•Mamedova• :
Nətər olsa heç kim görməz deyə düşünülən bir sevgiydi bu. Nə sabahı düşündüm, nə də başıma nə gələr deyə ölçüb-bişdim. Qəlbimdə nə varsa, qorxmadan sənin qabağına qoydum. Özümü gizlətmədim, azaltmadım, olduğum kimi gəldim. Sevmək budursa, mən səni tam belə sevdim.
Bəlkə səhvlərim oldu, amma saxta olmadım. Rol oynamadım, yarım sevmədim, qaçmadım. Bəzən sözlərim sənə çatmadı. Bəzən susdum. Amma bil ki, susduğum hər anın içində belə sən varyidin.Sənə alışmaq asan oldu; çünki qəlbim səni heç vaxt yad hiss eləmədi . Amma səndən vaz keçmək… bax bu, insanın çiyinlərinə dünyanın ən ağır yükünü götürməsi kimidir.İndi bu cümlələri yazarkən içimdə böyük bir boşluq var. Nə qoysam dolmur, nə əlavə etsəm yetmir. Səsini qoysam belə bes eləmez, xatirələrini qoysam daşar bu boşluq. İnsan ən çox öyrəşdiyi yoxluqla sınanırmış — bunu səndən sonra öyrəndim.Bəlkə səni natamam sevdim, bəlkə yanlış zamanda, bəlkə də həddindən artıq dərindən… Amma səni sevdiyim üçün heç vaxt peşman olmadım. Gözlərim dolursa, səbəbi peşmanlıq deyil. Ürəm ağrıyır, bəli, çox ağrıyır… amma bu ağrı, həqiqi bir şeyə toxunduğumun sübutu kimidir.Zaman keçəcək, bilirəm. Günlər axacaq, həyat məndən güclü olmağımı istəyəcək. Mən də davam edəcəyəm. Amma içimdə səndən qalan bir yer həmişə yarım qalacaq. Bəzi mahnılar yarımçıq bitəcək, bəzi gecələr uzun sürəcək. İnsanların içində dayanıb birdən-birə özümü tək hiss edəcəyəm, çünki insan ən çox sevdiyi insanın yoxluğunda tənha qalır.Sənə deyə bilmədiyim cümlələr var. Dilimin ucunda qalıb geri qayıdan, “indi vaxtı deyil” dediyim sözlər… Bəlkə desəydim, heç nə dəyişməyəcəkdi. Bəlkə də hər şey. Amma artıq ehtimalların belə can yandırmadığı bir nöqtədəyik. İndi gedirəm. Arxamda yarım qalmış cümlələr, deyilməmiş sözlər, gecələrə sığmayan düşüncələr buraxıram. Bəlkə bir gün adımı eşidəndə qəlbində yüngül bir sızı olar, bəlkə də heç olmaz… Amma bil ki, sən mənim içimdə həmişə bir “kaş ki” olaraq qalacaqsan.
Bu bir vida… Səssiz, yorğun və gözləri bir az yaşlı bir vida…
2026-05-03 23:01:53