@may.ruh0: #proyectado #proyectada #proyectadas #viral #fyp

The_Math01
The_Math01
Open In TikTok:
Region: MX
Friday 15 May 2026 07:33:22 GMT
311673
56714
243
4510

Music

Download

Comments

nanazehz
ᴀʟᴀɴᴀ :
Y no extraño a nadie
2026-05-15 23:13:46
2797
nin0op
Melyy :
Y ahora estoy completamente sola
2026-05-15 21:17:31
1226
maykol.cg
Maykol, me estás matando. :
Yo cerré FB e Insta; no se nada de nadie y nadie sabe de mí, realmente me siento bien 🤪
2026-05-16 07:19:48
190
cristiancaridad221
Cristhian :
yo, y nadie me extraña
2026-05-16 13:42:50
282
luisfernandocabreracris1
Luisfernando Cabrera :
y no extraño a nadie y estoy seguro que nadie me extraña
2026-05-16 01:16:18
220
crossbornedrako
Cross :
Me quedé solo.... y fue la mejor pinche decisión de mi vida !!!!!!
2026-05-17 17:27:42
13
peanutdimencion
Jam🙂 :
Le deje de hablar hasta a mi novia y ahora siento paz, una paz que les deseo a todos.
2026-05-16 23:09:21
65
milo_alva
Gabriel Alvarado :
ahora estoy completamente solo
2026-05-16 05:23:56
29
ceiba2026
Ceiba2026 :
La mejor elección
2026-05-18 06:18:10
5
askquestionn
Askquestionn :
es taaaan aburrido contestar mensajes
2026-05-17 21:25:41
13
ccmiel8
ccmiel :
algún psicólogo que explique esto?
2026-05-16 19:20:49
40
fenro.21
☆*~fəR~*☆ :
Fue el mejor dia de mi vida
2026-05-17 00:41:30
14
fernnnsvl
ferrr :
yo, ahora no tengo tantos amigos
2026-05-16 14:35:04
45
iveth.uh
Iveth🤠 :
gracias personitas de los comentarios. Pensé que era algo malo de mi
2026-05-16 23:20:31
11
darkness5622
Darkness5622 :
y me volví un solitario
2026-05-16 06:28:55
18
damy.u_u
damy :
la vida sigue 🫂
2026-05-16 14:22:48
6
bella_zaza
₊˚ :
crisis no , perder la necesidad de querer estar acompañado siempre
2026-05-16 04:42:32
18
bollyflower
BollyFlower ✨️ :
Y encontré un punto de regocijo y profundamente felicidad en mi propia compañía
2026-05-16 18:48:46
11
val_espiral
valentiaespiral :
KAJJAKSSJKSJSKSSJ TRISTE PERO CIERTO
2026-05-16 19:34:01
5
patmev
Patme :
jajaja me pasó fueron como 5 meses,pero siento que era necesario para sanar, luego volví a ponerme en contacto
2026-05-16 13:19:15
8
arielperedo5
Ariel Peredo118 :
2026-05-16 02:02:40
5
gaboquirogaper
Gabriel Quiroga | Growth :
2026-05-15 23:31:43
11
letritas.chinas.141
Un usuario más :
no fue al azar, fue el dia que dije "oh me termino de hundir o al menos intento ser algo minimamente bueno con mi vida" y pues, se hace lo que se puede
2026-05-16 05:57:57
8
jesusssscatkerr
jesusssscatkerr :
Ami también me ocurrió eso pero por qué medio Ansiedad severa y poco a poco fui olvidándome de todo lo demás
2026-05-16 06:57:41
9
To see more videos from user @may.ruh0, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Жалғасы👇 Бұрын бәрі үйге жиі келетін. Қазір көбіне телефонмен ғана сөйлеседі. Бір күні үлкен ұлым келді. — Әке, осы үйді кімге қалдырасыз? — деді. Мен таңырқап: — Мен әлі тірімін ғой, балам. Ол күліп: — Әке, жаман оймен сұрап тұрған жоқпын. Кейін араздасып қалмайық дегенім. — Мен өлгеннен кейін өздерің ақылдасарсыңдар. — Бірақ қазірден шешіп қойсақ дұрыс емес пе? Мен үндемедім. Арада бір ай өткенде кіші ұлым да осы әңгімені бастады. — Әке, үйдің құжатын көрсете аласыз ба? — Не үшін? — Үйді кейін қалай бөлетінімізді білейік. Менің ішім біртүрлі ауырды. Бір кезде мен балаларымның баспанасы болсын деп осы үйді салған едім. Енді өзім тірі отырғанда, олар менің үйімнің кімге қалатынын есептеп жүр. Бір күні қызым келді. Ол бауырларынан өзгеше сөйлеп: — Әке, сізге бір нәрсе айтайын. Үйді кімге беретініңізді өзіңіз шешіңіз. Бірақ меніңше, сізге қазір үйдің мұрагері емес, қасыңызда отыратын бала керек. Мен қызымның қолын ұстап: — Сен ғана түсіндің, — дедім. Бірақ сол күні кешке үлкен ұлым тағы келді. Бұл жолы жалғыз емес. Қолында бір папкасы бар. — Әке, біз бұл мәселені сот арқылы шешуге мәжбүр болдық. Мен орнымнан тұрып: — Қандай мәселе? дедім. Ұлым папканы үстелге қойды. — Үйдің мәселесін. Мен папкаға ұзақ қарап отырдым. Сол сәтте алғаш рет балаларымның мені әке емес… осы үйдің иесі ретінде көріп жүргенін түсіндім. ЖАЛҒАСЫ БАР…
Жалғасы👇 Бұрын бәрі үйге жиі келетін. Қазір көбіне телефонмен ғана сөйлеседі. Бір күні үлкен ұлым келді. — Әке, осы үйді кімге қалдырасыз? — деді. Мен таңырқап: — Мен әлі тірімін ғой, балам. Ол күліп: — Әке, жаман оймен сұрап тұрған жоқпын. Кейін араздасып қалмайық дегенім. — Мен өлгеннен кейін өздерің ақылдасарсыңдар. — Бірақ қазірден шешіп қойсақ дұрыс емес пе? Мен үндемедім. Арада бір ай өткенде кіші ұлым да осы әңгімені бастады. — Әке, үйдің құжатын көрсете аласыз ба? — Не үшін? — Үйді кейін қалай бөлетінімізді білейік. Менің ішім біртүрлі ауырды. Бір кезде мен балаларымның баспанасы болсын деп осы үйді салған едім. Енді өзім тірі отырғанда, олар менің үйімнің кімге қалатынын есептеп жүр. Бір күні қызым келді. Ол бауырларынан өзгеше сөйлеп: — Әке, сізге бір нәрсе айтайын. Үйді кімге беретініңізді өзіңіз шешіңіз. Бірақ меніңше, сізге қазір үйдің мұрагері емес, қасыңызда отыратын бала керек. Мен қызымның қолын ұстап: — Сен ғана түсіндің, — дедім. Бірақ сол күні кешке үлкен ұлым тағы келді. Бұл жолы жалғыз емес. Қолында бір папкасы бар. — Әке, біз бұл мәселені сот арқылы шешуге мәжбүр болдық. Мен орнымнан тұрып: — Қандай мәселе? дедім. Ұлым папканы үстелге қойды. — Үйдің мәселесін. Мен папкаға ұзақ қарап отырдым. Сол сәтте алғаш рет балаларымның мені әке емес… осы үйдің иесі ретінде көріп жүргенін түсіндім. ЖАЛҒАСЫ БАР…

About