#Sheekadii: “Saamayn aan ka harin Qalbiga” Waxaa jiray wiil la oran jiray Cabdiraxmaan iyo gabar lagu magacaabo Hodan. Waxay ku kulmeen maalin roob da’ayo, meel yar oo magaalada ka mid ah. Indhahooda markii ay is qabteen, qalbigoodu si degdeg ah ayuu u dareemay wax aan caadi ahayn. Maalmo yar gudaheed, waxay noqdeen dad aan kala maarmin. Wicitaanno habeenkii, fariimo subax kasta, iyo qosol ay dadka kale ka maseeri jireen. Jacaylkoodu wuxuu ahaa mid nadiif ah, rajo leh, oo mustaqbal leh. Laakiin noloshu mar walba ma aha sida la qorsheeyo… Maalin maalmaha ka mid ah, Hodan waxay bilowday inay ka fogaato Cabdiraxmaan. Fariimihii wuu yaraaday, wicitaannadii way istaageen. Cabdiraxmaan wuu wareeray, qalbigiisuna wuu murugooday. Ugu dambeyn, Hodan ayaa u timid iyadoo ilmadu ka qubaneyso… “Waan ku jeclahay… laakiin ma sii wadi karno,” ayay tiri iyadoo codkeedu gariirayo. Cabdiraxmaan qalbigiisu wuu jabey. “Maxaa dhacay?” ayuu si xanuun leh u weydiiyay. Hodan waxay tiri: “Qoyskeyga ayaa iga diiday… waxay ii doorteen qof kale.” Adduunkii Cabdiraxmaan wuxuu noqday mugdi. Riyooyinkii uu la dhistay Hodan hal mar ayay burbureen. Maalmo kadib, Hodan waa la guursaday… Cabdiraxmaan wuxuu noqday nin aamusan, qalbigiisana wuxuu la noolaa xusuus aan dhammaan. Meel kasta oo uu maro, wuxuu ku arkaa sawirkeedii. Hees kasta oo uu maqlo, wuxuu xasuustaa codkeedii. Jacaylkii wuu dhammaaday… Laakiin saamayntiisii weligeed way hartay. 💔 Gunaanad: Jacaylka qaar ma aha mid lagu wada noolaado… waa mid lagu xasuusto, laguna noolaado xanuunkiisa. - @homelove944