Mehmet_kync216 :
Sana yazmaktan vazgeçtim sandım ama insan kalbinden vazgeçemiyormuş. Sen yokken bile sana anlatacak onca şey birikti içimde.
En çok da “neden”ler… Neden bu kadar sevdim, neden bu kadar derin oldu, neden hiç olmayacağını bile bile kalbim seni seçti?
Biliyor musun, en zor olan senin gidişin değil. En zor olan, gitmen gerekirken kalbimde kalman. Herkes yerini aldı hayatında, ben sadece yerimde saydım. Sen ilerledin, ben seni sevmeye devam ettim. Bu haksızlık mı, kader mi bilmiyorum ama canımı en çok acıtan şey buydu.
Sana kızmak istedim, olmadı. Unutmak istedim, beceremedim. Çünkü sen kötü bir hatıra değildin ki silebileyim. Sen en saf duygularımın adresiydin. Sesini duymasam bile içimde yankılanan, adını anmasam bile kalbimde yaşayan biriydin.
İmkânsız olmak ne demek, seninle öğrendim. Yan yana olamadan sevmek, dokunamadan özlemek, konuşamadan merak etmek… Herkes aşkı anlatır ama kimse imkânsız aşkın sessiz çığlığını duymaz. Ben o çığlığı içimde büyüttüm, kimseye göstermedim.
2026-04-24 14:39:09