𝓨𝓾𝓼𝓲𝓯𝓯 𖣂 :
Soxum sevgi hissinə
Bəzən insan elə bir nöqtəyə gəlib çatır ki, artıq sevmək də istəmir. Çünki bir vaxtlar gözəl görünən o hiss, zaman keçdikcə içində ağır bir yorğunluğa çevrilir. İnsan kimisə düşünə-düşünə, kiməsə dəyər verə-verə özünü itirdiyini anlayır. Verdiyi diqqətin, səmimiyyətin və qayğının qarşılığını görməyəndə ürək yavaş-yavaş soyumağa başlayır. Onda başa düşürsən ki, sevgi hər zaman insanı xoşbəxt edən bir şey deyil.
Bəzən sevgi insanı dəyişdirir. Səni əvvəlki kimi rahat güldürməyən, gecələr düşüncəyə salan bir hissə çevrilir.
Bir vaxt gəlir, insan geriyə baxanda anlayır ki, çox şeyi ürəyinə görə edib. Bəzən susub, bəzən göz yumub, bəzən də özünü geri çəkib ki, qarşısındakı inciməsin. Amma hər şeyə baxmayaraq bəzi insanlar bunu anlamır. Elə o an insanın içində qəribə bir boşluq yaranır. Sanki ürək əvvəlki kimi hiss etmir, əvvəlki kimi inanmır.
Bəlkə də buna görə bəzən adamın içindən çıxan ilk söz o olur: "Soxum sevgi hissinə..."
Çünki insan yorulanda, incidikdə və artıq gücü qalmayanda, o hiss ona gözəl yox, sadəcə ağır görünür.
2026-05-25 10:55:19