@lisasamanthaa: En eerlijk? IK VOEL MIJ TOP. Het moeilijkste was trouwens niet eens het stoppen. Het moeilijkste was de sociale druk die eraan vastzit. “Doe toch gewoon mee.” “Eentje kan toch geen kwaad?” “Ben je zwanger of zo?” Ik ben het er gewoon niet mee eens dat er zoveel druk bestaat rondom iets wat je drinkt. Of juist niet drinkt. Dat je jezelf moet verdedigen voor een keuze die alleen jouw lichaam raakt. Want wat ik in dat jaar heb teruggekregen? Dat had ik nooit verwacht. Betere slaap. Meer energie. Geen verloren weekenden meer. Mijn huid frisser dan ooit. Scherper in mijn hoofd, rustiger in mijn hart. Ik reageer niet meer vanuit prikkelbaarheid maar vanuit keuze. En ongemerkt heb ik ook nog eens zeeën van tijd en geld bespaard op iets wat me toch niets gaf. Maar het allergrootste? Ik ontdekte dat ik geen ‘vloeibare moed’ nodig heb om mezelf te zijn. Dingen opgeven voelt niet meer als falen. Het voelt als kracht. De kracht om te weten wanneer iets zijn beste tijd heeft gehad of gewoon niet meer bij je past. Vroeger klamde ik me vast aan dingen die niet meer werkten. Wanhopig om het “te laten slagen.” Maar het enige wat dat ooit deed, was mijn ongemak verlengen. Toen ik leerde dat ik nee kon zeggen tegen iets waarvan ik dacht dat ik het nooit achter me zou kunnen laten, werd ik automatisch sterker op elk ander vlak van mijn leven. Dat had ik op dat moment niet eens door. Ik vond mijn kracht door nee te zeggen. Hopelijk jij ook xx