@severedarmsofgod0: evet #kesfet #fyp #repost

yokyaw :

bişey oluyo haklı olduğunu biliyosun sonrasinda düşününce kendini suçlu hissediyorsun acaba yanlış mı ysptim benmi abarttım şeklinde kafayı yedirtiyo insana 🙌🏻

k :

cok dusunuyorum

𝔇𝔢𝔯ø :

keşke her şeyi aşırı çok kafaya takmasam keşke en azından dışarıdan umursamaz gorunsem keske iyiyim dedigim zaman gercekten iyi olsam keske icim daralmasa keske bi kez bile olsa kendimi anlatabilseydim keske bu kadar ozurlu kirilgan bi kalbe sahip olmasaydim keşke herkese bu kadar empati yapmaya calismasaydm keske bu kadar derin hissetmeseydim her şeyi

delibal :

naif

03 :

doğrumu yanlıs gibi hissettiren insanlardan nefret ediyorum

𝓑𝓮𝓻𝓪𝓽 :

TAKİP EDİN🙏🏻

Nîlॐ𖦹🃜 :

Cogu zaman haklı oldugum icin beni kotu ilan edenleri unutmayacagim

. :

Nisa★ :

repostlarım nasılll

abida :

Belkide öleymdir

𖦹⋆°｡⋆༄⋆°｡⋆ :

Sonuna kadar haklıyken bir anda gelen yanlış bir şey mi yaptım düşüncesi

YB :

hic bir zaman degildim

★nur★ :

Naif💫

Yunus Emre :

Bura naif degilmii

Baran🕷 :

Hiçbir zaman...

İncipitsatan :

Aynn

sakiro :

yalnız degilim ama yalnız hissediyorum

jahseh𖣂 :

Ne ağlamıştım ama

b :

ama oyleysek

balporsugu707 :

kendim kendimi oyle hissettiriyorm

yasin :

“Sen sevilmeyi haketmiyorsun”

Okqn_1 :

Tam bir sene olmuş. Kimse hatırlamaz; ben çok iyi hatırlıyorum. Sokakta, kaldırımda saatlerce ağladığımı, duvarları yumrukladığımı; ailemi arayıp ağlamaktan konuşamadığım o anı… Her şeyin üst üste geldiği, aileden uzak kalmayı sindiremediğim, özlemi iliklerime kadar hissettiğim zamanı. Ben o gün anladım: 21 Aralık gerçekten en uzun geceymiş. Ve yine uzaktayım. Çevrem çok kalabalık ama ben yine yalnız hissediyorum; dolduramıyorum boşluğu, hâlâ devam ediyor. Düşünceler… Kafamı yastığa koyduğumda uyuyamıyorum, saatlerce belki de sabaha kadar. Bu sefer sanırım gerçekten bittim; artık hiçbir şeyi kaldıramıyorum. Kafam her an dolu ama daha da ağırı, hiçbir şey olmamış gibi davranmak: insanlara neşe kaynağı olmak, hep mutluymuş gibi görünmek… Oysa ben gerçekten mutlu değilim. Kafamdaki sesler yeniden başladı; yıldızını kaybeden denizci gibi hissediyorum kendimi, nereye çekilsem sürükleniyorum. İçimdeki dert beni yiyor; hiçbir şeyi başaramıyorum, olmuyor, olduramıyorum. Kimse içimi bilmiyor. Hiç bahsedemedim; belki gerçek yüzümü göstermekten çekindim, belki de… bilmiyorum. Ben ne için varım? Elimde olsa yaşamaya devam eder miydim, bilmiyorum ama kesinlikle hiç olmamış olmayı dilerdim. Hâlâ yanımda olan herkese teşekkür ediyorum. Hepinize iyi geceler. Benim için: “Gece, güçlü görünmeyi bırakabildiğim tek zaman.” ve “Yıldızını kaybeden denizci, okyanusta değil; kendinde boğulur.

'𝐬̧𝐞𝐯𝐢𝐧 :