کله په مدینه منوره کې اسلامي حکومت پیاوړی شو. د حضرت عمر فاروق (رض) او حضرت عثمان (رض) په زمانه کې، اسلامي لښکرې د فارس (ایران) له لارې د افغانستان سرحدونو ته راورسېدې. په دې وخت کې هرات، سیستان او زرنج لومړني ښارونه وو چې د اسلام پېغام ورته ورسېد. په ولسي روایاتو او تاریخي قصو کې راغلي چې د افغانانو یو مشر، قیس عبدالرشید، مدینې منورې ته لاړ. هلته یې له حضرت خالد بن ولید (رض) سره وکتل او د نبي کریم (ص) په لاس یې اسلام قبول کړ. کیسه داسې ده چې کله هغه بېرته خپل وطن (غور او سلیمان غرونو) ته راغی، خپل قوم ته یې د اسلام دعوت ورکړ او هغوی په مینه ومنلو. په اموي او عباسي دورو کې، د قتیبه بن مسلم په څېر فاتحینو د بلخ او ماوراء النهر سیمې فتح کړې. خو یوازې توره نه وه؛ له لښکرو سره یو ځای لوی عالمان، صوفیان او مبلغان هم راغلل. هغوی د خلکو په ژبه خبرې کولې او د اسلام د عدل او برابرۍ نظام یې خلکو ته وښود. هغه مهال په افغانستان کې بودیزم، زردشتي او نور مذهبونه وو، خو د اسلام سادګۍ او د "خالق او مخلوق" مستقیمې اړیکې افغانان ډېر اغېزمن کړل. د سلطان محمود غزنوي او وروسته د غوریانو په وخت کې، اسلام نه یوازې په افغانستان کې په بشپړ ډول خپور شو، بلکې له همدې ځایه هندوستان ته هم یوړل شو. په دې مرحله کې افغانستان د اسلامي نړۍ یو علمي او کلتوري مرکز وګرځېد. خو ولې افغانانو اسلام دومره ژر ومانه؟ په پخوانیو مذهبونو کې طبقاتي نظام و، خو اسلام وویل چې "عربي پر عجمي فضیلت نه لري، مګر په تقوا کې." مسلمانو سوداګرو چې کله له افغانانو سره راکړه ورکړه کوله، د هغوی رښتينولۍ او امانتدارۍ خلک د هغوی دین ته مایل کړل. افغانانو په اسلام کې د مېړانې او جهاد فلسفه خپلو خویونو ته نږدې ولیده. د افغانانو اسلام د زور پایله نه، بلکې د مبلغانواو صوفیانو د اخلاقو او د اسلام د حقانیت برکت و چې نن افغانستان د نړۍ یو له هغو هېوادونو دی چې نږدې ۱۰۰ سلنه نفوس یې مسلمان دی❤️📜 - @bandiwanashna38