Noloshu mar walba ma aha meel siman. Waxaa jira marar aad keligaa socoto, daal iyo culays ku saaran, adigoo dareemaya in talaabo kasta ay adkaanayso. Laakiin xaqiiqadu waxay tahay in qof walba uu mar uun ku jiro meel uu u baahan yahay gacan lagu qabto. Taasi waa meesha ay ka dhalato qiimaha bani’aadantinimada—inaad noqoto qofka gacanta fidinaya, halkii aad noqon lahayd kan indhaha ka laabanaya. Waligaa ha ilaawin qofkii ku garab istaagay marka aad hoos joogtay. Qofkaas ma ahayn mid kaliya ku caawiyay, balse wuxuu kuu muujiyay in wali ay jirto rajo iyo dad qalbi wanaagsan leh. Dadka noocaas ah waa kuwa dhisa kalsoonida, kuwa kaa dhigaya inaad mar kale istaagto, kuwa ku xasuusiya in guushu aysan ka iman keligaa, balse ay tahay safar ay dad kale kula wadaagaan. Sidoo kale, noloshu waxay ku baraysaa cashar kale oo muhiim ah: qof kasta oo ku caawiya ma aha mid joogto ahaan kuu sii jiri doona. Qaar waa imtixaan, qaar waa xusuus, qaarna waa cashar. Sidaas darteed, marka aad hesho qof daacad ah oo dhab kuu garab istaaga, qadari oo ha fududaysan. Qalbiga bani’aadamka waa jilicsan yahay, waxaana sahlan in la dhaawaco, laakiin mararka qaar way adag tahay in dib loo helo. Marka aad adigu awood yeelato, ha ka labalabeyn inaad noqoto qofka gacan fidinaya. Ha sugin mahadnaq, hana ka filan abaal marin. Samafalka dhabta ah wuxuu ka yimaadaa qalbi nadiif ah oo aan shuruud lahayn. Waxaa laga yaabaa qofka aad maanta caawiso inuu berri noqdo mid dadka kale iftiimiya—sidaas ayaana dunidu u noqotaa meel ka wanaagsan. Ugu dambeyn, xusuusnow: qiimahaaga ma aha inta aad keligaa gaarto, balse waa inta qof ee aad kor u qaaddo inta aad socoto. Gacanta aad fidiso maanta, waxay noqon kartaa badbaado qof kale. Taasina waa geesinimo dhab ah. - @cosoble0