@chanukasadshort: දිනක් භික්ෂූන් වහන්සේලා පිරිසක් දේවදත්ත තෙරුන් මේ වන විට ඉපදී ඇත්තේ කොහේද? කෙසේ දුක් විඳිනවාද? යන්න භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන් විමසීමක් සිදුකරන්නට යෙදුනා. එවිට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ දේශනා කලා. අවීචී මහා නිරයේ දේවදත්ත තෙරුන් වෙනුවෙන්ම වෙන්වූ වෙනම කොටසක යොදුන් 100ක් පමණ උස නිරිසතෙක් ලෙස ඉපදී මහා ගින්නකින් දැවෙමින් මේ මොහොතෙත් දුක් විදීමින් සිටිනවා. ඒ කෙසේද යත් , යකඩ පොලවක කකුලේ වලලුකර මට්ටමට එනතුරු එරී තිබෙනවා. හිසේ ඇස් මට්ටම දක්වා යකඩ ආවරණයකින් හිස ගිලී තිබෙනවා.එම යකඩ ආවරණයෙන් මතුවූ ගිණිගත් මහා යකඩ උලක් හිස් මුදුන පසාරු කරගෙන ශරීරය ඇතුලට ගොස් අධෝමාර්ගයෙන් පිටවී යකඩ පොලවට ගිලී තිබෙනවා. ඒවගේම අත් දෙක දෙපසට දිගුකරගෙන සිටින අතර දකුණු ඇලයෙන් එවැනිම වූ විශාල යකඩ කඳක් දකුණු ඇලයෙන් ඇතුල්වී වම් ඇලය පසාරු කරගෙන නිරයේ ඊළඟ බිත්තිය දක්වා ගමන් කර තිබෙනවා. ශරීරයේ ඉදිරිපසින් ඇනුණ තවත් විශාල යකඩ කඳක් ශරීරයේ පිටුපසින් මතුවී අනෙක් පස බිත්තියේ ඇනී තිබෙනවා. ඒ නිසා කොහෙටවත් හෙල්ලීමටවත් පෙරලීමටවත් අවස්ථාවක් ඇත්තේ නෑ. නිශ්චලව දැවෙමින් ඉන්නවා. නිශ්චල වූ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට අපරාධ කල නිසා නිශ්චලවම අවීචියේ දැවෙමින් සිටිනවා. මේ ආකාරයෙන් අන්තර් කල්පයක් අවීචියේ දුක්විඳිමින් සිටිනවා. මේ අවීචී මහා නිරයේ ආයු ප්‍රමාණය අන්තර් කල්පයක් වුවත් ඉන් පසු කෙනෙක් සදහටම නිරයෙන් නිදහස් වනවා යැයි නියමයක් නොමැත. තමන් තවත් කල අකුසල් ප්‍රමාණයට අනුව ඊට වඩා තව තවත් නිරයන්වල දුක්විඳීමට සිදුවෙනවා. මෙලෙස භික්ෂූන් වහන්සේලා විමසූ නිසා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ දෙවුදත් තෙරුන් දුක් විඳින බව වදාලේය. සමහර දෙනෙක් දෙවුදත් තෙරුන් පිලිඳව ද්වේශ සිතක් ඇති කරගෙන"දේවදත්තයා " වැනි නම් වලින් ප්‍රකාශ කරන අවස්ථා ඕන තරම් අප අසා ඇත. නමුත් දෙවුදත් තෙරුන් යනු සසරේ බොහෝ පිං රැස් කල කෙනෙක් බව බොහෝ දෙනා දැන ගත යුතු කාරණයකි. එලෙස "දේව දත්තයා" ලෙස ආමන්ත්‍රණය කිරීමට අපට කොහොමවත් සුදුසුකමක් ඇත්තේ නෑ. ඊට හේතුව නම් දෙවුදත් තෙරුන් අසංඛ්‍ය දෙකක් සහ කල්ප ලක්ෂයක් සංසාරයේ පසේ බුදුවරයෙක් වීම වෙනුවෙන් පාරමිතා පුරමින් පැමිනුණ කෙනෙකි. ඒ තරම්ම දෙවුදත් තරුන් මහා පුණ්‍යවන්තයි. නමුත් භග්‍යවතුන් වහන්සේ , දෙවුදත් තෙරුන් විසින් තමන්ට මේ තරම් අපරාධ කරන බව හොඳින්ම දන්නවා. ඒ දැන දැනත් පැවිදි කලේ ඇයි.? භික්ෂූන් වහන්සේලා එක්තරා අවස්ථාවක මේ බව විමසූ විටදී භග්‍යවතුන් වහන්සේ දේශනා කලා, දෙවුදත් තෙරුන්ගේ පලමුවෙනි ආනන්තර්‍ය පාපකර්මය වූ බුදුන්ගේ ලේ සෙලවීම නම් වූ පාපකර්මය ගිහි ගෙදර සිටිමින් කලා නම් , අනාගතේ පසේ බුද්ධත්වය පතා සම්පූර්ණකර ඇති පාරමිතාව නිශ්පල වීමට ඉඩ තිබෙනවා යැයි දේශනා කලා. පැවිදිකල නිසා යම් කිසි ආකාරයක සීමාවක සිට එවැනි පාප කර්මවල නියැලුණා. සමහර පාප කර්ම හොරෙන් කිසිවෙකුට නොපෙනී සිදුකිරීමට වගබලා ගත්තා. ඒ නිසා එම පාප කර්මවල ඇති ශක්තිය යම්තාක් දුරකට යටපත් වුණා. අනෙක් කාරණය තමයි අවීචියට ඇදගෙන යන වෙලාවේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අනන්ත ගුණ සිහිපත් කරමින් බුදුන් සරණ ගියා. ඔන්න ඔය අවස්ථාවේ බුදුන් සරණයන බව දැනගෙන පැවිදි කරවීමට තවත් හේතුවක් වුණ බව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සඳහන් කරනවා. මෙසේ දෙවුදත් තෙරුන් පැවිදි ව සිට රැකි සීලාදි ගුණධර්මයන්ගේ යහපත් විපාක වශයෙන් ඉතා දීර්ඝ කාලයකට පසු අවීචි මහා නරකයෙන් මිදී අවුත් අනාගතයේදී "සට්ඨිස්සර " නම් පසේ බුදුවරයකු වන බවත් සම්බුදු මුවින් ම ප්‍රකාශ කොට තිබෙනවා. තෙරුවන් සරණයි!!! මෙම ලිපිය ධර්ම දේශනාවකින් උපුටා ලියන ලදී. ෴පන්සිය පනස් ජාතක කතා වස්තුව෴