ទិញមកទេហេតុអ្វីក៏នៅតែទិញចឹង? Sunghoon:គឺមកពីបងចង់ទិញ , អ្នកកម្លោះនិយាយហើយក៏ញញឹមយ៉ាងស្រស់តែម្ដង Y/n:យ៉ាប់ណាស់បងឯង! Y/n:ណ្ហើយបងទៅលាងដៃទៅនឹងអាងបានញ៉ាំបាយល្ងាចជុំគ្នា Sunghoon:បាទអូន អ្ហេឈប់សិន! Y/n:បងមានអីមែនទេ? Sunghoon:គឺ......... ‹ ខ្សឺត › #fakeeverything #fakesituation - @phalsamlout