Language
English
عربي
Tiếng Việt
русский
français
español
日本語
한글
Deutsch
हिन्दी
简体中文
繁體中文
API
Home
How To Use
Language
English
عربي
Tiếng Việt
русский
français
español
日本語
한글
Deutsch
हिन्दी
简体中文
繁體中文
Home
Detail
@elzoz__000: i don't wanna talk right now.. #billieeilish #tv #بدون_موسيقى #حزين #foryou
٠ 🔇 بـدون مـوسـيـقـي ٠
Open In TikTok:
Region: EG
Friday 03 April 2026 20:00:02 GMT
141499
13623
52
588
Music
Download
No Watermark .mp4 (
1.54MB
)
No Watermark(HD) .mp4 (
1.32MB
)
Watermark .mp4 (
0MB
)
Music .mp3
Comments
N :
2026-04-24 00:16:27
99
يارب جاسمين تجيب 99% في 3ثانوي :
Maybe i am the problem
2026-06-02 19:09:18
3
أَ :
حتى لو بدون موسيقى في صوت امراه
2026-06-16 10:43:45
0
الحمدلله :
i don't wanna talk right now
2026-06-16 21:13:40
2
𝑳𝒐𝒍𝒚𝒚𝒚𝒚𝒚😍 :
"So i don't have to watch you leave"
2026-06-22 22:42:05
0
𝐇𝐚𝐁𝐢𝐛𝐭 𝐄𝐥𝐀𝐖𝐚𝐦𝐲🌏✨ :
بعشق الصفحه دي حرفيا بلاقيه فيها كل حاجه عاوزاها بمنغير مسيقي بجد بجد الله يسلم ايدك ويارب تثبت علي كده ياربببببببب 🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍✨
2026-04-04 17:03:49
24
~Izuko Mydoria ~ :
please , l want something to alleviate this pain ❤️🩹
2026-05-24 23:51:19
1
صمَتَ|| 𝐒𝐀𝐌𝐓 :
منذ 19ث
2026-04-03 20:00:34
7
🎀ℛℴ𝒹𝓎🎀 :
i don't wanna talk right now
2026-04-06 18:34:25
20
Roaa :
2026-04-13 19:34:29
3
☆ :
2026-05-10 23:42:02
2
𝖄𝖔𝖚𝖘𝖘𝖊𝖋 :
أنا متأكد إني راح أعجب بالأغنية عشاني أول مرة أسمعها و راح أصير دايما أحطها 🙂 و لو عرضتني مرة أخرى راح أعجب فيها صدق😂
2026-05-10 07:49:49
3
💞نـ𝓃𝒶𝒹𝒶ـدي :
2026-04-23 20:07:48
1
يـوسـف𝑌𝑜𝑢𝑠𝑠𝑒𝑓˹🗽•⇡ :
او شت
2026-04-03 21:03:04
3
{Light}🪽 :
2026-04-19 15:13:23
0
YOUSSEF IBRAHIM :
التنزيل يدولي
2026-04-05 03:52:48
1
To see more videos from user @elzoz__000, please go to the Tikwm homepage.
Other Videos
" Toute arme forgée contre toi sera sans effet , Ésaïe 54:17 #JesusChrist #ManofGod #france #cotedivoire🇨🇮 #abidjan225🇨🇮
#foryou
#القبر تعرف أين انت#تيك_توك #ترند #الشعب_الصيني_ماله_حل😂😂 #🌾🇪🇬ali_hassan🇪🇬🌾
Bazen çocukken asla hayal etmediğim bir şeyi düşünürken buluyorum kendimi: Aynı çocukluğu paylaştığımız, aynı oyunlara güldüğümüz, hatta aynı yatağı paylaştığımız kardeşler nasıl oluyor da zamanla yabancıya dönüşüyor? Küçükken ayrılmazdık. Bir saatten uzun süren bir küslük olmazdı. Bir kahkaha her şeyi unuttururdu. Aynı tabaktan yerdik, kıyafetleri, sırları, yaramazlıkları paylaşırdık… Ve söylemeden söz verirdik birbirimize: Hep birlikte kalacağız. Sonra hayat geldi. Herkes kendi yoluna gitti. Fark etmeden o sonsuz sandığımız bağ; yılların, suskunlukların, yanlış anlaşılmaların ve gururun arasında yavaş yavaş aşındı. Artık o uzun akşam sohbetleri yok. Gece yarısına kadar süren konuşmalar yok. Eskisi gibi rahatça söylenen “seni seviyorum”lar yok. Şimdi her şey ölçülüyor, her şey yorumlanıyor, her şey incitiyor. Defalarca sordum kendime: Ne oldu? Ne zaman kardeşi yol arkadaşı değil başka bir şey olarak görmeye başladık? Belki hayat değiştiriyor bizi. Belki maddi sorunlar, anne babaların farkında olmadan yaptığı kıyaslamalar zamanla kapanmayan yaralar bırakıyor. Belki de gurur… Kimsenin ilk adımı atmak istemediği o görünmez duvar. Bazen düşünüyorum: Kardeşler sevgisizlikten değil, suskunluğun fazlalığından uzaklaşır. Zamanında konuşmamaktan, özür dilememekten, değiştiğimizi kabul etmemekten… Hayat bizi sertleştiriyor ve o sertlik kana da karışıyor. Artık “özledim” demiyoruz. “Nasılsın?” demiyoruz. “Sana ihtiyacım var” demiyoruz. Önemsizmiş gibi davranıyoruz ama içten içe acıyor. Çünkü kan bağırır. Gurur daha yüksek sesle bağırsa da kalp hatırlamayı bırakmaz. Bir kelime yüzünden, bir para meselesi yüzünden, küçük bir fark yüzünden dağılan aileler gördüm. Oysa bir sarılmayla silinebilecek şeylerdi. Ama biz tartışmayı kazanmayı seçtik, kardeşi kaybetmeyi değil. Ve en acısı şu: Gün gelir biri artık yoktur… O zaman geriye söylenmemiş sözler, işe yaramayan gözyaşları ve zamanında affetmemiş olmanın ağırlığı kalır. Neden olduğunu tam bilmiyorum. Ama sanırım her şey, birbirimize kardeş gibi bakmayı bırakıp eski kırgınlıkların ve hesapların içinden bakmaya başladığımız an başlıyor. Aynı çatının altında büyüdüğümüzü, aynı anne babayı paylaştığımızı, aynı hikâyenin parçası olduğumuzu unutuyoruz. Gerçek şu ki, zaman ancak izin verirsek ayırır bizi. Bunu düşündüğümde hem içim acıyor hem korkuyorum. Çünkü anıların bizi bir arada tutan tek şey olmasını istemiyorum. Hâlâ dönmek, konuşmak, eskisi gibi gülmek ve araya giren her şeyi geride bırakmak için zaman olduğuna inanmak istiyorum. Hayat bazen sert darbelerle neyin gerçekten önemli olduğunu hatırlatır. Ama keşke bunu anlamak için “çok geç” olmasını beklemesek. Keşke affetmeyi, aramayı, sarılmayı ertelemesek. Ve sen… Kardeşinle en son ne zaman konuştun? En son ne zaman “seni seviyorum” dedin? En son ne zaman “özledim” dedin? Hayat bazen bir nefes kadar kısa… Ve geriye en çok can yakan şu soru kalıyor: Neden gururun sevgiyi yenmesine izin verdik? Alıntı #keşfetteyiz #öneçıkanlar #bilgilendirme
About
Robot
API
Legal
Privacy Policy