@jd1.tr: İronik bir dil kullanılarak ifade edilen bu yaklaşım, ayrılık sonrası bireyin içine düştüğü ruminatif düşünce döngüsünü ortaya koyar. Kişinin kendini geçmişe sabitlemesi, kaybı abartılı ve kesin yargılarla yorumlamasına (“tek şansımı kaybettim” gibi) yol açar ve bu da bilişsel çarpıtmaları güçlendirerek duygusal iyileşme sürecini geciktirir. Psikolojik açıdan sağlıklı olan, yaşanan kaybı kişisel yetersizlikle özdeşleştirmek yerine olduğu gibi kabul edebilmek ve dikkati yeniden şimdiye yönlendirmektir. Geçmişte takılı kalmak işlevselliği azaltırken, bireyin kendi yaşamına yönelmesi uyum sağlama ve iyileşmenin temelini oluşturur.