1. Home
  2. Detail

@crisjanevee: Iwas garapata para sa furbabies natin this coming season tong Hegen Pet topical solution for anti tick and flea. #antitickandflea #antigarapata #petessentials #garapata #petinsectrepellant

🌸CRISJANE🌸
🌸CRISJANE🌸
Open In TikTok:
Region: PH
Wednesday 04 March 2026 23:57:45 GMT
14895
24
7
56

Music

Download

No Watermark .mp4 (4.25MB) No Watermark(HD) .mp4 (4.25MB) Watermark .mp4 (0MB) Music .mp3

Comments

sha_sha89
Sha_li :
Wlang weigjt req yan
2026-05-22 07:35:57
1
kinsezel
jzel :
ate everyday po ba dapat patakan sila?
2026-06-02 08:39:31
1
thitaslife
francia1691 :
pede kaya sa pregy dog yan
2026-05-23 09:37:49
0
crisjanevee
🌸CRISJANE🌸 :
@inang_reyna7 eto po miii
2026-03-07 23:30:55
0
To see more videos from user @crisjanevee, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Ruh Danışsaydı, Biz Onu Dinləyərdikmi? Ruh danışsaydı, görəsən, biz onu dinləyərdikmi? Bəlkə də ən çətin sual ruhun danışıb-danışmaması deyil, bizim onu eşidə biləcək qədər susmağı bacarıb-bacarmamağımızdır. Çünki insan həyatı boyu o qədər çox səsin içində yaşayır ki, ən sakit səsə — öz daxilindən gələn səsə — çox vaxt qulaq asa bilmir. Dünya bizə daim nə etməli olduğumuzu, kim olmalı olduğumuzu, nəyə sahib çıxmalı olduğumuzu deyir. Ruh isə bəlkə də yalnız bir şeyi soruşur: “Bütün bunların içində özünü nə vaxt eşitdin?” Ruhun dili sözlərdən ibarət olmaya bilər. Bəzən səbəbsiz bir kədər, izah edə bilmədiyimiz bir darıxmaq, heç bir məntiqli səbəb olmadan içimizdə yaranan narahatlıq onun səsi ola bilər. Bəzən bir insanın yanında özümüzü qəribə şəkildə rahat hiss etməyimiz, bəzən isə hər şey zahirən doğru olduğu halda içimizdə “burada qalma” deyən bir hissin yaranması… Biz bunların hamısını təsadüf adlandırırıq. Çünki izah edə bilmədiyimiz şeylərə ad qoymaq, onları anlamaqdan daha asandır. Bəlkə də ruh danışsaydı, bizdən böyük cavablar istəməzdi. Sadəcə bir az dayanmağımızı, həyatın sürətindən çıxıb öz içimizə baxmağımızı istəyərdi. Biz isə çox vaxt özümüzdən qaçaraq xoşbəxtlik axtarırıq. Halbuki insanın ən böyük məsafəsi başqa bir insana deyil, öz daxilinə qədər olan məsafədir. Ruh danışsaydı, bəlkə bizə itirdiklərimizdən deyil, onların bizdə buraxdığı izlərdən danışardı. “Niyə getdi?” sualının əvəzinə “Sən onun gedişindən sonra kim oldun?” deyərdi. Çünki həyatımızdan keçən hər insan, hər ayrılıq, hər səhv və hər susqunluq bizi bir az dəyişir. Bəzən itirdiyimizi düşündüyümüz şey əslində bizdə başqa bir insanın yaranmasına səbəb olur. Amma ən böyük problem budur: Ruh danışsa belə, biz onu dinləməyə hazırıqmı? Çünki ruhun səsi həmişə eşitmək istədiyimiz həqiqəti söyləməz. O, bəzən sevdiyimizdən uzaqlaşmağı, bəzən alışdığımız həyatı dəyişməyi, bəzən də illərdir özümüzə söylədiyimiz yalanları qəbul etməyi tələb edə bilər. İnsan isə çox vaxt həqiqəti deyil, rahatlığı seçir. Bəlkə də ruhun səsi gecələr daha aydın eşidilir. Hamı susanda, telefonlar kənara qoyulanda, küçələrin səsi uzaqlaşanda və insan öz düşüncələri ilə tək qalanda… O an içimizdə qəribə bir səs oyanır. Biz ona “düşüncə” deyirik. Bəlkə də o, illərdir susdurduğumuz özümüzük. Və bəlkə də ruh heç vaxt susmayıb. Sadəcə biz həyatın səs-küyünü onun səsindən daha üstün tutmuşuq. Ona görə sual bəlkə də belə qoyulmalıdır: “Ruh danışsaydı, biz onu dinləyərdikmi?” Yoxsa daha doğru sual budur: “Ruh hər gün danışırsa, biz niyə özümüzü eşitmirik?” Bəlkə də ruhun ən böyük fəryadı sükutdur. İnsan bəzən heç nə demədən çox şey danışır; gözlərində gizlətdiyi yorğunluq, səbəbsiz susmağı, gecələr uzun-uzadı düşünməsi onun daxilində gedən söhbətin izləridir. Ruh sözə çevrilə bilməyənləri hisslərlə anlatmağa çalışır. Amma biz çox vaxt bu hisslərin üzərindən keçib gedirik, çünki dayanmaqdan qorxuruq. Çünki insan öz içində dayananda, başqalarından gizlətdiyi həqiqətlərlə üz-üzə qalır. Bəlkə də bir gün həyatın bütün səslərindən uzaqlaşıb öz içimizə qulaq assaq, ruhun çoxdan bizə söylədiyi cümləni eşidəcəyik: “Məni başqalarının içində axtarma, mən sənin içindəyəm.” O zaman anlayacağıq ki, insanın ən uzun söhbəti heç kimlə deyil, özü ilə apardığı söhbətdir. Və bəlkə də həqiqi rahatlıq ruhun danışdığı, ağlın isə ilk dəfə susmağı bacardığı yerdə başlayır. Bəlkə də ruh bizə keçmişdən danışardı — yarımçıq qalan söhbətlərdən, deyilməyən sözlərdən, bağışlanmayan səhvlərdən və vaxtında qiymətini bilmədiyimiz insanlardan. Amma onun məqsədi bizi peşmanlıq içində saxlamaq olmazdı. Ruh keçmişi xatırladaraq bizə bir həqiqəti göstərərdi: keçmiş dəyişmir, amma keçmişə baxan insan dəyişə bilər. Bəzən insanın ən böyük dönüşü yaşadığı hadisədə deyil, həmin hadisədən sonra özünü necə anladığında başlayır. Və bəlkə ruhun son sözü bu olardı: “Özünü itirdiyin yerlərdə başqalarını tapmağa çalışma.” Çünki insan bəzən bütün ömrünü kənarda axtardığı cavabların əslində daxilində olduğunu anlamadan yaşayır ..
Ruh Danışsaydı, Biz Onu Dinləyərdikmi? Ruh danışsaydı, görəsən, biz onu dinləyərdikmi? Bəlkə də ən çətin sual ruhun danışıb-danışmaması deyil, bizim onu eşidə biləcək qədər susmağı bacarıb-bacarmamağımızdır. Çünki insan həyatı boyu o qədər çox səsin içində yaşayır ki, ən sakit səsə — öz daxilindən gələn səsə — çox vaxt qulaq asa bilmir. Dünya bizə daim nə etməli olduğumuzu, kim olmalı olduğumuzu, nəyə sahib çıxmalı olduğumuzu deyir. Ruh isə bəlkə də yalnız bir şeyi soruşur: “Bütün bunların içində özünü nə vaxt eşitdin?” Ruhun dili sözlərdən ibarət olmaya bilər. Bəzən səbəbsiz bir kədər, izah edə bilmədiyimiz bir darıxmaq, heç bir məntiqli səbəb olmadan içimizdə yaranan narahatlıq onun səsi ola bilər. Bəzən bir insanın yanında özümüzü qəribə şəkildə rahat hiss etməyimiz, bəzən isə hər şey zahirən doğru olduğu halda içimizdə “burada qalma” deyən bir hissin yaranması… Biz bunların hamısını təsadüf adlandırırıq. Çünki izah edə bilmədiyimiz şeylərə ad qoymaq, onları anlamaqdan daha asandır. Bəlkə də ruh danışsaydı, bizdən böyük cavablar istəməzdi. Sadəcə bir az dayanmağımızı, həyatın sürətindən çıxıb öz içimizə baxmağımızı istəyərdi. Biz isə çox vaxt özümüzdən qaçaraq xoşbəxtlik axtarırıq. Halbuki insanın ən böyük məsafəsi başqa bir insana deyil, öz daxilinə qədər olan məsafədir. Ruh danışsaydı, bəlkə bizə itirdiklərimizdən deyil, onların bizdə buraxdığı izlərdən danışardı. “Niyə getdi?” sualının əvəzinə “Sən onun gedişindən sonra kim oldun?” deyərdi. Çünki həyatımızdan keçən hər insan, hər ayrılıq, hər səhv və hər susqunluq bizi bir az dəyişir. Bəzən itirdiyimizi düşündüyümüz şey əslində bizdə başqa bir insanın yaranmasına səbəb olur. Amma ən böyük problem budur: Ruh danışsa belə, biz onu dinləməyə hazırıqmı? Çünki ruhun səsi həmişə eşitmək istədiyimiz həqiqəti söyləməz. O, bəzən sevdiyimizdən uzaqlaşmağı, bəzən alışdığımız həyatı dəyişməyi, bəzən də illərdir özümüzə söylədiyimiz yalanları qəbul etməyi tələb edə bilər. İnsan isə çox vaxt həqiqəti deyil, rahatlığı seçir. Bəlkə də ruhun səsi gecələr daha aydın eşidilir. Hamı susanda, telefonlar kənara qoyulanda, küçələrin səsi uzaqlaşanda və insan öz düşüncələri ilə tək qalanda… O an içimizdə qəribə bir səs oyanır. Biz ona “düşüncə” deyirik. Bəlkə də o, illərdir susdurduğumuz özümüzük. Və bəlkə də ruh heç vaxt susmayıb. Sadəcə biz həyatın səs-küyünü onun səsindən daha üstün tutmuşuq. Ona görə sual bəlkə də belə qoyulmalıdır: “Ruh danışsaydı, biz onu dinləyərdikmi?” Yoxsa daha doğru sual budur: “Ruh hər gün danışırsa, biz niyə özümüzü eşitmirik?” Bəlkə də ruhun ən böyük fəryadı sükutdur. İnsan bəzən heç nə demədən çox şey danışır; gözlərində gizlətdiyi yorğunluq, səbəbsiz susmağı, gecələr uzun-uzadı düşünməsi onun daxilində gedən söhbətin izləridir. Ruh sözə çevrilə bilməyənləri hisslərlə anlatmağa çalışır. Amma biz çox vaxt bu hisslərin üzərindən keçib gedirik, çünki dayanmaqdan qorxuruq. Çünki insan öz içində dayananda, başqalarından gizlətdiyi həqiqətlərlə üz-üzə qalır. Bəlkə də bir gün həyatın bütün səslərindən uzaqlaşıb öz içimizə qulaq assaq, ruhun çoxdan bizə söylədiyi cümləni eşidəcəyik: “Məni başqalarının içində axtarma, mən sənin içindəyəm.” O zaman anlayacağıq ki, insanın ən uzun söhbəti heç kimlə deyil, özü ilə apardığı söhbətdir. Və bəlkə də həqiqi rahatlıq ruhun danışdığı, ağlın isə ilk dəfə susmağı bacardığı yerdə başlayır. Bəlkə də ruh bizə keçmişdən danışardı — yarımçıq qalan söhbətlərdən, deyilməyən sözlərdən, bağışlanmayan səhvlərdən və vaxtında qiymətini bilmədiyimiz insanlardan. Amma onun məqsədi bizi peşmanlıq içində saxlamaq olmazdı. Ruh keçmişi xatırladaraq bizə bir həqiqəti göstərərdi: keçmiş dəyişmir, amma keçmişə baxan insan dəyişə bilər. Bəzən insanın ən böyük dönüşü yaşadığı hadisədə deyil, həmin hadisədən sonra özünü necə anladığında başlayır. Və bəlkə ruhun son sözü bu olardı: “Özünü itirdiyin yerlərdə başqalarını tapmağa çalışma.” Çünki insan bəzən bütün ömrünü kənarda axtardığı cavabların əslində daxilində olduğunu anlamadan yaşayır ..
Pilates gone wrong #fyp #viral #pilates #workout #fail
Pilates gone wrong #fyp #viral #pilates #workout #fail
#can I get your WhatsApp number ❤️‍🔥❤️📲☠️@gh_banks @Mσɳҽყ_Mυʂƚ_Cɾყ 🕊️ 🔥😍🙌@A K W A S I 🇨🇦X B O X 🎮
#can I get your WhatsApp number ❤️‍🔥❤️📲☠️@gh_banks @Mσɳҽყ_Mυʂƚ_Cɾყ 🕊️ 🔥😍🙌@A K W A S I 🇨🇦X B O X 🎮
HPBD Gumayusi aka ck tui><. || ib:[_wuyx.keuk] #gumayusi #leeminhyung #hle #leagueoflegends #qwep_grp
HPBD Gumayusi aka ck tui><. || ib:[_wuyx.keuk] #gumayusi #leeminhyung #hle #leagueoflegends #qwep_grp
#jimin #parkjimin #jiminedit #jiminmuse #bts ib: audio
#jimin #parkjimin #jiminedit #jiminmuse #bts ib: audio
night vibes in Japan#fypage #aesthetic #japan #night
night vibes in Japan#fypage #aesthetic #japan #night

About

Legal