@dyit88285qn9: #اثاث_فاخر

فخامة  الخليج للأثاث
فخامة الخليج للأثاث
Open In TikTok:
Region: SA
Thursday 23 April 2026 20:11:00 GMT
3067
44
1
19

Music

Download

Comments

m0iip12
النداوي. :
بكمً
2026-04-29 19:45:36
0
To see more videos from user @dyit88285qn9, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

مجنون شاه؛ عارفی از ده افغانان کابل مجنون‌شاه از جمله مشایخ نامدار سده سیزدهم هجری قمری بود که سال‌ها در ده افغانان کابل به ارشاد و تربیت طالبان راه حق پرداخت و پس از وفاتش، آرامگاهش به یکی از زیارتگاه‌های کابل بدل شد. سید فخرالدین، مشهور به مجنون شاه، فرزند حاجی سید هاشم شاه بود. بنا بر منابع، در سال ۱۲۴۲ یا ۱۲۴۷ هجری قمری در ده افغانان کابل چشم به جهان گشود. پدرش از مریدان شاه نیاز بود و در طریقت‌های قادریه و چشتیه جایگاه معنوی داشت. مجنون شاه از کودکی در محیطی آکنده از عرفان و معنویت پرورش یافت و آموزش‌های دینی و ادبی را نزد عالمان زمان فرا گرفت. گفته‌اند که در دوران کودکی، رفتارها و حالات خاصی از او مشاهده می‌شد که رنگ و بوی جذبه و شور عرفانی داشت. پدرش به همین سبب او را «مجنون شاه» خطاب کرد و این لقب تا پایان عمر همراهش ماند. وی بعدها در اشعار خود نیز «مجنون» را به عنوان تخلص برگزید. مجنون شاه پس از درگذشت پدر، در حدود بیست سالگی بر مسند ارشاد نشست و نزدیک به چهل‌وسه سال به تعلیم و تربیت مریدان و سالکان طریقت پرداخت. خانقاه او در ده افغانان از مراکز مهم تصوف آن روزگار به شمار می‌رفت و شمار زیادی از طالبان معرفت از محضرش بهره می‌بردند. در کنار فعالیت‌های عرفانی، مجنون شاه شاعری توانا نیز بود. مهم‌ترین اثر او دیوانی به نام «بوستان خیال» است که مجموعه‌ای از غزلیات، مخمسات، ترجیعات و قطعات صوفیانه را در بر می‌گیرد. این اثر بعدها به اهتمام شیخ الهی‌بخش و به اشاره بلبل شاه، از سجادگان این خاندان، در لاهور به چاپ رسید. افزون بر آن، آثاری چون «عین‌الشق»، «ظهورالوحدت»، «فقرنامه» و مجموعه‌ای از اشعار و قطعات تاریخی نیز از او به یادگار مانده است. مجنون شاه در هشتم ربیع‌الاول سال ۱۳۰۵ هجری قمری دار فانی را وداع گفت و در محوطه شرقی خانقاه خود به خاک سپرده شد. آرامگاه او که امروزه به نام زیارت مجنون شاه شناخته می‌شود، در غرب محوطه پیشین وزارت امور خارجه و در جوار صدارت عظمی سابق کابل موقعیت دارد. بامهر سروش مهرنوش نیکزاد
مجنون شاه؛ عارفی از ده افغانان کابل مجنون‌شاه از جمله مشایخ نامدار سده سیزدهم هجری قمری بود که سال‌ها در ده افغانان کابل به ارشاد و تربیت طالبان راه حق پرداخت و پس از وفاتش، آرامگاهش به یکی از زیارتگاه‌های کابل بدل شد. سید فخرالدین، مشهور به مجنون شاه، فرزند حاجی سید هاشم شاه بود. بنا بر منابع، در سال ۱۲۴۲ یا ۱۲۴۷ هجری قمری در ده افغانان کابل چشم به جهان گشود. پدرش از مریدان شاه نیاز بود و در طریقت‌های قادریه و چشتیه جایگاه معنوی داشت. مجنون شاه از کودکی در محیطی آکنده از عرفان و معنویت پرورش یافت و آموزش‌های دینی و ادبی را نزد عالمان زمان فرا گرفت. گفته‌اند که در دوران کودکی، رفتارها و حالات خاصی از او مشاهده می‌شد که رنگ و بوی جذبه و شور عرفانی داشت. پدرش به همین سبب او را «مجنون شاه» خطاب کرد و این لقب تا پایان عمر همراهش ماند. وی بعدها در اشعار خود نیز «مجنون» را به عنوان تخلص برگزید. مجنون شاه پس از درگذشت پدر، در حدود بیست سالگی بر مسند ارشاد نشست و نزدیک به چهل‌وسه سال به تعلیم و تربیت مریدان و سالکان طریقت پرداخت. خانقاه او در ده افغانان از مراکز مهم تصوف آن روزگار به شمار می‌رفت و شمار زیادی از طالبان معرفت از محضرش بهره می‌بردند. در کنار فعالیت‌های عرفانی، مجنون شاه شاعری توانا نیز بود. مهم‌ترین اثر او دیوانی به نام «بوستان خیال» است که مجموعه‌ای از غزلیات، مخمسات، ترجیعات و قطعات صوفیانه را در بر می‌گیرد. این اثر بعدها به اهتمام شیخ الهی‌بخش و به اشاره بلبل شاه، از سجادگان این خاندان، در لاهور به چاپ رسید. افزون بر آن، آثاری چون «عین‌الشق»، «ظهورالوحدت»، «فقرنامه» و مجموعه‌ای از اشعار و قطعات تاریخی نیز از او به یادگار مانده است. مجنون شاه در هشتم ربیع‌الاول سال ۱۳۰۵ هجری قمری دار فانی را وداع گفت و در محوطه شرقی خانقاه خود به خاک سپرده شد. آرامگاه او که امروزه به نام زیارت مجنون شاه شناخته می‌شود، در غرب محوطه پیشین وزارت امور خارجه و در جوار صدارت عظمی سابق کابل موقعیت دارد. بامهر سروش مهرنوش نیکزاد

About