@yilugg: እኔም ቅኔ ልዝረፍ (ካልታተሙ የባለቅኔ ሙሉጌታ ተስፋዬ ግጥሞች ውስጥ አንዱ ነው) እኔም ቅኔ ልዝረፍ - እስቲ ይመርብኝ ያፈር ግብር አሥራት - የሥጋ’ዳ አለብኝ፤ ጠኔ ሲያጥመነምን - መገን ይኼ ቅኔ - በምን ይገለጣል ስትሹ ‘እሹ!’ እያለ- የወዳጄ አበጋር - ቁርጮ ካንቀራጨ- መች ሃጃ ያወጣል? በጉባዔ ቃና - ዘ አምላክዬ ቤት- መድረስ አቅም ቢያንሰው ልቤ ዓይኔን ካልከዳው - በዕምነት ከከነዳው ይለያል ሰዋሰው! ሰምና ወርቅ ፍቺ… ትርጉም ቢያሟዝዘው የሰለጠው ላጤ - ጉድ ቢያገረዝዘው ለአንክ-እንክ ዕንቆቅልሽ - ማን ይሰጣል አገር? “ምን ዐውቅልህ?” ቢሉት ርዶ ተብረክርኮ- ጉበን ላይሻገር አዎን! እኔም ልዝረፍ ቅኔ ከጉልበቴ መቅኔ ይከፈት ፋይሉ - ቃል ይጥራ ዋስ ጥብቅ አንጀት እየላገ - ሆድ ሆድን ሲበላው - ታጥፎ እንዳያሳብቅ ትዕቢቴ - እንደ ጸቢቴ… ተግባሬን ሲቀድመው ያ! ክፍ መሻቴ… የሥጋ ልክፍቴ… ቢያሳርፈኝ ብሎ… ውድቀቴን ሲያደመው ዳግም ላንሠራራ - ልቆም ስንጠራራ - ወገቤን ብቀጭም ታሞ መዳን ሳለ - ስቶ መታረሙ - ተላቆ መጠገን ወትሮም አያስቆጭም። ታዲያ ይኸን ቅኔ - በነፍሴ ብራና - ምናለ ባሰፍረው ዕድሜ ቁና ሰፍቶ በወግ እስቲሰፍረው? መልከኛ ተመርቶት - ድልብ እያፈሰበት ድንግሉን ረባዳ በነጎዴ ቦዳ - በስም ቦላ ዝዬ ተለጉሜ ላዝምም - ሙሻ-ዘር አዝዬ? ሊቀ ካህናቱ - በከንቱ፣ ውዕቱ፣ መርተው ሲነርቱ በብር መቋሚያ - በወርቅ ፀናፅል ደበሎ ለብሼ - ሚስጥረ ኅቡዓን - ድጓዬን ብቀጽል “በህግ አምላክ!” ብሎ ማን ሊያቆመኝ ኑሯል? ለራሱ ሊወናይ - ዘርፎ ቢቀኝ እንጂ - በነብሱ “ተክህኖ” ማን ማንን አስምሯል! ዓለም ሊያወዳድር - ወረትን ቢያበድር ፍንጁስ መች ቀን ሰጠ - በ‘እሪ’ እያጓሰጠ ሌት ሲያሳስብ ቢያድር? እጅ ታቹን ውሎ - ዓይንን-ዐይን በልቶት በቸነፈር ነፍሮ እንደ ክፉ ገላ - ስም - ሙስናው ናሽሮ ምፅዋት ዋቶ - ቃቶ - ምጥ - ጠዋት ቢያበስለው በደም ተገሽሮ በእርም እንጀራ ቢገድፍ - ቅበላ እንዴት ሽሮ? ቸርስ ምን ቸር ነበር - አንዱን ዕጣው ገፍቶት… ቁልቁል ባያዳፋው ለማን ሰጥቶት ሊጠድቅ - አደግድጎ ሚሰግድ እጅ ስሞ ሚቀበል - ለማኙን ቢያጠፋው የኔ ቢጤ ነገር - ዐይን ያለው ክብር አንጂ - ሌላ ማን ሊያውቅለት ላማ - ሰበቅታኒ - የቃል-አብን ስቅላት? © ባለቅኔ ሙሉጌታ ተስፋዬ (አያ ሙሌ)