İbrahim Şirinov :
Bir də “yazmayacam” demişdim. Əslində hələ də sözümün arxasındayam) Amma insan bəzən cavab almaq üçün yox, içində susmayan hissləri sakitləşdirmək üçün yazır. Səndən heç nə istəmirəm. Nə geri dön deməyə gəlmişəm, nə də keçmişi yenidən açmağa. Sadəcə içimdə qalanları ilk dəfə bu qədər açıq demək istədim. Mən səni unutmamışam. Sadəcə yoxluğunu içimdə daşımağa alışmışam. İnsan birini unutanda yox, onunla yaşaya bilməyəcəyini qəbul edəndə susurmuş. Səni sevəndə hesab aparmadım. Sabah nə olar, sonumuz necə bitər—heç birini düşünmədim. İçimdə nə vardısa olduğu kimi verdim sənə. Gizlənmədim, yarım olmadım sevgimi azaltmadım. Çünki mən səni qorxa-qorxa yox, bütün qəlbimlə sevdim. Bəlkə səhvlərim oldu. Bəlkə bəzən səni yoracaq qədər çox sevdim. Amma heç vaxt saxta olmadım. Heç vaxt “gedərəm” deyib gözünü qorxutmadım. Mən qalmaq istəyən tərəf oldum həmişə. İndi isə ən çətin tərəfi budur— bir vaxtlar nəfəsim qədər yaxın bildiyim insanın mənə bu qədər uzaq olması. Sanki sən həyatıma davam etmisən, mən isə hələ də bəzi gecələr səndə qalmışam. Bəzi şəkillərəbaxa bilmirəm artıq. Çünki ordakı insan xoşbəxt idi. Gözlərimin içi gülürdü. İndi isə həmin şəkillərə baxanda təkcə səni yox, səninlə birikdə itirdiyim özümü də darıxıram. İnsan ən çox alışdığı şeyin yoxluğu ilə sınanırmış. Sənin “necesən?” deməyinə, səsini eşitməyə, ən adi anlarda belə səni düşünməyə o qədər öyrəşmişdim ki… indi hər sey yarım gəlir. Bəzən gecələr içimdə sənə deyə bilmədiyim cümlələr dolaşir.”Qal” demədiyim anlar, içimdə saxladığım qorxular, sən gedəndə susmağım… Hamısı indi içimdə ağır bir yük kimidir. Yəqin zama keçəcək . Mən də güləcəyəm, danışacağam, həyat davam edəcək. Amma bəzi insanlar insanın içindən heç vaxt tam çıxmır sən də mənim içimdən elə qalan insanlardan oldun. Bir gün adımı eşidəndə nə hiss edəcəyini bilmirəm. Bəlkə heç nə. Amma mən səni həmişə bir az yarım, bir az “kaşki” kimi xatırlayacam. Çünki bəzi sevgilər bitir…amma izi heç vaxt keçmir.
2026-05-19 18:56:56