1. Home
  2. Detail

@oconselheirovip1: @fabioteruel Mesmo quando parece demorar, Deus nunca falha e sempre chega na hora certa, amém. #fabioteruelfy #oracao

O Conselheiro
O Conselheiro
Open In TikTok:
Region: BR
Sunday 26 April 2026 23:05:00 GMT
237
26
3
0

Music

Download

No Watermark .mp4 (26.09MB) No Watermark(HD) .mp4 (26.09MB) Watermark .mp4 (55.68MB) Music .mp3

Comments

roseli.justino45
Roseli Justino :
Deus já está me tirando do deserto
2026-04-26 23:54:19
1
jorginaaparecida226
Jorgina Aparecida :
eu creio e tomo posse da minha vitória amém 🙏🙏🙏
2026-04-26 23:48:57
1
user119982235197
Rosa 🌹🩷 Arnaldo :
Amém
2026-04-27 00:01:20
1
To see more videos from user @oconselheirovip1, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos
me🤝risking being run over for a tiktok
me🤝risking being run over for a tiktok
it was so intense #mieaya #lovebeyonddreams #thaigl #wlw #fyp @ayaorapan @13% energy
it was so intense #mieaya #lovebeyonddreams #thaigl #wlw #fyp @ayaorapan @13% energy
أرح سمعك وقلبك 😴🎧❤️‍🩹#إسلام_صبحي #قران_كريم #quran_alkarim #quran #fypシ
أرح سمعك وقلبك 😴🎧❤️‍🩹#إسلام_صبحي #قران_كريم #quran_alkarim #quran #fypシ
GEÇMİŞTEN KÜÇÜK ANILAR BE HATIRALAR... უბრალო მოგონებები წარსულისა და აწმყოს კავშირი ავტორი: მურაზ ნაგიევი (მურათ კავკასიელი) როცა ბავშვობის წლებში უკან ვბრუნდები, ყოველთვის მახსენდება ერთი უცნაური რამ: როგორ ცდილობდა ჩემი გონება სამყაროს გააზრებას მაშინაც კი, როცა მისი ნახევარი ჯერ არც დამენახა. ხშირად ვუყურებდი ადამიანებს მეგობრებს, მეზობლებს, უფროსებს და ვაკვირდებოდი, როგორ ცდილობდნენ საკუთარი სიმართლეების დაცვას. ზოგჯერ ხმამაღლა, ზოგჯერ ჩუმად. მაშინვე მივხვდი, რომ სიმართლე ყოველთვის ხმაურში არ ჩანს; ხშირად ის სწორედ სიჩუმეშია დამალული. ამ ბავშვურ დაკვირვებებს დღესაც თან მივყვები. მაშინ ეს იყო უბრალო ცნობისმოყვარეობა, დღეს კი ჩემი პროფესიული და ცხოვრებისეული გზა გახდა ანალიზი, კვლევა, დაკვირვება, და იმ ყველაფრის გადმოცემა, რასაც ადამიანი თვალით ვერ ხედავს, მაგრამ გონებითა და გულით გრძნობს. წარსულში პატრიოტიზმი ჩემთვის მხოლოდ სიტყვა იყო, რომელსაც უფროსები გამოიყენებდნენ. დროთა განმავლობაში კი მივხვდი, რომ პატრიოტიზმი არის ყველაზე დიდი პასუხისმგებლობა არა ხმამაღალი ლოზუნგი, არამედ ჩუმი, ნამდვილი მსახურება. როცა სამშობლო გტკივა, ისე თითქოს საკუთარი ხელი გტკივა მაშინ იწყება ნამდვილი ერთობა. მეგობრობაც ასე მივხვდი: ბავშვობაში უბრალო თამაში იყო, დღეს კი არის ერთ-ერთი ყველაზე ღრმა ძალა, რომელიც ადამიანს ამყარებს. ვისაც შენთან ერთად ტვირთის ტარება შეუძლია, ის არის შენი ხალხი არა სისხლით, არამედ სულით. გლობალური კონფლიქტები ბავშვობაში ჩემთვის შორეული ამბები იყო, როგორც ცუდი ზღაპრები. მაგრამ როცა დიდი გავხდი, მივხვდი, რომ ეს ამბები ჩვენზე ბევრად ახლოა. ისინი იწყება მაშინ, როცა სიმართლე იკარგება და ადამიანებს ერთმანეთი აღარ ესმით. ამიტომ დღეს ჩემი საქმე იქნება ეს ტექსტი, ვიდეო, კვლევა თუ საუბარი ყოველთვის მიმართულია ძალადობის, ტერორიზმის და უსამართლობის წინააღმდეგ. მინდა, რომ ხალხს დავანახო: ყოველი კონფლიქტის უკან დგას რაღაც, რაც შეიძლება ადრე გამოგვეხსნა და თავიდან აგვერიდებინა. ხელოვნება და სიტყვა ჩემს ცხოვრებაში მაშინ შემოვიდა, როცა პირველად ვიგრძენი, რომ ემოციებს მხოლოდ გულში დამალვა არ შეიძლება. ხელოვნება არის გზა, რომლითაც ადამიანი საკუთარ ტკივილს, სიხარულს და აზრებს ისეთ ფორმაში გადმოსცემს, რომელსაც სხვა ადამიანების გულებიც იგრძნობენ. ამიტომ დღეს მუსიკა, ვიდეოები, ტექსტები ეს ყველაფერი ჩემთვის უკვე არა მარტო ჰობია, არამედ პროფესია, ხიდი ადამიანებს შორის. ისტორია და ფილოსოფია კი სულს მაძლიერებს. როცა ისტორიას ვსწავლობ, თითქოს პარალელურ სამყაროში გადავდივარ, სადაც ადამიანებმა უკვე გაიარეს ის, რაც ჩვენ წინ გვაქვს. მათი შეცდომები და გამარჯვებები გზებია, რომელთა შეხედვაც აუცილებელია, თორემ ვიმეორებთ იმავე წრებივ მოძრაობას. დღეს, როცა აწმყოს ვუყურებ, ვხედავ, როგორ უკავშირდება ყველაფერი ჩემს წარსულს: ბავშვობის დაკვირვებები გადაიქცა ანალიზის უნარად; უბრალო კითხვები გადაიქცა კვლევად; თამაშში ნაპოვნი მეგობრობა ადამიანების ერთობის სურვილად; პატრიოტიზმის სიტყვა — მოქალაქეობრივ პასუხისმგებლობად; სამყაროს მიმართ ცნობისწყვარურება პროფესიულ საქმიანობად. ჩემი გზა არც იდეალური ყოფილა და არც დასრულებულია. მაგრამ ერთი რამ ვიცი: სადაც უნდა ვიდგე, რასაც უნდა ვაკეთებდე ყოველთვის შევეცდები ვიყო იქ, სადაც სიმართლე დაცვას საჭიროებს, სადაც ერთობა ღირსებას აძლიერებს, და სადაც ადამიანს შეუძლია მშვიდობისკენ ნაბიჯი გადადგას. ეს არის ჩემი გზა, წარსულიდან აწმყოში გადმოტანილი და მომავალისკენ მიმართული.
GEÇMİŞTEN KÜÇÜK ANILAR BE HATIRALAR... უბრალო მოგონებები წარსულისა და აწმყოს კავშირი ავტორი: მურაზ ნაგიევი (მურათ კავკასიელი) როცა ბავშვობის წლებში უკან ვბრუნდები, ყოველთვის მახსენდება ერთი უცნაური რამ: როგორ ცდილობდა ჩემი გონება სამყაროს გააზრებას მაშინაც კი, როცა მისი ნახევარი ჯერ არც დამენახა. ხშირად ვუყურებდი ადამიანებს მეგობრებს, მეზობლებს, უფროსებს და ვაკვირდებოდი, როგორ ცდილობდნენ საკუთარი სიმართლეების დაცვას. ზოგჯერ ხმამაღლა, ზოგჯერ ჩუმად. მაშინვე მივხვდი, რომ სიმართლე ყოველთვის ხმაურში არ ჩანს; ხშირად ის სწორედ სიჩუმეშია დამალული. ამ ბავშვურ დაკვირვებებს დღესაც თან მივყვები. მაშინ ეს იყო უბრალო ცნობისმოყვარეობა, დღეს კი ჩემი პროფესიული და ცხოვრებისეული გზა გახდა ანალიზი, კვლევა, დაკვირვება, და იმ ყველაფრის გადმოცემა, რასაც ადამიანი თვალით ვერ ხედავს, მაგრამ გონებითა და გულით გრძნობს. წარსულში პატრიოტიზმი ჩემთვის მხოლოდ სიტყვა იყო, რომელსაც უფროსები გამოიყენებდნენ. დროთა განმავლობაში კი მივხვდი, რომ პატრიოტიზმი არის ყველაზე დიდი პასუხისმგებლობა არა ხმამაღალი ლოზუნგი, არამედ ჩუმი, ნამდვილი მსახურება. როცა სამშობლო გტკივა, ისე თითქოს საკუთარი ხელი გტკივა მაშინ იწყება ნამდვილი ერთობა. მეგობრობაც ასე მივხვდი: ბავშვობაში უბრალო თამაში იყო, დღეს კი არის ერთ-ერთი ყველაზე ღრმა ძალა, რომელიც ადამიანს ამყარებს. ვისაც შენთან ერთად ტვირთის ტარება შეუძლია, ის არის შენი ხალხი არა სისხლით, არამედ სულით. გლობალური კონფლიქტები ბავშვობაში ჩემთვის შორეული ამბები იყო, როგორც ცუდი ზღაპრები. მაგრამ როცა დიდი გავხდი, მივხვდი, რომ ეს ამბები ჩვენზე ბევრად ახლოა. ისინი იწყება მაშინ, როცა სიმართლე იკარგება და ადამიანებს ერთმანეთი აღარ ესმით. ამიტომ დღეს ჩემი საქმე იქნება ეს ტექსტი, ვიდეო, კვლევა თუ საუბარი ყოველთვის მიმართულია ძალადობის, ტერორიზმის და უსამართლობის წინააღმდეგ. მინდა, რომ ხალხს დავანახო: ყოველი კონფლიქტის უკან დგას რაღაც, რაც შეიძლება ადრე გამოგვეხსნა და თავიდან აგვერიდებინა. ხელოვნება და სიტყვა ჩემს ცხოვრებაში მაშინ შემოვიდა, როცა პირველად ვიგრძენი, რომ ემოციებს მხოლოდ გულში დამალვა არ შეიძლება. ხელოვნება არის გზა, რომლითაც ადამიანი საკუთარ ტკივილს, სიხარულს და აზრებს ისეთ ფორმაში გადმოსცემს, რომელსაც სხვა ადამიანების გულებიც იგრძნობენ. ამიტომ დღეს მუსიკა, ვიდეოები, ტექსტები ეს ყველაფერი ჩემთვის უკვე არა მარტო ჰობია, არამედ პროფესია, ხიდი ადამიანებს შორის. ისტორია და ფილოსოფია კი სულს მაძლიერებს. როცა ისტორიას ვსწავლობ, თითქოს პარალელურ სამყაროში გადავდივარ, სადაც ადამიანებმა უკვე გაიარეს ის, რაც ჩვენ წინ გვაქვს. მათი შეცდომები და გამარჯვებები გზებია, რომელთა შეხედვაც აუცილებელია, თორემ ვიმეორებთ იმავე წრებივ მოძრაობას. დღეს, როცა აწმყოს ვუყურებ, ვხედავ, როგორ უკავშირდება ყველაფერი ჩემს წარსულს: ბავშვობის დაკვირვებები გადაიქცა ანალიზის უნარად; უბრალო კითხვები გადაიქცა კვლევად; თამაშში ნაპოვნი მეგობრობა ადამიანების ერთობის სურვილად; პატრიოტიზმის სიტყვა — მოქალაქეობრივ პასუხისმგებლობად; სამყაროს მიმართ ცნობისწყვარურება პროფესიულ საქმიანობად. ჩემი გზა არც იდეალური ყოფილა და არც დასრულებულია. მაგრამ ერთი რამ ვიცი: სადაც უნდა ვიდგე, რასაც უნდა ვაკეთებდე ყოველთვის შევეცდები ვიყო იქ, სადაც სიმართლე დაცვას საჭიროებს, სადაც ერთობა ღირსებას აძლიერებს, და სადაც ადამიანს შეუძლია მშვიდობისკენ ნაბიჯი გადადგას. ეს არის ჩემი გზა, წარსულიდან აწმყოში გადმოტანილი და მომავალისკენ მიმართული.
kire vhai tui ato kipta>>😒🔪 . . . #fypシ゚ #foryouplz #tiktok?bangladesh #unfreezemyacount #creatorsearchinsight
kire vhai tui ato kipta>>😒🔪 . . . #fypシ゚ #foryouplz #tiktok?bangladesh #unfreezemyacount #creatorsearchinsight

About

Legal