@ashinkawdinnya6: နကုလပိတာသုတ် (Nakulapitā Sutta) သည် သုတ္တန်ပိဋကတ်၊ အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ ဆက္ကနိပါတ်၊ သာရဏီယဝဂ်တွင် ပါဝင်သော အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး လက်တွေ့ကျသည့် တရားဒေသနာတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါသည်။ ​မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဘဂ္ဂတိုင်း၊ သုသုမာရဂိရမြို့၊ ဘေသကဠာတောအုပ်၌ သီတင်းသုံးနေစဉ် နကုလပိတာ (နကုလမြတ်စွာဘုရား၏ အလုပ်အကျွေး ဒါယကာကြီး) က မြတ်စွာဘုရားထံ ချဉ်းကပ်၍ လျှောက်ထားရာမှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ​ဤသုတ္တန်၏ အဓိကအနှစ်သာရနှင့် ရှင်းလင်းချက်ကို အောက်ပါအတိုင်း မှတ်သားနိုင်ပါသည်။ ​၁။ နကုလပိတာ ဒါယကာကြီး၏ လျှောက်ထားချက် ​နကုလပိတာ ဒါယကာကြီးသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ပြီး၊ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်ကာ အမြဲလိုလို ဖျားနာနေတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူက မြတ်စွာဘုရားအား မိမိမှာ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းအိုမင်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း မြတ်စွာဘုရားနှင့် သံဃာတော်များကို အမြဲမပြတ် ဖူးမြော်ခွင့်မရသည့်အတွက် မိမိအတွက် ရေရှည်စီးပွား၊ ချမ်းသာဖြစ်မည့် တရားစကားကို မိန့်ကြားပေးပါရန် လျှောက်ထားခဲ့သည်။ ​၂။ မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ လမ်းညွှန်ချက် (အဓိက အနှစ်သာရ) ​မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဒါယကာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေကို ဝန်ခံအတည်ပြုပြီး အလွန်အရေးကြီးသော လမ်းညွှန်ချက်ကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ​"ဒါယကာကြီး... သင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အိုမင်းရင့်ရော်ပြီး၊ နာကျင်လွယ်ကာ၊ အမြဲတစေ ပြိုကွဲပျက်စီးနေသော သဘောရှိသည်။ ဤကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆောင်ထားရပါလျက်နှင့် ခဏမျှပင် 'ငါကျန်းမာတယ်' ဟု ဝန်ခံဝါကြွားသူ ရှိခဲ့လျှင် ထိုသူသည် လူမိုက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။" ​ထို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားက အောက်ပါအတိုင်း နှလုံးသွင်းကျင့်ကြံရန် မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ​"ငါ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ဖျားနာချင်နာပါစေ၊ ငါ၏ စိတ်ကိုမူ မဖျားနာစေအံ့" ဟု ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမည်။ ​၃။ အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်မြတ်၏ ထပ်ဆင့်ရှင်းလင်းချက် ​မြတ်စွာဘုရားထံမှ ဤတရားကို နာယူပြီးနောက် နကုလပိတာ ဒါယကာကြီးသည် အရှင်သာရိပုတ္တရာထံ သွားရောက်ကာ "ခန္ဓာကိုယ်ဖျားနာသော်လည်း စိတ်မဖျားနာခြင်း" ဆိုသည်မှာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဟု ထပ်မံလျှောက်ထားခဲ့သည်။ အရှင်သာရိပုတ္တရာက အောက်ပါအတိုင်း ခွဲခြားရှင်းလင်းပေးခဲ့သည်။ ​က) ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ဖျားနာခြင်း (ပုထုဇဉ်တို့သဘော) ​အကြားအမြင်မရှိသော ပုထုဇဉ်တို့သည် ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ (၅) ပါး (ရုပ်၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဉ်) ကို "ငါ၊ ငါ့ဥစ္စာ၊ ငါ၏အတ္တ" ဟု စွဲလမ်းတတ်ကြသည်။ ​ထိုသို့ စွဲလမ်းနေသည့်အတွက် ထိုရုပ်နာမ်ခန္ဓာများ အိုမင်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်း (ဖောက်ပြန်ခြင်း) ဖြစ်လာသည့်အခါ စိတ်နှလုံးသည် လိုက်လံပူဆွေးရသည်။ ​ငိုကြွေးရသည်၊ ညည်းတွားရသည်၊ စိတ်ဓာတ်ကျရသည်။ ​၎င်းကို "ကိုယ်လည်းဖျားနာ၊ စိတ်လည်းဖျားနာခြင်း" ဟု ခေါ်သည်။ ​ခ) ကိုယ်ဖျားနာသော်လည်း စိတ်မဖျားနာခြင်း (အရိယာတို့သဘော) ​အကြားအမြင်ရှိသော အရိယာတရားကို နာယူဖူးသည့် သောတာပန် စသည့် အရိယာသူတော်စင်များသည် ခန္ဓာ (၅) ပါးကို "ငါ၊ ငါ့ဥစ္စာ၊ ငါ၏အတ္တ" ဟု မစွဲလမ်းတော့ပေ။ ​ခန္ဓာကိုယ်ကြီး အိုမင်း၊ နာကျင်၊ ပျက်စီးသွားသော်လည်း "ခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝအတိုင်း ဖောက်ပြန်ခြင်းသာဖြစ်သည်" ဟု ပညာဖြင့် ရှုမြင်နိုင်ကြသည်။ ​ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က ဝေဒနာခံစားနေရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ပူဆွေးခြင်း၊ ငိုကြွေးခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း လုံးဝမရှိတော့ပေ။ ​၎င်းကို "ကိုယ်သာဖျားနာပြီး စိတ်မဖျားနာခြင်း" ဟု ခေါ်သည်။ ​၄။ ဤသုတ္တန်မှရရှိသော လက်တွေ့အသုံးချ သင်ခန်းစာ ​နကုလပိတာသုတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ လူသားအားလုံးအတွက် အလွန်လက်တွေ့ကျသော တရားဖြစ်သည်။ ​ခန္ဓာကိုယ်၏ ဓမ္မတာကို လက်ခံခြင်း: အသက်ကြီးလာလျှင် နာကျင်ကိုက်ခဲခြင်း၊ ရောဂါရခြင်းသည် ရှောင်လွှဲမရသော သဘာဝဖြစ်ကြောင်း လက်ခံရပါမည်။ ​စိတ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း: ခန္ဓာကိုယ်နာကျင်မှုကို စိတ်က လိုက်မခံစားမိစေရန်၊ သတိ၊ ဝီရိယ၊ ပညာတို့ဖြင့် မိမိစိတ်ကို ထိန်းကျောင်းပြီး ဝိပဿနာတရား ရှုမှတ်ပွားများရပါမည်။ ​အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကို တားဆီး၍မရသော်လည်း၊ တရားဓမ္မ (ဝိပဿနာဉာဏ်) အားကိုးဖြင့် မိမိ၏ စိတ်ဓာတ်ကို မကျဆင်းအောင်၊ မဖျားနာအောင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်နည်းကို ပြသသော သုတ္တန်ဖြစ်ပါသည်။

အရှင်ကောဏ္ဍည(တရားဓမ္မ)

Open In TikTok:

Region: MM

Thursday 21 May 2026 03:35:00 GMT