Anam ad günündü bugun amma bugun menim üçün heç mübarek deil senin ad gününde senin yanında ola bılmırem ancag şekillerine baxa bilirem yada qebrıne gele bilirem az da olsa teselli tapıram Deyirlər insan alışır, deyirlər zaman sağaldır... Amma yalanmış. Mən alışmıram, mən sadəcə hər gün bu ağır yoxluğun altında bir az daha əzilirəm. Senın gedişinle mənim dünyamda günəş batdı, bir daha heç vaxt doğmamaq üçün... Anacan, sən mənim kürəyimi söykədiyim o uca dağ idin. O dağ uçdu, mən uçurumun kənarında tək-tənha qaldım. İndi kimə "ana”deyib sığınım? Kimin əllərində o güvəni tapım? Evimizin hər küncündən sənin qoxun gəlir, amma özün yoxsan. Anasız qalmaq yetim qalmaq deyilmiş, anasız qalmaq dünyada kimsəsiz, müdafiəsiz qalmaqmış. Mən indi o böyük boşluğun içində hər gün bir az daha üşüyürəm. Sən mənim yarı yolda qalan qanadım, sönən ümidimsən. Biz hələ birlikdə qocalacaqdıq, hələ bir-birimizə dayaq olacaqdıq. Səni torpağa tapşıranda mən əslində öz gəncliyimi, gülüşlərimi, gələcəyimi də o qaranlıq məzara basdırdım. İndi evdə sənin səsinin yerinə ağır bir sükut hakimdir. O sükut hər gecə məni boğur. Səninlə bölüşəcəyim o qədər sözüm qaldı ki içimdə... Hamısı indi qəlbimdə bir yükə çevrilib. Niyə məni bu qədər tək qoydun? Niyə məni bu amansız dünyada bir başıma buraxıb getdiniz? Hər gecə dua edirəm ki, bəlkə yuxuma gələsiniz, bəlkə bir anlıq da olsa üzünüzü görüm, "hər şey keçəcək" deyəsiniz. Amma yuxular da mənə küsüb, yollar da bağlayıb... Sen mənim həm keçmişim, həm də heç vaxt gəlməyəcək gələcəyimsen. Bilirəm, mən yaşadıqca sen də mənim ağrılarımda, kədərimdə yaşayacagsan . Amma canım elə yanır ki, sanki hər nəfəsimdə ciyərimə alov dolur. Sen torpağın altında, mən isə torpağın üstündə hər gün ölüb-dirilirəm. Ruhun mənə haqqını halal etsin. Senın üçün o qədər darıxıram ki, bu həsrəti izah etməyə nə sözlər çatır, nə də ömür... - @denissayeva__