ဒီနေ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကပြောတယ် “ခုခေတ်မှာ ကော်ဖီဆိုင်က ဝန်ထမ်းတောင် လစာ၃သိန်းရတယ်တဲ့” အ့လိုကြားရင် ကိုယ်ကလဲ မပြောရမနေနိုင်ပြန်ဘူး “မတူဘူးလေ သူငယ်ချင်းရဲ့ သူတို့က တစ်နေ့မှာ အနဲဆုံး ၁၀နာရီနီးပါး အလုပ်လုပ်ရတယ် “ “ငါတို့အလုပ်ချိန်က ၆နာရီနီးပါးပဲရှိတာ တခြားချိန်မှာ တခြားစီးပွါးရေးလုပ်မလား စာလေ့လာမလား အကုန်ရတယ်လေ” ဆိုင်ဝန်ထမ်းက “သူတို့ဆိုင်ထဲဝင်လာတဲ့ customer ကို မင်္ဂလာပါ ဘာများသုံးဆောင်ပါမလဲလို့ ရိုရိုသေသေမေးကြရတယ် သူတို့အတွက်က customer is always right လေ” “ငါတို့က စာသင်ခန်းထဲဝင်တာနဲ့ ကလေးတွေက တရိုတသေနဲ့ မက်တပ်ရပ်လက်ပိုက်ပြီး “မင်္ဂလာပါ ဆရာမ”လို့နှုတ်ဆက်ခံရတာလေ ငါတို့နဲ့တွေ့တဲ့အခါ ခေါင်းငုံလက်ပိုက်ပြီး သွားကြပြီး ငါတို့နဲ့စကားပြောတဲ့အခါ သူတို့လေးတွေ ယဉ်ကျေးကြရတယ်လေ” ဆိုင်ဝန်ထမ်းက “တာဝန်ချိန်ပြီးတဲ့အခါ အပြင်လောကမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲလေ” “ငါတို့တာဝန်ချိန်ပြင်ပမှာတောင် ငါတို့အဖိုးအရွယ် အဖေအရွယ် အမေအရွယ်တွေကစ ရိုင်းပြတဲ့အပြုအမူနဲ့ မဆက်ဆံဘူး ပွဲတစ်ခုခုရှိရင်တောင် အိမ်ဦးခန်းကို တစ်ခန်းတစ်နားရောက်ကြရတယ်” ဒါကြောင့် လစာတစ်ခုထဲကြောင့်တော့ ကိုယ့်အလုပ်ကလေးကို အထင်မသေးလိုက်ပါနဲ့ ငွေနဲ့ဝယ်မရတဲ့ ပီတိတွေ ဒီအလုပ်မှာ အများကြီးရပါတယ်လို့ ကိုယ်လဲ တရားချခဲ့လိုက်တယ် ဆရာမပုညခင်ရဲ့ “မင်္ဂလာပါ ဆရာမ”ဆိုတဲ့စာအုပ်လေးကို ဖတ်ပြီးနောက် ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ အ့လိုအတွေးတွေ အကုန်ပျောက်သွားတော့တာပဲ ဆရာ/မလောင်းတို့အနေနဲ့လည်း အ့လိုအတွေးမျိုးဝင်လာရင် ဒီစာအုပ်လေးကို ဖတ်ကြည့်ဖို့အကြံပေးချင်ပါတယ်🤍#fypシ - @theingimyo206