H.S :
Həyatımda ilk dəfə sənə güvəndim, çox sevdim. Yola getsəkdə getməsəkdə sən mənə doğma oldun. Sənə görə hər kəsi silməyi, sənlə olmaq üçün dünyanı alt-üst etməyə, hər şeyə hazır idim. Əlimdən gələnin daha artığını, sənin üzünü güldürmək üçün, səni xoşbəxt etmək üçün etdim. Amma sənin mənə olan sevgindən daima şübhəm var idi, nəyə görə idi, nə üçün idi hələ də anlaya bilmirəm. Səni ki, bu qədər sevən, sənin üçün hər şeyi gözə alan birinə belə şübhə nəyə görə idi anlaya bilmirəm. Sadəcə bilməni istəyirəm ki, yarı yolda qoyub gedən mən yox, sən oldun. Sən çox yaxşı bilirdin ki, sənə heç vaxt pislik etməyəcəm. Səni hamıdan qoruyacağımı, əzizləyəcəyimi, bu həyatdakı ən zəif nöqtəm olduğunu bilirdin. Hər kəs üçün sərtləşib daşa dönən ürəyim, yalnız sənin üçün çiçək açır, sənin yanında uşaqlaşırdı. Bilmirəm niyə mənimlə döyüşməyi seçdin. Bəlkədə ən zəif düşmənin mən idim sənin üçün. Amma sən mənim düşmənim deyildin. Artıq hər şey bitib. Sadəcə mənim ömrümə sığı bilməyəcəyimi düşündüyüm insanın, məni necə bir gün unutduğunu keçə bilmədim.. ( ürəyimdən keçənləri yazdım)
2026-05-17 13:39:47