@24bangkok: “... เรียนภาษาจีนซิ เรียนให้ได้นะ...” -- #พระราชกระแส ใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เมื่อปี พ.ศ. 2523 ซึ่งทำให้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงตัดสินพระทัยศึกษาภาษาจีน แทนภาษาเยอรมัน โดยทรงมีพระอาจารย์ภาษาจีนคนแรก คือ "ศาสตราจารย์จังเยี่ยนชิว" แห่งมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ที่เน้นการฝึกฝนการออกเสียงก่อนสอนให้รู้จักตัวอักษรจีน -- ดังนั้น หลังจาก "กรมสมเด็จพระเทพฯ" ทรงศึกษาภาษาจีนได้เกือบหนึ่งปี จึงได้เสด็จฯ #เยือนสาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นครั้งแรก ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2524 โดยทรงรู้ภาษาจีนพอสมควร -- เมื่อเสด็จฯ กลับมา ได้ทรงศึกษาภาษาจีนกับพระอาจารย์คนใหม่ คือ "จี้หนานเซิง" ผู้ซึ่งถวายพระอักษรภาษาจีนโดยให้ทรงแปลบทกวีนิพนธ์จีน และถวายความรู้เรื่องจิตรกรรมจีน -- พระอาจารย์คนที่สาม คือ "อาจารย์ฟู่อู่อี้" ถวายการสอนการอ่านทำนองเสนาะบทกวีจีน ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2523-2547 ทรงมีพระอาจารย์สอนภาษาจีนรวม 11 คน โดยทรงศึกษาภาษาจีนทุกวันเสาร์ ครั้งละ 2-3 ชั่วโมง ไม่ว่าจะมีพระราชภารกิจมากมายเพียงใดก็ตาม จนไม่เพียงแต่มีพระราชดำรัสภาษาจีนได้อย่างคล่องแคล่วเท่านั้น หากยังทรงพระราชนิพนธ์แปลบทกวีจีนและนวนิยายจีนที่มีมากกว่า 100 บท อาทิ หยกใส ร่ายคำ และ เมฆเหิน น้ำไหล -- นอกจากนี้ ทุกครั้งหลังเสด็จฯ เยือนจีนจะทรงพระราชนิพนธ์สารคดีออกมาเสมอ เช่น ย่ำแดนมังกร มุ่งไกลในรอยทราย เกล็ดหิมะในสายหมอก ใต้เมฆที่เมฆใต้ เย็นสบายชายน้ำ คืนถิ่นจีนใหญ่ เจียงหนานแสนงาม ฯลฯ -- นวนิยายจีน 2 เรื่องที่ทรงแปลล้วนเป็นนวนิยายที่สะท้อนสภาพสังคมจีนได้ดีทั้งสิ้น • เรื่องแรกคือ "ผีเสื้อ" ทรงแปลจากนวนิยายเรื่อง "หูเตี๋ย" ของหวังเหมิง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวัฒนธรรม สะท้อนการเปลี่ยนแปลงของสังคมจีน ช่วง พ.ศ. 2492-2522 • เรื่องที่สองคือ "เมฆเหิน น้ำไหล" ทรงแปลจากเรื่อง "สิงอวิ๋นหลิวสุ่ย" ของฟังฟัง นักเขียนสตรีรุ่นใหม่ในกลุ่มแนวหน้า สะท้อนภาพสังคมจีนที่เปลี่ยนแปลงไปในทางวัตถุมากขึ้นหลังยุคการเปิดประเทศจีนและใช้นโยบายสี่ทันสมัย -- กรมสมเด็จพระเทพฯ รับสั่งกับผู้ใกล้ชิดว่า จะศึกษาประวัติศาสตร์หรือค้นคว้าเรื่องของประเทศใดก็ตาม ควรจะรู้ภาษาของชาตินั้นด้วย ดังนั้น เมื่อทรงรู้ภาษาจีนจึงเสด็จ ฯ เยือนสาธารณรัฐประชาชนจีนหลายครั้ง เพราะแต่ละครั้งที่เสด็จฯ ไปก็ทรงได้รับความรู้เพิ่มเติม จึงมีพระราชประสงค์ที่จะเสด็จฯ ไปในที่ที่ไม่เคยไป เพราะประเทศจีนนั้นกว้างใหญ่ไพศาล แต่ละสถานที่แตกต่างกันทั้งภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม -- แต่แม้ว่าจะทรงเชี่ยวชาญทั้งการพูด ฟัง เขียนมาหลายสิบปี ก็ยังทรงมีพระราชดำริว่าสิ่งที่พระองค์รู้นั้นยังไม่เพียงพอ ทรงบันทึกไว้เมื่อครั้งเสด็จฯ ไปทรงศึกษาภาษาจีนเพิ่มเติม ณ สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 14 กุมภาพันธ์ – 15 มีนาคม พ.ศ. 2544 ความตอนหนึ่งว่า... -- “ข้าพเจ้าเรียนภาษาจีนมา 20 ปีแล้ว แต่ความรู้ยังไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควร ทั้ง ๆ ที่สถานทูตจีนจัดครูมาสอนเป็นประจำ จึงเกิดความคิดว่า ถ้าข้าพเจ้าได้มาอยูในแวดวงคนจีน เรียนภาษาจีนอย่างเดียว ไม่ต้องทำงานอื่นสักพักหนึ่งน่าจะดีขึ้น ปัญหาอยู่ที่ว่าระยะหลัง ๆ นี้การงานที่เมืองไทยค่อนข้างมาก จะปลีกตัวมาได้นานสักเท่าไร เมื่อ 3 ปีก่อนเคยไปสหรัฐอเมริกาเดือนหนึ่ง จึงคิดว่าน่าจะอยู่จีนได้เหมือนกัน ได้ไปลองปรึกษากับใคร ๆ ที่เมืองจีน ทั้งทางมหาวิทยาลัยและคนอื่น ทุกคนต่างเห็นดีด้วย ลองไปสืบราคาที่อยู่และค่าเล่าเรียนที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง รู้สึกว่าค่อนข้างแพง แต่ก็น่าจะสู้ราคาได้ ภายหลัง ท่านทูตฟู่เสวียจัง ทูตจีนประจำประเทศไทยในขณะนั้น บอกว่ากระทรวงศึกษาธิการจีนจะรับค่าใช้จ่ายทุก ๆ ด้าน ทั้งด้านที่พักในมหาวิทยาลัย การเล่าเรียน และอาหารการกิน” -- การเสด็จฯ ไปศึกษาเรียนรู้ภาษาจีนที่ปักกิ่งเพิ่มเติมครั้งนั้นของพระองค์ยังส่งผลให้เกิดกระแสความนิยมในการเรียนภาษาจีนมากขึ้นในหมู่นักเรียนไทยด้วย โดย “ดร.บุษกร กาญจนจารี” ที่ปรึกษาเมื่อครั้งทรงศึกษาปริญญาตรีที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เล่าไว้ว่า -/ “การที่ท่านทรงศึกษาภาษาจีนมีผลอย่างมากต่อนิสิตให้หันมาสนใจเรียนภาษาจีน โดยเฉพาะเมื่อตอนท่านเสด็จฯ ปักกิ่งหนึ่งเดือนนั้น โทรทัศน์ออกทุกวัน ท่านทรงทำอะไรอยู่ที่นั่นบ้าง ปีนั้นบูมที่สุด...ตื่นตัวมาก โรงเรียนสอนภาษาจีนเปิดกันเยอะแยะ เด็กสนใจเรียนกันมากเป็นพิเศษ…เป็น fever ไปเลยเพราะเห็นท่านเสด็จฯ ไปปักกิ่ง” -- ด้วยพระปรีชาสามารถด้านภาษาจีน ความสนพระทัยในจีนคดีศึกษา พระราชนิพนธ์ต่าง ๆ เกี่ยวกับจีน พระราชนิพนธ์ที่แปลเป็นภาษาจีน และความเป็นนักวิชาการใฝ่ศึกษาค้นคว้า #กระทรวงศึกษาธิการจีน จึงได้ทูลเกล้าฯ #ถวายรางวัลมิตรภาพ

24bangkok brand

Open In TikTok:

Region: TH

Friday 15 May 2026 08:18:44 GMT