حضرت شاه عبداللطيف ڀٽائيءَ ڪرار ڍنڍ عُمرَ! آءٌ اِيندَڙو پُڇان ڪوءِ، عُمرَ مِيان! وِيندَڙو پُڇان لوءِ، جِتي مارُو اَلو! پَھِي پَھنوارَنِ جو، ڪالَهہ نہ آيو ڪوءِ. مَٿي ماڙِيءَ مارُئِي، رُئاري ۽ روءِ. پَنڌان کارِئو پَھِئَڙا، ڪِينْ جو اُڀِي چوءِ: ’مِلِڪَ مارُوءَ جِي آھِيان، جورِ نہ ٿِئان جوءِ. سَھَجُ سُورِي ڀانئِيان، سُومَرا! سَندوءِ‘. وَطَنَ جَنِ وِسارِئو، حيفُ! تَنِي کي هوءِ. اُتي، عَبدُاللَّطِيْفُ چي، سَدا سانوڻ هوءِ۰ شرح استاد لغاري صاحب ٿلهہ : اي عُمر بادشاهہ ! آئون ( مارن وٽان ) اِيندڙ ڪو قاصِد پُڇان ٿِي جتي مُنهنجا مارو آلو ! مٺڙن ماروئڙن جي مُلڪ مان ۰ ڪالهہ کان وٺِي ڪو قاصِد آيو ئِي ڪو نہ آهي ۰ مارئي ويچارِي ماڙيءَ تي چڙهيو ۰ پاڻ تہ روئي ٿِي ۰ پر ٻين کي بہ رُئاري ٿِي ۰ اِيندڙ وِيندڙ مُسافرن کي روڪيو۰ ڪا عجب جهڙِي ۽ آنوکِي ڳالهہ بِيٺِي چوي ( چوي بِيٺِي ) ٫٫ ملڪيت مارُوءَ ڄام جِي آھيان ۰ آئون ٻئي ڪنهن جِي ۰ زور ۽ زبردستيءَ سان زال ھرگز ڪو نہ ٿيندي ! ،، اي سُومرا سٓردار ! تنهنجو ڏنل ھِي سُک ۽ سٓهنج ۰ آئون سُوريءَ بٓرابر ٿِي سٓمجهان ۰ حٓيفُ ۽ مٓلامت ھُجي اُنهن کي ! جيڪي پنهنجو پيارو وطن وساري ٿا ڇڏين ۰ سُهڻو شاھہ لطيف چوي ٿو تہ ٫٫ اُتي ( مُنهنجي مٺڙي مُلڪ ملير ۾ ) سدائين سانوڻ ھُجي ٿو ،، ۰ - @mr.wajidali11