@jinnmon.17: រឿង ចាំបន្តិច បើស្រឡាញ់ ភាគ27/3 មួយជីវិតដ៏មានន័យ មន្ទីរពេទ្យស្រុក ការមកសួរសុខទុក្ខJAKEរាល់ថ្ងៃរបស់Y/Nក្លាយជាទម្លាប់ នាងតែងមកទៀងពេលជានិច្ច ជាមួយនឹងអាហារដាក់ស្រាក់កាន់មកដោយផ្ទាល់ដៃ។ មិនដឹងកើតអី ពីរថ្ងៃហើយ ដែលJAKEមិនបានឃើញមុខនាង ផ្ញើរសារទៅក៏មិនចូលមើលមិនដឹងកើតអីឬអត់ ឬត្រូវអ្នកម្ខាងទៀតធ្វើបាបអីទេដឹងគ្រាន់តែគិតចិត្តបារម្ភមានចាល់ពេញទ្រូង ប្រញាប់ស្ទុះស្ទារងើបពីគ្រែទាំងនៅឈឺរបួសខ្នង បម្រុងដើរចេញពីពេទ្យទាំងបែបនេះ។ “ អេ លោកចង់ទៅណា? ” “ Bre-Va...” បានលឺសម្លេងស្រទន់នោះ សួរនាំខ្លួន JAKEញញឹមឡើងស្រស់ដល់ឡឹបភ្នែក។ គេត្រូវនាងជួយគ្រាហ៍ដេកទៅលើគ្រែវិញថ្នមៗ ទាំងភ្ជាប់ពាក្យបារម្ភ... “ គេងមួយៗ...” រាងកាយJAKEផ្តេតទៅលើខ្នើយតាម កាយវិការអ្នកម្ខាងទៀតជួយផ្តេកឱ្យ។ ខ្ទង់ច្រមុះអ្នកកម្លោះលួចឆ្មក់បញ្ឆិតៗស្រង់ក្លិនក្រអូបពីសរសៃសក់នាង លួចចងចាំក្នុងចិត្តព្រោះក្លិននាងស្រទន់ដូចផ្កាចំប៉ីដែលគេចូលចិត្ត។ ក្រោយរួចកិច្ចការBre-Vaក៏ចាប់ភ្លឹកបានថា ផ្ទៃមុខសង្ហានោះកំពុងញញឹមជាប់ សម្លឹងមកខ្លួន នៅតែចចេសបង្កប់ក្តីស្រឡាញ់ដូចដើមជាហេតុ នាងត្រូវនិយាយរឿងខ្លះឱ្យដឹងគ្នាក្នុងពេលនេះ។ គិតរួចដៃតូចក៏លូកដកកូនថង់ថ្លាមួយចេញពីហោប៉ៅសំពត់ ដាក់ទៅក្នុងដៃJAKE។ “ នៅជាចិញ្ចៀនរបស់លោក ” “ ឱ្យខ្ញុំធ្វើអី ពេលនេះវាជារបស់នាងហើយ ទុកវាទៅណាចាត់ទុកថាខ្ញុំតាំងចិត្តទិញឱ្យចុះ ” ទោះដឹងថាចិញ្ចៀននាងមិនបានបាត់ តែវាមិនល្អទេមែនទេ បើគេអាចជូនកាដូមួយឱ្យនាងបាន។ “ ខ្ញុំមិនទទួលទេ ” Bre-Va ញ៉ុកក្នុងដៃគេតែម្តង។ “ អ្វីក៏ដោយ...ឱ្យតែទាក់ទងពីខ្ញុំ វាធ្វើឱ្យនាងទើសទាល់ណាស់មែនទេ ” ក្នុងពេលឥលូវរបួសឈឺផ្សានៅលើខ្លួន ឈឺមិនស្មើនឹងទង្វើនាងធ្វើដាក់គេទេ។ “ ពួកយើងមិនត្រូវជាស្អីនឹងគ្នាទេJAKE ” “ អាHoonវាហាមនាង មិនឱ្យពាក់ព័ន្ធនឹងខ្ញុំមែនទេ? ជាមិត្តក៏មិនអាចដែរមែនទេ? ខ្ញុំព្យាយាមដាក់គម្លាតពីនាងហើយ ចាំខ្ញុំប្រាប់វាក៏បាន ដើម្បីកុំឲ្យវាកាន់តែយល់ច្រឡំជាងនេះ ” JAKE នៅតែមិនចុះចាញ់ញញឹមពន្យល់នាងមួយៗ ហើយព្យាយាមហុចចិញ្ចៀនឱ្យនាងវិញ “ យកវាទុកសិនទៅBre-Va ចាត់ទុកថា~ ” “ JAKE...ខ្ញុំចង់ឱ្យលោកយល់ពីពួកខ្ញុំ។ ខ្ញុំនិងSUNGHOONជិតរៀបការហើយ SUNGHOONគេ...គេក៏មានជំងឺប្រចាំកាយ ខ្ញុំត្រូវថែរក្សាផ្លូវចិត្តគេ ខ្ញុំមិនចង់ឱ្យទើសទាល់ចិត្តទេ ” ពីរបីថ្ងៃមុនពួកគេនិយាយគ្នាច្រើនរឿងគួរសមដែរ ជាហេតុJAKEក៏ដឹងរឿងវះកាត់របស់SUNGHOONដូចគ្នា។ “ Bre-Vaថែវា ចុះបើអត់ពីវា តើអ្នកណាថែBre-Va ” លើកនេះកែវភ្នែកJAKEចាប់ផ្តើមម៉ឺងម៉ាត់ “ Bre-Va គិតចង់បញ្ចប់ជីវិតគូត្រឹមនេះមែនទេ ” “ មួយជីវិតខ្ញុំ ខ្ញុំមិនគិតថាអាចជួបបុរសណាដូចSUNGHOONទេ...គឺដូចគេនិយាយចឹង គេប្រើពេលសឹងមួយជីវិតដើម្បីស្រលាញ់ខ្ញុំ មើលថែខ្ញុំ។ បុរសម្នាក់នោះតែងតាមចិត្តខ្ញុំគ្រប់យ៉ាង រហូតដល់ខ្ញុំក្លាយជាទម្រើសបែបនេះ ។ លោកដឹងទេមានពេលមួយ ពេលយើងកំពុងរត់លែង ខ្ញុំបានប្រទះភ្នែកនឹងឆ្មាមួយក្បាលជាប់កំប៉ុងត្រីខ ខ្ញុំយំអាណិតវាខ្លាំងណាស់ព្រោះមិនអាចជួយវាបាន ខ្ញុំបានត្រឹមតែអង្អែលពោះអង្អែលខ្នងវាតិចៗប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំគិតថាវាប្រហែលឃ្លានខ្លាំងហើយទើបជាប់មាត់លិ-ដល់ផុងក្បាលចូលដូច្នេះ ខ្ញុំអស់សង្ឃឹមបានត្រឹមតែយំ តែSUNGHOONបែររកដំណោះស្រាយជួយវាបានសម្រេច ” “...” JAKE ផ្ទៀងស្ដាប់ពាក្យនាងគ្រប់ម៉ាត់ ចិត្តចង់ដឹងបន្តដូចគ្នាថាអ្នកខាងណោះនឹងធ្វើយ៉ាងណា។ ចំណែកBre-Vaនឹកឃើញដល់រឿងនោះឡើង ក៏ស្រក់ទឹកភ្នែកដោយមិនដឹងខ្លួនមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងកាលនោះចចេសធ្វើបាបSUNGHOONខ្លាំងបំផុត។ រឿងអតីតកាល “ បង SUNGHOON...ជួយវាបន្តិចទៅ វាប្រហែលឃ្លានខ្លាំងហើយ យកអីពុះបំបែកកំប៉ុងនេះក៏បាន ធ្វើយ៉ាងម៉េចក៏បានឱ្យតែដកក្បាលវាចេញបាន ហឺម~” “ ពុះមិនកើតទេ ” “ ហឺម...ចឹងធ្វើយ៉ាងម៉េចទៅ ” នឹកឃើញដល់ពេលនោះBre-Vaក៏ញញឹមឡើងម្តងទៀតទាំងទឹកភ្នែក... “ គឺគេលូកដៃតូចៗរបស់ខ្លួនអឹបនឹងមាត់កំប៉ុងដែលមានរឹមៗមុតនោះ ដើម្បីដកក្បាលឆ្មាចេញ កុំឱ្យឆ្មារបួសតែខ្លួនគេបែរជាមុតដៃឈា-រហាម។ គេធ្វើវាព្រោះតែខ្ញុំ ព្រោះតែភាពឆោតល្ងង់របស់ខ្ញុំ ចំណែកខ្ញុំមិនធ្លាប់ធ្វើអ្វីឱ្យគេទាល់តែសោះមានតែបន្ថែមទុក្ខលើសដើម...” ដៃតូចលើកឡើងខ្ទប់ភ្នែកជិតឈឹង នឹកខ្មាសអៀនដែលត្រូវយំឱ្យអ្នកដទៃឃើញ។ “ ទុក្ខនោះគឺជាខ្ញុំមែនទេ? ” “ មែន...គឺជាលោក ” Bre-Va ឆ្លើយទាំងមិនស្ទាក់ស្ទើរ។ “ ចឹងខ្ញុំសុំទោសដែលចូលក្នុងជីវិតពួកនាង វាជាកំហុសខ្ញុំគ្រប់យ៉ាង...ខ្ញុំសុំទោសដែលចៃដន្យជួបនាងយប់នោះ ខ្ញុំសុំទោសដែល ខ្ញុំមិនអាចក្លាយជាមនុស្សប្រុសដែលនាងស្រលាញ់ ខ្ញុំសុំទោសដែលខ្ញុំមិនអាចស្លាប់ជំនួស PARK SUNGHOON បាន...នាងប្រហែលសប្បាយចិត្តជាងនេះបើសិនជាអ្នកដែលដេកស្លាប់គឺជាខ្ញុំ ” “ វាមិនមែនចឹងទេJAKE...លោកកំពុងយល់ច្រឡំហើយ” “ ខ្ញុំយល់ច្រឡំតាំងពីដើមទៅហើយ មិនមែនទើបតែ កំពុង ទេ។ ខ្ញុំយល់ច្រឡំថា ខ្ញុំអាចជំនួសកន្លែងSUNGHOONរបស់នាងបាន ” #novelkhmer📚 #pov #jake #enhypen

𝓙𝓲𝓷𝓷𝓷-ជីន 🖋️

Open In TikTok:

Region: KH

Monday 06 April 2026 07:49:43 GMT