𝗔𝗣𝗔𝗧 𝗡𝗔 𝗕𝗔𝗚𝗔𝗬 𝗡𝗔 𝗠𝗔𝗗𝗔𝗟𝗔𝗦 𝗣𝗜𝗡𝗔𝗚𝗦𝗜𝗦𝗜𝗦𝗜𝗛𝗔𝗡 𝗡𝗚 𝗠𝗔𝗚𝗨𝗟𝗔𝗡𝗚… 𝗞𝗔𝗣𝗔𝗚 𝗛𝗨𝗟𝗜 𝗡𝗔 𝗔𝗡𝗚 𝗟𝗔𝗛𝗔𝗧 Hindi nananatiling bata ang mga anak. Minsan, hawak mo pa ang maliit nilang kamay. Kinakarga mo pa sila. Hinahatid sa pagtulog. Paulit-ulit kang tinatawag ng: “Mama…” “Papa…” Pero hindi mo namamalayan… Dahan-dahan silang lumalaki. Hanggang sa isang araw, tahimik na ang bahay. Wala nang makalat na laruan. Wala nang maingay na tawanan. Wala nang batang tumatakbo sa sala. At minsan, saka pa lamang napapaisip ang magulang: “Sana pala…” Maraming magulang ang may pagsisisi kalaunan. Hindi dahil hindi nila minahal ang anak nila… Kundi dahil minsan, masyadong naubos ang oras sa dunya hanggang hindi nila napansin na lumilipas na ang pagkabata ng kanilang anak. Ang unang pagsisisi — hindi sapat ang oras na ibinigay Masyadong abala. Masyadong pagod. Masyadong maraming “mamaya na.” Ngunit ang bata… Hindi niya hihintayin ang tamang timing mo para lumaki. Kaya minsan, ang limang minutong kwentuhan, yakap, o simpleng pakikinig ay mas mahalaga kaysa sa inaakala natin. Ang ikalawang pagsisisi — pagpapalaki sa dunya pero hindi sa Dīn Tinuruan ng magandang paaralan… Pero hindi naturuan ng Salah. Tinuruan ng pangarap… Pero hindi naturuan ng takot sa Allah (swt). Nakilala ang mundo… Pero hindi nakilala ang Qur’an. Sinabi ng Allah (swt): يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا “O kayong mga nananampalataya, iligtas ninyo ang inyong sarili at inyong pamilya mula sa Apoy.” — Surah at-Taḥrīm 66:6 Ang tunay na tagumpay ng anak ay hindi lamang diploma… Kundi ang maging alipin ng Allah (swt) na may īmān at taqwā. Ang ikatlong pagsisisi — sobrang higpit o sobrang luwag May mga anak na lumaking takot sa magulang ngunit hindi natutong magmahal ng Dīn. At may mga anak na sobrang pinabayaan hanggang naligaw ng landas. Ang Islam ay balanse. May awa. May disiplina. May pagmamahal. May paggabay. Gaya ng paraan ng Propeta ﷺ. Ang ikaapat na pagsisisi — hindi ipinagdu‘ā ang anak Minsan, ibinibigay natin lahat… Pero nakakalimutan ang pinakamakapangyarihang sandata ng magulang: Ang du‘ā. Ilang beses mong ipinanalangin ang īmān ng anak mo? Ang Salah niya? Ang magiging asawa niya? Ang magiging kinabukasan niya sa Ākhirah? Sinabi ng Allah (swt): رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ “My Rabb, pagkalooban Mo ako ng kabilang sa mga matutuwid.” — Surah aṣ-Ṣāffāt 37:100 Minsan… Hindi mo mamamalayan. Huling beses mo na palang binuhat ang anak mo. Huling beses mo na palang pinatulog siya. Huling beses mo na palang narinig ang inosenteng tawag niyang: “Mama…” “Papa…” Kaya habang nandiyan pa sila… Yakapin mo sila. Turuan mo sila ng Salah. Ipakilala mo sila sa Allah (swt). Basahan ng Qur’an. Idu‘ā araw-araw. Dahil darating ang panahon na ang tanging hiling ng isang magulang… Ay sana mas marami pa silang oras na ibinigay. At sa Araw ng Paghuhukom… Ang pinakamagandang tagumpay ay hindi lang ang mapalaki mo ang anak mo… Kundi ang magkasama kayong makapasok sa Jannah sa awa ng Allah (swt). Nawa’y gawin ng Allah (swt) ang ating mga anak na ṣāliḥ at gawin tayong mga magulang na magiging dahilan ng kanilang paglapit sa Kanya. Āmīn. - @mohammadsahlikger