@_.sesiz._: #e #why #? #pov nedennn

𝘕𝘶𝘴𝘳𝘦𝘵,𝘢𝘺𝘥ı𝘯🥀 :

):Sana yazmaktan vazgeçtim sandım ama insan kalbinden vazgeçemiyormuş. Sen yokken bile sana anlatacak onca şey birikti içimde. En çok da “neden”ler… Neden bu kadar sevdim, neden bu kadar derin oldu, neden hiç olmayacağını bile bile kalbim seni seçti? Biliyor musun, en zor olan senin gidişin değil. En zor olan, gitmen gerekirken kalbimde kalman. Herkes yerini aldı hayatında, ben sadece yerimde saydım. Sen ilerledin, ben seni sevmeye devam ettim. Bu haksızlık mı, kader mi bilmiyorum ama canımı en çok acıtan şey buydu. Sana kızmak istedim, olmadı. Unutmak istedim, beceremedim. Çünkü sen kötü bir hatıra değildin ki silebileyim. Sen en saf duygularımın adresiydin. Sesini duymasam bile içimde yankılanan, adını anmasam bile kalbimde yaşayan biriydin. İmkânsız olmak ne demek, seninle öğrendim. Yan yana olamadan sevmek, dokunamadan özlemek, konuşamadan merak etmek… Herkes aşkı anlatır ama kimse imkânsız aşkın sessiz çığlığını duymaz. Ben o çığlığı içimde büyüttüm, kimseye göstermedim.

Bitaneciiik... :

ama keşke duygularimi kullanmasa idin. ama ben inandim😭😭😭

Y/K :

başkasını seviyormuş usta

Ss :

bunların hepsini söylemek isteyip söyleyememekk🥺

Ferhat kdag :

nedennnn🥺nnn

Valerie :

NEDEN???

adarmedeni21 :

hiç söyliyemedim.......

BAŞKAN-21 :

herkes bir gün yaşattığını yaşar

Seyirci☄️ :

Nazgül Deniz :

Nedennn

intikam2952 :

A ş Çerkezköy

Рукийе 🖤 :

Kullanılıyoruz :)

tekadam17 :

Ben çok yaşadım bunu

Engin :

İlk soruyu kendimize sormak gerekir bence

🐞GÜLER YÜZlÜM🐞 :

Evet🥀🖤

tek_teker :

neden ben onu aldatıyorum 😂

BOTAN_CAN_YAĞIZ☀️ :

Şair tamda beni söylüyor net

kamil42 :

YalnızYol :

Konuşmak istiyorum:Ne yarını düşündüm ne de başıma ne gelir diye tarttım. Kalbimde ne varsa, korkmadan koydum önüne. Kendimi saklamadım, gizlemedim, eksiltmedim, olduğum gibi geldim. Sevmek buysa, ben seni tam da böyle sevdim. Yanlışlarım oldu belki ama sahte olmadım. Rol yapmadım, yarım sevmedim, kaçmadım. Bazen kelimelerim yetmedi sana. Bazen sustum. Ama bil ki sustuğum her anın içinde bile sen vardın. Sana alışmak kolay oldu; çünkü kalbim seni hiç yabancı saymadı. Ama senden vazgeçmek işte o insanın sırtına dünyanın en ağır yükünü alması gibi. Ne koysam dolmuyor, ne eklesem yetmiyor.insan en çok, en çok alıştığı yoklukla sınanıyormuş. Bunu senden sonra ögrendim. Belki eksik sevdim, belki yanlış zamanda, belki de fazla derin.Ama seni sevmekten hiç pişman olmadım. Gözlerim doluyorsa sebebi pişmanlık değil. Canım acıyor evet, çok fazla acıyor.ama bu acı, gerçek bir şeye dokunduğumun kanıtı gibi.Zaman geçecek, biliyorum. Günler akacak, hayat benden güçlü olmamı isteyecek. Ben de devam edeceğim. Ama içimde senden kalan bir yer hep eksik kalacak. Bazı şarkılar yarım bitecek, bazı geceler uzun sürecek. Kalabalıkların içinde durup bir anda yalnız hissedeceğim; çünkü insan en çok, sevdiği kişinin yokluğunda yalnız kalıyor. Sana söyleyemediğim cümleler var. Dilimin ucunda kalıp geri dönen, cümleler var. Dilimin ucunda kalıp geri dönen, "şimdi sırası değil" dediğim cümleler.Belki söyleseydim hiçbir şey değişmeyecekti. Belki de her şey. Ama artık ihtimallerin.bile can yakmadığı bir noktadayım. Ardımda yarım cümleler, söylenememiş kelimeler, gecelere sığmayan düşünceler bırakıyorum. Belki bir gün adımı duyduğunda kalbinde hafif bir sızı olur, belki hiç olmaz. Ama bil ki sen, benim içimde hep bir "keşke" olarak kalacaksın. Bu bir veda. Sessiz yorgun ve gözleri biraz ıslak bir veda. Sen sevmesen bile ben seni içimden gelerek sevdim güzel gözlüm