@nurai🐆 ❤️💋 Келіншегіммен таныстығым жайлы жазған өлеңім! Бұл тіршілік жүріп жатып бір жүйекте, Тұмауым маза бермей сыр сүйекке, Жұмысымның жанынан емін тауып, Мен солай ғашық болдым қыркүйекте. Былай болды ол кезде түскі уақыт, Тамаққада әйтеуір түсті уақыт, Қандай тамақ ішесіз ағай деді Соның өзі мен үшін күшті бақыт. Жылы сөзі төгіліп таңдайына, Қалды солай ауырған жан жайына, Ұйқысыз күндерімде айтар едім Құдай мені жазсын деп маңдайына. 4)Күнде көру әдетке айналғандай, Өмірімде сол жанға байланғандай, Шыдай алмай алдына келген күні Сөйлей алмай тілімнің байланғаны ай! Өзгелерден мен өзін дара санап, Қиялыммен әйтеуір жарасам ақ. Амал тауып алар ем көру үшін, Қуанар ем өзімді бала санап. Көздері баурап алып қыз баланың, Жүрегімнің түсінбей сыздағанын, Басқа біреу күлсе егер оған қарап, Өзімнің аруымдай қызғанамын. Уақыт өтіп есімде қазан айдың, Айта алмаймын не оған жазамаймын, Дедімдағы желісін алып алдым. Бірақ сұрақ мені енді мазалайтын. Барып оған сұрауға ұялдымба, Кезікседе айтеуір жиі алдымда, Ұнатқаны бармекен енді ойлан, Мазаны алып тұрғаны ай қиялдыңда. Тікелей айта алмай өзіне тек, Мән берсе екен деймін сөзіме тек, Заметкиге әйтеуір түртіп қойдым, Теңеу таппай жатырмын көзіне деп. Солай-солай күн өтіп араластық, Бірақ маған мән беріп қарамас түк, Ал мен болсам амалын іздеп жүрмін, Іздеп жүріп бір жолға шала бастық. Қуантуға тырысып тәттілермен, Ол сезімде тәттіғой тәттілерден. Осы сөзді өлеңге қосам дедім, Есте сақтап қалыппын сәтті бірден. Күні түні бір сәтті күтетін ем, Шығып жатса болды енді үдесінен, Кездесуге шақырып айтам дедім, Сезімімді жасырмай тікесінен. Сәті түсіп жеттім деп жалғызыма, Сезімімді қосып мен алғысыма, Бар ойымды жинақтап сүйем дедім, Қарашаның онының алтысына. Алла маған сезімді сезіндірген, Ұмытпаймын ойланған кезін бірден, “Иә “-деді мен бірақ шақ қап тұрмын Қанат байлап ұшуға сезімдерден. Күннен күнге ашылып махаббатым, Қазір менің “Жүрегім”лақап атым. Өмірімді қабыл ал саған жазған, “Құдай бере салған “деп аталатын! Міне қазір қазанның күзі түскен, Уақыт жүріп келеді ізімізден, Бұл өлеңнің жалғасы жазылуда, Бірнеше айлар өтіп, күзімізбен. Мен неліктен сүйемін қарашаны, Он алтысы келеді қарашы әні, “Иә “деген бір жылы естіледі, Жылы сөзің өзіңе жарасады. Екі мың жиырма төрттің кезеңінде, Қайта жүрсем бақытты сеземінбе? Бір жыл деген тым жылдам өтті мекен, Жиырма беске беріпті кезегінде. Құдайым ғашық етіп қара қызға, Қол ұстасып бақытқа барамызба? Бір жыл деген ғасырға татитындай, Нелер келіп,не кетті арамызға. Сатып ала алады бақытты кім? Мен сенімен біргемін,бақыттымын. Жылдам жүрген уақытта өтпейтіндей, Сағынышпен қызарып атыпты күн! Жүрегің ем мен сенің ақының ем, Сырласатын менімен жақыным ең, Күніменен болсақта байланыста, Сағындырып қинайтын тағы үнімен! Сен дегенде көмейден жыр ағады, Ғашық жанның осығой сұрағаны, Жаны нәзік қолыңнан қысып ұстап, Тойхананың төрінде тұрам әлі. Ешкім оған сенбесін,мен сенемін, Сен мен үшін жаралдың ең сенерім, Ата-ананың батасын алып тұрып, Деймін әлі ,міне осы женшелерің. Нұралы Нұрбол Сені маған құдай берген❤️ 04.01.2025жыл 18:52 Толыққанды өлең! - @nuralynurbol